رویداد۲۴| مازیار وکیلی- ساخت فیلم درباره موضوعات سیاسی و اجتماعی در سینمای ایران کار بسیاری خطیر و دشواری است. چرا که نقد کانونهای قدرت و ثروت در قالب یک فیلم سینمایی امری است غیرمکن که ممکن است برای کارگردان فیلم هزینه زیادی در پی داشته باشد. به همین خاطر فیلمهایی که با مضامین سیاسی ساخته میشوند اغلب محصولاتی شعاری و بی خاصیت هستند که تماشاگر از تماشای آنها هیچ لذتی نمیبرد. در دوران اوج سینمای سیاسی ایران در نیمه دوم دهه هفتاد هم اکثر کارگردانان بیشتر به جای انتخاب موضوعاتی که مستقیماً به سیاست ارتباط داشته باشد سعی میکردند در قالب ژانرهای دیگر مثل کمدی، ملودرام و درام جنگی به سیاست اشاره کنند که نتیجه آن آثاری مانند «مومیایی ۳»، «پارتی» و «قارچ سمی» بود. فیلمهایی که در نهایت به عنوان آثاری در ژانر دیگر مورد ارزیابی قرار گرفتند نه یک فیلم سیاسی. سید جلال اشکذری بعد از ساخت دو فیلم و دو سریال سراغ موضوعی رفته که حساسیت برانگیز است و در فیلم خود تلاش کرده دلایلی برای فساد اقتصادی در ایران بیان کند. اما اکران بی سر و صدا فیلم نشان میدهد بسیار بعید است بتواند تاثیر مدنظر کارگردان را بر روی جامعه بگذارد.
«رخ نیلو» قصهای از یک سفر ناخواسته و پیامدهای پیشبینینشده را روایت میکند که به چالشهای نسل جوان و گرههای ناخواسته در مسیر آنها میپردازد. در خلاصه داستان این اثر آمده است: «- حنا تو چرا اینقدر نگرانی؟ نیلوفر ما رو با برنامهریزی کشونده به این سفر، ته این سفر دردسره ….»
سام درخشانی مشهورترین بازیگر فیلم سینمایی «رخ نیلو» متولد ۳۱ تیر سال ۱۳۵۴ است. سام درخشانی آموزش بازیگری را از سال ۱۳۷۳ با حضور در کلاسهای بازیگری مرحوم حمید سمندریان آغاز کرد بعد از چند تجربه کوتاه در تئاتر تصمیم گرفت به عنوان مدل راهی کشور ترکیه شود که با دعوت به بازی در سریال «شب زدگان» مسیر زندگیاش تغییر کرد و به طور رسمی وارد حرفه بازیگری شد. درخشانی سالها به عنوان بازیگری سریالهای ملودرام تلویزیون فعالیت کرد تا این که با حضور در سریال «پژمان» سروش صحت استعداد خود را به عنوان بازیگر نقشهای کمدی نشان داد و به شهرتی فراگیر دست پیدا کرد. تگزاس، خوب، بد، جلف، باچ، پژمان، شکار روباه، خائن کشی، لیسانسهها ۲، قهوه پدری و روزی روزگاری مریخ از مشهورترین آثاری هستند که درخشانی در آنها به ایفای نقش پرداخته است.
بیشتر بخوانید: نقد فیلم "سقف": طنز و همدلی در بحبوحه جنگ
نقد و بررسی فیلم سینمایی آبی روشن| تلاشی برای احیای سینمای دینی و معناگرا
روشنک گرامی به عنوان بازیگر زن فیلم سینمایی «رخ نیلو» در تاریخ ۱ مهر سال ۱۳۶۲ در تهران به دنیا آمد. گرامی دارای مدرک لیسانس بازیگری از دانشگاه آزاد و لیسانس معماری از دانشگاه سوره است. روشنک گرامی برای اولین بار در سریال فاصلهها ساخته حسین سهیلی زاده مقابل دوربین رفت و دو سال بعد با بازی در فیلم سینمایی قاعده تصادف بهنام بهزادی بازی در سینما را تجربه کرد. ما این بازی در سریال گمشدگان بود که باعث شهرت فراگیر روشنک گرامی در بین مردم شد. بعد از این سریال بود که گرامی تبدیل شد که در آثار متعددی از جمله یک کامیون دروغ، ملبورن، لایههای دروغ، آخرین بار کی سحر دیدی؟، محکومین و جنایت و مکافات به ایفای نقش پرداخت.
شاید مشکل مهم و تناقض اصلی رخ نیلو این باشد که برخلاف ادعا و موضوعی که دارد فیلم کم سر و صدا و بی حاشیهای است. کارگردان فیلم در گفت و گویی مدعی شده که قصد داشته فیلمی درباره فساد و بی عدالتی بسازد و نشان دهد که رفتار غلط یک پدر چگونه دامن یک خانواده را میگیرد و عشق میان دو نفر را نابود میکند. اما «رخ نیلو» ضربه اصلی را از پرداخت بد کارگردان و داستان بی رمقش خورده است. جایی که کارگردان نتوانسته (مانند دلبری) ایدهاش را به داستانی منسجم با شخصیتهای ملموس و دوست داشتنی تبدیل کند.
البته نباید همه تقصیرها را هم گردن اشکذری انداخت. همانطور که گفتیم ساخت درامهای حساسیت برانگیز سیاسی و اجتماعی در ایران کار بسیار دشواری است و در اغلب موارد فیلمها را از جذابیت تهی میکند. «رخ نیلو» هم از این قاعده مستثنی نیست و نتوانسته آنطور که باید شاید موضوع و مضمون خود را به درستی بپروراند. مدیران فرهنگی کشور باید متوجه این موضوع باشند که رشد سینمای اجتماعی و انتقادی (اگر به آن علاقه دارند) از دل آزادی و اعتماد به هنرمندان بیرون میآید. تا زمانی که این آزادی و اعتماد وجود نداشته باشد فیلم سیاسی و اجتماعی خوب هم وجود نخواهد داشت و اکثر فیلمهای سیاسی و اجتماعی ایران چیزی شبیه «رخ نیلو» خواهند بود.