رویداد ۲۴ | مسعود پزشکیان بالاخره بعد از چندین روز اعتراضات خونین در کشور رخ نمود و در قاب تلویزیون ظاهر شد تا در گفت و گویی با صداوسیما درباره رخ دادهای اخیر در کشور و برنامههای دولت اش برای اعمال اصلاحات اقتصادی سخن بگوید.در نخستین گام اقدام عجیب صداوسیما و تیم رسانهای دولت این بود که علی رغم تاکید موکد بر این که این سخنان در ساعت ۲۱ شب از صداوسیما پخش میشود، اما متن آن در رسانهها منتشر شد و صداوسیما نیز بخشهایی از آن را پخش کرد. متن کامل این سخنان را در رویداد ۲۴ در اینجا بخوانید.
این نخستین بار بود که پزشکیان بعد از رخدادهای اخیر در کشور در یک گفت و گوی تلویزیونی با مردم سخن میگفت، اما حتی این گفت و گوی دیرهنگام بعد از چندین روز رخدادهای تلخ در کشور هم به صورت زنده انجام نشد. علاوه بر این محتوای صحبت پزشکیان نیز بسیار کلیشهای و فاقد حسی مبنی بر همدردی با مردمی است که یا عزیزان خود را در رخدادهای اخیر از دست دادند و یا با توجه به شرایط فعلی بسیاری از بخشهای زندگی شان مختل شده است.
بیشتر بخوانید:
هشدار جدی مرعشی به مسئولان ؛ میزان تابآوری مردم را نادیده نگیرید، وقت عذرخواهی و دلجویی است
پزشکیان با همان حال و احوال و ادبیات همیشگی جلوی دوربین تلویزیون حاضر شد و جملاتی تکراری از این که دولت اش به دنبال عدالت و انصاف است را تکرار کرد. جملاتی که بیش از ان که سخنان رییس جمهور کشوری باشد که در گیر اعتراضات و درگیریهای داخلی است گویی متعلق به دولتی در یک شرایط با ثبات است!
این که مسعود پزشکیان امروز رییس دولت چهاردهم است و این که در فضای بی رمق و سرد انتخابات ۱۴۰۳ و در میان کوران ثابت ردصلاحیتها او توانست حداقل رای لازم برای پیروزی در انتخابات را – شاید به یمن رقیبی همچون سعید جلیلی- از آن خود کند تنها یک دلیل داشت؛ پزشکیان حرفهایی تازه میزد، حرفهایی متفاوت از قرائتها و ادبیات رسمی نهادهای حاکمیت. او از شنیدن صدای مردم برای نخواستن قانون حجاب و فیلترینگ گفت، از این که باید با مردم با زبان مردم سخن گفت.
حالا، اما او یک سال و نیم بعد از تیکه به صندلی ریاست جمهوری جملاتی میگوید که متعلق به مسعود پزشکیانی است که در تیرماه ۱۴۰۳ کاندیدا شده بود که بیشتر شبیه مجریهای صداوسیما یا کارشناسان سطحی و نمایشی این سازمان است. این که پزشکیان بالاخره بعد از ۵ روز از تشدید وضعیت تجمعات در کشور در صداوسیما حاضر شود و بگوید که «اعتراض را میشنویم، اما اینها مردم نیستند، مردم را سربریده و کشتهسازی میکنند، این تروریستها را وارد کشور کردهاند» با نیامدنش و غیبت اش هیچ فرقی ندارد.
مردم از رییس دولتی که مدعی تفاوت بود انتظار دیگری دارند. انتظاری برای ادبیاتی دیگر نه حرفهایی که مجریان معلوم الحال صداوسیما که از پای منبرهای جبلی و جلیلی بلنده شدهاند، میگویند.
بخش دیگر اظهارات پزشکیان در مورد آنچه اصلاحات اقتصادی خوانده نیز در جای خود قابل توجه است. آقای رییس جمهور میتوانند تا فردا صبح از لزوم اعمال این اصلاحات بگویند، از این که در کشور رانت بود و دلالی و باید این تصمیمات اتخاذ میشد، اما هیچ یک از این توجیهات دولت برای سفره مردم تامین غذا نمیشود، سفرهای که حالا درگیر تورم ۱۰۰ درصدی است
شاید بهتر باشد آقای رییس جمهور به جای نشستن روبه روی دوربینی که قرار است تصویر او را از پیش ضبط کند و به خورد مردم بدهد، در این روزها برخی از مناظرات یک سال و نیم پیش خود را ببیند. بین این پزشکیان و آن پزشکیان فاصله معنی داری افتاده است. فاصلهای که اندازه آن البته از دلخوری مردم از دولت کمتر است، اما برای خود آقای پزشکیان باید فاصله زیادی تخمین زده و در نظر گرفته شود.