رویداد۲۴| مردی تیرماه یک سال قبل در جنتآباد به قتل رسید. همسر این مرد به پلیس گفت نمیداند شوهرش چرا و چطور کشته شده است. وقتی پلیس چند بار این زن را بازجویی کرد به تناقضگویی او پی برد و زن میانسال بازداشت شد. او گفت: من با فردی به نام رحیم ارتباط داشتم و او شوهرم را کشته است.
ماموران رحیم را یک هفته بعد شناسایی و در یکی از شهرهای غربی کشور بازداشت کردند. این مرد به قتل شریف، شوهر زن میانسال، اعتراف کرد و گفت: من و نازنین با هم ارتباط داشتیم. او از شوهرش پیش من گلایه میکرد. من هم برای اینکه به او کمک کنم، قبول کردم اسلحه بخرم و به شوهرش شلیک کنم.
متهم محل اختفای اسلحه را نیز به ماموران نشان داد و آنها علاوه بر سلاح چند خشاب نیز پیدا کردند.
در حالی که به نظر میرسید متهمان جزئیات را بازگو کردهاند و تردیدی در ماجرا وجود ندارد، رحیم در جلسه آخر بازجویی ارتکاب به قتل را انکار کرد و گفت: نازنین به من گفته بود تو قتل را قبول کن و من از دخترانم و پدر و مادرشوهرم که خاله و شوهرخالهام هستند رضایت میگیرم. من هم قبول کردم. اما او این کار را نکرد و من الآن واقعیت را میگویم.
با این حال کیفرخواست علیه متهمان صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه ارسال شد.
در جلسه رسیدگی وکیل والدین شریف و همچنین دختران او برای رحیم درخواست قصاص کردند. دختران مقتول گفتند: ما از مادرمان شکایت نداریم. او گول خورده است اما از رحیم شکایت داریم و خواستار قصاص او هستیم.
سپس رحیم در جایگاه قرار گرفت. او گفت: اتهام قتل را قبول ندارم چون قاتل نازنین است. حتی رابطه عاشقانه را هم قبول ندارم چون اینطور نبود. ما با هم آشنا بودیم. من از او ۲۰۰ میلیون تومان قرض خواستم و پولی که دریافت کردم به همین دلیل بود. او خودش اسلحه را از من گرفت و بعد که شوهرش را کشت اسلحه را در ماشین من انداخت و من هم آن را پنهان کردم.
سپس نازنین در جایگاه حاضر شد و گفت: ما ۱۰ سال قبل با هم آشنا شدیم. همسر رحیم با من دوست بود. او چند سال پیش فوت کرد. بعد از آن رحیم مزاحم من میشد و اذیتم میکرد. او تهدیدم میکرد و چند بار به من تجاوز کرد. من به او زنی را معرفی کردم ولی با او هم نتوانست زندگی کند و دوباره سراغ من آمد.
او توضیح داد: روز حادثه رحیم سراغم آمد. من قرار بود برای تزریق سرم به خانه کسی بروم. رحیم خودش را رساند و مرا سوار کرد و در ماشین به من تعرض کرد. آن روز دخترم هم در خانه نبود و شوهرم مدام به من زنگ میزد و تلفنی در تماس بودیم تا اینکه شریف خودش را به پارکی که من در آنجا بودم رساند. وقتی حالت آشفته مرا دید عصبانی شد. من برای اینکه متوجه اصل ماجرا نشود گفتم رحیم مشتری است و من میخواستم به او آمپول بزنم. گفت چرا در خیابان قرار میگذاری و آمپول میزنی. برو خانه تکلیفت را روشن کنم. من دخترم را در خیابان دیدم و با هم به خانه رفتیم. چند ساعت بعد شوهرم نیامد، هرچه زنگ زدیم هم گوشی را برنداشت. اینطور بود که فهمیدم چه شده است. به همان محل رفتیم و جسد شوهرم را دیدیم. آمبولانس هم آنجا بود. من در مرگ شوهرم مقصرم. اشتباه کردم ولی من تیر نزدم. حتی مطمئنم رحیم هم نمیخواسته اما پیش آمده است.
سپس نماینده دادستان گفتههای هر دو متهم را رد کرد و گفت: این دو نفر جزئیات را کامل توضیح دادهاند و حالا منکر میشوند، طبق اطلاعاتی که ما داریم آنها با هماهنگی این کار را کردهاند.
در ادامه هر دو متهم یک بار دیگر همهچیز را انکار و یکدیگر را عامل شلیک معرفی کردند.