رویداد۲۴ | سریال «راهیابان» یکی از تازهترین تلاشها برای ساخت محتوای مناسب نوجوانان ۱۲ تا ۱۷ سال است؛ گروهی که همیشه از نظر تولید محتوای باکیفیت در سینما و تلویزیون کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. بسیاری از آثار این رده سنی یا روایت ضعیفی دارند یا مفاهیمی ارائه میکنند که برای نوجوان مناسب نیست. در چنین فضایی، «راهیابان» با الهامگیری از ادبیات فانتزی کلاسیک، بهویژه حالوهوای جهان «نارنیا» تلاشی است برای بازگرداندن الگوهای سالم، ماجراجویانه و الهامبخش به دنیای سریالهای نوجوانانه. تماشای تریلر و اپیزود نخست این سریال نشان میدهد با اثری طرف هستیم که نهتنها سرگرمکننده است، بلکه تلاش میکند ارزشهایی مانند دوستی، شجاعت، همکاری و پذیرفتن خود را نیز در لایههای داستانی خود منتقل کند.
داستان «راهیابان» حول محور سه نوجوان دبیرستانی میچرخد که هرکدام از طبقه و خلقیات متفاوتی هستند و بهطور اتفاقی کنار هم قرار میگیرند. آنها در شرایطی مرموز وارد دنیایی فانتزی با ساختاری شبیه دوران قرون وسطا میشوند؛ جهانی که با تهدید نابودی روبهرو است و سرنوشتش به تحقق یک پیشگویی باستانی گره خورده. نوجوانان سرگردان که هیچ تجربهای از جهان جادویی ندارند، باید راهی پیدا کنند تا هم خود را نجات دهند و هم پادشاهی در حال سقوط این سرزمین را از ویرانی برهانند. مسیر پیش روی آنها ترکیبی از معما، خطر، ماجراجویی و شناخت یکدیگر است؛ چیزی شبیه تلفیق ماجرای «بچههای نارنیا»، حس تعلیق «چیزهای عجیبتر» و حالوهوای اجتماعی «باشگاه صبحانه». هر قسمت سرنخهایی درباره قدرتهای پنهان شخصیتها و ارتباطشان با جهان جدید ارائه میدهد؛ مسیری که مهمترین چالش آن سازگاری بچهها با یکدیگر و پذیرش مسئولیت است.
بیشتر بخوانید: نقد و بررسی سریال چیزهای عجیب| چگونه به یکی از آثار مهم این دهه تبدیل شد؟
کارگردانی سریال بر عهده گرن وینتر است؛ فیلمسازی که نگاه مهندسیشدهای به ریتم و تصویر دارد و تجربه اجرای صحنههای فانتزی و اکشن را در کارنامهاش ثبت کرده است. او با ترکیب فضای نوجوانانه و ماجرای فانتزی، جهان «راهیابان» را با دقت و ظرافتی خلق کرده که برای این رده سنی جذاب و در عین حال سادهفهم باشد. استفاده از موسیقی پاپ و راک سبک دهه ۸۰ میلادی—که یادآور حالوهوای «استرینجر تینگز» است—در کنار جلوههای ویژهای که بیش از حد اغراقشده نیستند، سریال را به تجربهای دیدنی تبدیل کرده است.
بازیگران نوجوان سریال نیز انتخابی حسابشده هستند؛ چهرههایی که هنوز برای مخاطب ناشناختهاند، اما با بازی طبیعی، انرژی و هماهنگیشان با نقشها، حس همذاتپنداری را بالا میبرند. هر شخصیت ویژگی روانی و اجتماعی مشخص دارد: نوجوان گوشهگیر، دانشآموز محبوب، و دانشآموز سختکوش، اما misunderstood. این تضادها به رشد تدریجی رابطه میان آنها منجر میشود و بخش مهمی از جذابیتهای سریال را شکل میدهد.
در کنار بازیگران جوان، حضور چند نقش مکمل بزرگسال نیز به روایت عمق بیشتری داده است؛ شخصیتهایی مثل نگهبانان سرزمین فانتزی، مشاور دانا یا دشمن قدرتمند که بیش از آنکه کلیشه باشند، با طراحی بصری جذاب و لحن مناسب بیننده را همراه میکنند.
«راهیابان» از نظر ساختاری اثری است که سعی دارد الگوی سرگرمی سالم برای نوجوانان ارائه کند؛ بدون اینکه در دام پیامگرایی صرف بیفتد یا به پیچیدگیهای غیرضروری متوسل شود. گرن وینتر بهخوبی میداند این گروه سنی چه چیزهایی را دوست دارد: ماجراجویی پرریتم، روابط دوستانه واقعی، موسیقی پرانرژی و جهانی که هم خیالی باشد و هم آشنا.
با وجود شباهتهای آشکار به «نارنیا» و «استرینجر تینگز»، سریال تلاش میکند هویت مستقل خود را حفظ کند. محوریت بر سه نوجوان با مشکلات شخصی واقعی—نه شخصیتهای کاریکاتوری—باعث میشود روایت، زمینی و قابل لمس باقی بماند. انگیزههای آنها برای پذیرش نقش قهرمانانهشان باورپذیر است و داستان، بیش از آنکه بر قدرتهای جادویی اتکا کند، بر تغییر درونی شخصیتها تمرکز دارد.
یکی از نقاط قوت سریال، پرهیز از خشونت و تاریکی بیش از حد است. نوجوانان با تجربههایی دشوار روبهرو میشوند، اما روایت هرگز به سمت ترس شدید یا صحنههای سنگین نمیرود. همین مسئله مجموعه را برای گروه سنی ۱۲–۱۷ سال ایمن و مناسب میکند.
از سوی دیگر، طنز ملایم، دیالوگهای قابلدرک و ترکیب معقولی از موسیقی روز، سریال را به اثری سبک، سرگرمکننده و همزمان الهامبخش تبدیل کرده است. بیننده همراه با قهرمانان نوجوان در مسیر رشد قدم میگذارد و یاد میگیرد که گاهی کافی است کمی به خودمان و تواناییهایمان اعتماد کنیم.
در مجموع، «راهیابان» سریالی است که میتواند جای خالی محتوای فانتزی سالم و مهیج برای نوجوانان را تا حد زیادی پر کند. اگرچه هنوز بخشهای بیشتری از آن منتشر نشده و پخش عمومی سریال تا اواخر ۲۰۲۵ زمان میبرد، اما همین اپیزود نخست و واکنش مثبت اولیه نشان میدهد که با اثری پتانسیلدار و خوشساخت روبهرو هستیم؛ سریالی که هم والدین میتوانند با خیال راحت برای فرزندانشان انتخاب کنند و هم نوجوانان میتوانند از ماجراجوییهای آن لذت ببرند.