رویداد۲۴| بیانات صبح امروز (یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۴) رهبر معظم انقلاب در دیدار با اقشار مختلف مردم، فراتر از یک سخنرانی به مناسبت آغاز دهه فجر، تبیینکننده نقشه راه ایران در مواجهه با تهدیدات نوین نظامی و دیپلماتیک دولت جدید آمریکا بود. ایشان با کالبدشکافی رفتار استکبار، بر این نکته کلیدی پای فشردند که مسئله اصلی نه تغییر رفتار، بلکه بقای جمهوری اسلامی در برابر اشتهای سیریناپذیر آمریکا برای «بلعیدن ایران» است.
رهبر انقلاب با بازخوانی حافظه تاریخی ملت، به موضوع تهدیدهای نظامی اخیر و گسیل تجهیزات به منطقه اشاره کرده و فرمودند: «اینکه میبینید گاهی صحبت جنگ میکنند که ما با هواپیما و... میآییم چنین میکنیم، این هم جدید نیست. در گذشته هم آمریکاییها بارها در حرفهای خودشان تهدید میکردند که همه گزینهها روی میز است».
ایشان با اشاره مستقیم به رئیسجمهور آمریکا (ترامپ) و ادعاهای او مبنی بر اعزام ناوگروهها، تاکید کردند که اینها ابزارهای کهنهای برای «ترساندن» هستند که بر ملت ایران اثر ندارد.
این بخش از سخنان رهبری از منظر تحلیل راهبردی، نشاندهنده ادراک دقیق تهران از بلوفهای نظامی واشنگتن است. رهبر انقلاب با بیاثر خواندن این تهدیدات، عملاً تکلیف دیپلماتهای ایرانی از جمله تیم عراقچی را روشن کردند تا از موضع «مرعوب» وارد گفتوگو نشوند.
یکی از مهمترین فرازهای سخنان امروز رهبری هشدار صریح و بیسابقه ایشان درباره ابعاد هرگونه حمله نظامی از سوی آمریکا بود؛ آنجا که تاکید کردند «آمریکاییها بدانند اگر جنگی راه بیندازند، اینبار جنگ منطقهای خواهد بود».
این گزاره، حاوی یک تغییر پارادایم در دکترین نظامی ایران با پیامی روشن است؛ ایران اجازه نخواهد داد جنگ در مرزهایش محدود بماند و در صورت بروز هرگونه درگیری، تمام جغرافیای منطقه که محل استقرار منافع و پایگاههای آمریکاست، به صحنه نبرد تبدیل خواهد شد. این «بازدارندگی گسترشیافته»، پاسخی مستقیم به آرایش نظامی اخیر آمریکا در منطقه و تلاش برای محاصره ایران است. ایران با این هشدار، امنیت منطقه را به امنیت خود گره زد تا هزینهی هرگونه تهاجم را برای واشنگتن به سطحی غیرقابل تحمل ارتقا دهد.
رهبر جمهوری اسلامی ایران در سخنان امروز خود با تکرار راهبرد «نه شروعکننده و نه تسلیمشونده»، فرمودند: «ما شروعکننده نیستیم و نمیخواهیم به کشوری حمله کنیم؛ اما ملت ایران در مقابل کسی که حمله و اذیت کند، مشت محکمی به او خواهد زد.»
این «مشت محکم» در فضای کنونی، تنها جنبه نظامی ندارد؛ بلکه شامل «انسجام ملی» در برابر فتنههایی است که ایشان از آنها به عنوان «کودتای سرکوبشده» یاد کردند. اشاره ایشان به حوادث اخیر و تلاش دشمن برای تخریب مراکز حساس اداره کشور، نشان میدهد که از نظر نظام، «تهدید داخلی» و «تهدید خارجی» دو روی یک سکه برای ضربه زدن به بقای جمهوری هستند. رهبری به هوشمندی نیروهای وفادار اشراه کرده و اینطور تحلیل میکنند که دشمن وقتی از تقابل تظامی ناامید میشود، به دنبال رخنه در بدنه و تغییر محاسبات نخبگان خواهد بود لذا اتفاقات اخیر یک بیدارباش برای صیانت از ساختار قدرت است.
تحلیل بیانات امروز نشان میدهد که جمهوری اسلامی در برابر دو راهی «جنگ یا تسلیم»، راه سومی را برگزیده است: «اقتدار معطوف به صلح منطقهای». رهبری با پیوند زدن مسئله بقا به ایستادگی در برابر «بلعیده شدن»، عملاً هرگونه توافقی که منجر به تضعیف مولفههای قدرت ملی شود را رد کردند. در عین حال، با مطرح کردن ایده «جنگ منطقهای»، توپ را به زمین واشنگتن انداختند تا آنها باشند که بین «پذیرش ایران مقتدر» یا «ویرانی ثبات منطقهای» دست به انتخاب بزنند.
آنطور که از سخنان امروز رهبری برمیآید در در منظومه فکری جمهوری اسلامی ایران، مذاکره با کسی که قصد «هضم» طرف مقابل را دارد، تنها زمانی معنا پیدا میکند که دندانهای طمع دشمن با مقاومت و دیپلماسی با عزت کشدیه شده باشد.