من به عنوان یک مرد ، واقعا پشیمانم که چرا ازدواج کردم و فرزندانی به دنیا آوردم . لحظهای نیست که نگران آینده آنها نباشم . این کشور فاقد یک عقلانیت در حکمرانی است . فرزندان ما در این حکمرانی حتما دچار مصیبت و گرفتاری خواهند شد . همین الان هم بدلیل تورم افسار گسیخته از خواسته های ساده هم باید چشم پوشی کنند . و چقدر برای یک پدر سخت و زجر آور است که نمیتواند فرزندانش را خوشحال کند . ما مردان ایرانی سرخورده و بی کفایتیم . ما حق تشکیل خانواده و فرزند آوری نداریم . ما حق نداریم یک انسانی را به این کشور اضافه کنیم در حالیکه میدانیم جز غم و غصه چیز دیگری برایش فراهم نیست .