تحولات اخیر نشان میدهد پاکستان همزمان در چهار عرصه مهم درگیر است: افزایش فشارهای امنیتی داخلی با حملات مرگبار در خیبر پختونخوا و بلوچستان (کشته شدن ۲۳ نفر در حمله به قطار)، نقش احتمالی به عنوان میانجی پنهان در توافق ایران و آمریکا، سفر نخستوزیر به چین برای تغییر مدل اقتصادی از وام به سرمایهگذاری، و موضعگیری علیه افتتاح نمایندگی صومالیلند در بیتالمقدس.
احمد زیدآبادی در یادداشتی با انتقاد از عملکرد و سخنان برخی از امامان جمعه نوشت: برخی معممینِ صاحبتریبون، متأسفانه نه تلاش میکنند اقتضائات هر دوره را بشناسند و وارد دستگاه ذهنی خود کنند و نه استعدادی برای نو کردن سخن خود بر اساس آن اقتضائات دارند.
امام جمعه کرج با اشاره به اهمیت صرفهجویی، خاطرنشان کرد: اگر ۲۵ میلیون خانوار ایرانی هر کدام روزی ۱۰ گرم گندم کمتر مصرف و صرفه جویی کنند؛ روزانه یک میلیون تن گندم صرفه جویی میشود.
نیویورک تایمز می نویسد: دونالد ترامپ و اتاقهای فکر غرب به این نتیجه رسیده بودند که جایگزینِ حکومت ایران باید یک «فرد از درون سیستم» باشد تا بتواند بحرانهای اجتماعی، نظامی و سیاسی دوره انتقالی را مهار کند.
خبرگزاری فارس با طرح مطالبه ای خواستار استعفای رسول جلیلی عضو شورای عالی فضای مجازی شد و نوشت: این درخواست، ریشه در دفاع از حقوق عمومی، احترام به انتخاب آزاد مردم، و مطالبه شفافیت و صداقت در حکمرانی فضای ارتباطات دارد.
عباس عبدی درباره واکنش حجتالاسلام رستمی (رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها) به یادداشت اخیر خود و بازنشر مطلب حجتالاسلام رستمی در خبرگزاری تسنیم، توضیحاتی نوشته و ارسال کرده است که متن کامل آن در ذیل میآید:
وی تاکید کرد: امروز هرکسی به وحدت امت اسلامی و ملت ایران خدشه وارد کند،شرعا، عرفا و اخلاقا در مسیر انقلاب نبوده و نخواهد بود.
زیدآبادی: همینطور قرائت قرآن با صدای خوش، مبادا امثال آقای قاسمیان را چنان به خود غرّه و مغرور سازد که گمان ببرند عزیزدردانهٔ خداوند شدهاند، اما عملاً مصداق فردی از خوارج باشند که در شب جنگ نهروان با چنان صدای حزین و دلکشی به قرائت قرآن مشغول بود که دل یاران مولاعلی را لرزاند، اما مولاعلی آن قاری را اهل دوزخ دانست!
احمد زیدآبادی در خصوص جلب افکار عمومی در دوره های خاص از سوی نهادهای سیاسی و دولتی هشدار داد و ان را پدیده ای سیال خواند.
آذری جهرمی نوشت: به احتمال بالا، حمله به تاسیسات زیربنایی ایران، یک لفاظی قبل از مذاکره است. نتیجه لفاظی، برد در میز مذاکره نخواهد بود. یکبار هم احترام به ایران را امتحان کنند، ضرر نخواهند کرد!