رویداد۲۴ | اندی بیکر، مدافع و نظریهپرداز «اول آمریکا»، از سوی برخی به عنوان معمار واقعی آینده سیاست خارجی ایالات متحده شناخته میشود.
تا ماه مه ۲۰۲۵، بیکر مشاور امنیت ملی معاون رئیس جمهور ونس بود، شغلی که از زمان حضور ونس در سنا از آن خود کرده بود. وقتی مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، نقش مشاور امنیت ملی ترامپ را بر عهده گرفت، بیکر به بال غربی کاخ سفید نقل مکان کرد تا به شورای امنیت ملی بپیوندد.
تنها لحظهای که باعث شده در سالهای اخیر اندی بیکر در کانون توجه قرار بگیرد، زمانی بود که جی. دی. ونس، معاون رئیس جمهور، او را به عنوان فرد مورد نظر خود در گفتوگو با حوثیها در یمن معرفی کرد.
حضور کم رنگ او در انظار عمومی، نفوذ رو به رشدش را پنهان میکند.
رسانههای امریکایی از جمله پولیتیکو معتقدند در پشت صحنه، بیکر، این معاون مشاور امنیت ملی که به ندرت تصویرش منتشر میشود و بسیار منزوی است، چهره کلیدی در حلقه ونس و تفکر سیاست خارجی معاون رئیس جمهورست و حتی برخی از مهمترین تصمیمات امنیت ملی کاخ سفید - به ویژه موضع تقابلی با متحدان آمریکا در اروپا - را شکل میدهد؛ و در حالی که تعداد کمی از افراد خارج از واشنگتن و پایتختهای اروپایی با بیکر آشنا هستند، او کلید درک عناصر سیاست خارجی رئیس جمهور دونالد ترامپ است.
با ظهور ونس به عنوان کاندیدای پیشرو برای کسب نامزدی جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۸، انتظار میرود بیکر، که خود را «واقعگرا» مینامد و نسبت به اتحادهای سنتی آمریکا و مداخله نظامی ایالات متحده در خارج از کشور بدبین است، نقش مهمتری در شکلدهی به آینده سیاست خارجی حزب جمهوریخواه ایفا کند.
در واقع، برخی معتقدند که بیکر صرف نظر از اینکه چه کسی به عنوان پرچمدار جمهوریخواهان ظاهر شود، یک چهره کلیدی خواهد بود.
رد پای بیکر در برخی از هنجارشکنترین مواضع دولت ترامپ مشهود است.
نشریه پولیتیکو میگوید بیکر نقش مهمی در تدوین استراتژی جدید امنیت ملی دولت نیز ایفا کرده است.
از نظر ایدئولوژیک، بیکر به طور کلی با جناح «محدودکننده» حزب جمهوریخواه همسو است که با تردید به درگیریهای نظامی خارجی نگاه میکند و از نقش محدود ایالات متحده در صحنه جهانی حمایت میکند.
دولت این رویکرد را «واقعگرایانه» یا، همانطور که در استراتژی امنیت ملی آمده است، «واقعگرایی انعطافپذیر» مینامد. از جمله اصول اصلی آن این است که سیاست خارجی و ساختار اتحاد آمریکا باید بر اساس محاسبه بیطرفانه منافع ایالات متحده باشد، نه بر اساس یک دیدگاه ایدهآلگرایانه از اتحاد ملتها برای ترویج رفتار فضیلتمندانه در خارج از کشور.
استقلال بیکر و «واقعگرایی انعطافپذیر»، بسیاری از دیپلماتها در سراسر جهان را مجبور میکند تا با این ایده کنار بیایند که گرایشهای هنجارشکنانه ترامپ به سیاست خارجی «اول آمریکا» احتمالاً بیشتر از رئیس جمهور دوام خواهد آورد.
بیکر مسیر پر پیچ و خمی را به سمت تالارهای قدرت طی کرد. او در یک خانواده طبقه کارگر در منطقه خلیج شمالی سانفرانسیسکو، منطقهای که به طور سنتی یقه آبی بود و پیوندهای عمیقی با جنبش کارگری و حزب دموکرات داشت، بزرگ شد. بیکر پس از اخذ مدرک لیسانس در رشته تاریخ از دانشگاه کالیفرنیا برکلی، تحصیلات تکمیلی خود را در رشته روابط بینالملل در آکسفورد به پایان رساند و در سال ۲۰۰۷ معادل مدرک کارشناسی ارشد و دکترا را دریافت کرد و پنج سال به عنوان مدرس دانشگاهی فعالیت داشت.
پایاننامه آکسفورد او - که به کتاب تبدیل شد - بر ایجاد نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم متمرکز بود و استدلال میکرد که ثبات نظم پس از جنگ به «تعهدات اجتماعی مشترک خاصی» پیرامون حاکمیت ملی و استفاده از زور متکی است.
در سال ۲۰۱۰، بیکر به عنوان افسر خدمات خارجی به وزارت امور خارجه پیوست، نقشی که به مدت ۱۳ سال در آن مشغول بود. دوران تصدی او - که شامل ماموریتهایی در افغانستان و در مقر ناتو در بروکسل بود - دیدگاه بدبینانه او نسبت به نقش آمریکا در جهان را تقویت کرد.
یک منبع آگاه و نزدیک به بیکر به نشریه پولیتیکو گفته: "به نظر میرسد که این موضوع واقعاً او را آزار داده است. او واقعاً این دیدگاه را داشت که سیاست خارجی ایالات متحده نوعی بازیچه نخبگان است که برای منفعت مردم آمریکا - به ویژه افرادی که او از طبقه انها برخاسته بود - در مناطق کارگرنشین شمال کالیفرنیا، استفاده نمیشود. "
در نهایت، بیکر به این دیدگاه رسید که آن حوزههای انتخابیه طبقه کارگر "توسط دموکراتهایی که در آنجا بودند و این جنگها را به راه میانداختند، کمکی دریافت نمیکردند، جنگهایی که خسارات زیادی را در کشورهای دوردست به بار میآوردند، اما واقعاً به کسی در ایالات متحده کمکی نمیکردند. "
بیکر در سال ۲۰۲۳ وزارت امور خارجه را ترک کرد و قصد داشت کسی را پیدا کند که با دیدگاه او موافق باشد: «قدرت آمریکا در خارج از کشور هدر میرود و به نفع مردم آمریکا استفاده نمیشد؛ بنابراین او به دنبال ونس رفت.»
این یک جفت شدن طبیعی بود: ونس نیز مانند بیکر، یک محافظهکار اهل کتاب با ریشههای کارگری بود که پس از آشنایی مستقیم با میراث جنگ آمریکا علیه تروریسم - در مورد ونس، از طریق اعزام به عراق در سال ۲۰۰۵ هنگام خدمت در نیروی دریایی - موضع سیاست خارجی محتاطانهتری را اتخاذ کرد.
ونس زمانی که سناتور اوهایو بود، بیکر را به عنوان مشاور امنیت ملی منصوب کرد. بیکر در زمان کار در سنا، در شکلگیری مخالفت ونس با کمک نظامی ایالات متحده به اوکراین نقش مهمی داشت.
پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴ به ونس و بیکر فرصتی داد تا دیدگاه خود را در عرصه جهانی به کار گیرند - و این دیدگاه در هیچ کجا به اندازه رویکرد دولت به جنگ اوکراین آشکار نبود. هدف دیرینه آنها برای دستیابی به پایان مذاکرهای جنگ با هدف ترامپ همسو بود، که به روشنی اعلام کرد به دنبال حل و فصل سریع مناقشهای است که آن را عامل هدر رفتن منابع ایالات متحده میداند.
بیکر که به زبان روسی، بلغاری و فارسی مسلط است، نقش مهمی در تلاشها برای دستیابی به توافق صلح ایفا کرده است.
منابع آگاه میگویمد بیکر و ونس «واقعاً میخواهند که ایالات متحده، اول از همه، از برخی از تعهدات جهانی که فکر نمیکنند برای ایالات متحده مهم هستند، دوری کند؛ و دوم، آنها واقعاً میخواهند به پایان جنگ (در اینجا منظور اوکراین) کمک کنند.»
با این حال، رویکرد بیکر برای پایان دادن به جنگ، برخی از متحدان ایالات متحده را آزرده خاطر کرده است.
یکی از مقامات اروپایی، بیکر را "بسیار باهوش" توصیف کرد، اما پذیرفته است که "برداشت او از روسیه کاملاً با برداشت ما متفاوت است. "
این مقام اروپایی گفت: "به نظر میرسد اندی قدرت و نفوذ روسیه را بیش از حد ارزیابی میکند. "
بیکر در بهار، در بحبوحه تغییرات گستردهتر ترامپ در شورای امنیت ملی، به عنوان معاون مشاور امنیت ملی منصوب شد. در این نقش، او از نزدیک با مارکو روبیو، وزیر امور خارجه همکاری میکند. به گفته الکساندر گری، رئیس ستاد شورای امنیت ملی در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، او در کاخ سفید به عنوان مدیر ارشد عملیات شورای امنیت ملی شناخته میشود.
پولیتیکو به نقل از یک منبع آشنا با نقش بیکر نوشته، بیکر در اتاق وضعیت در ماه ژوئن، زمانی که ترامپ بمباران تأسیسات هستهای ایران توسط هواپیماهای جنگی آمریکایی هدف قرار میگرفت حضور داشت و صحنه را تماشا میکرد.
روبیو در بیانیهای به پولیتیکو گفت: "اندی بیکر عضو ارزشمندی از تیم امنیت ملی رئیس جمهور است که رهبری و قضاوت او نقش کلیدی در پیشبرد دستور کار "اول آمریکا" رئیس جمهور دارد و سهم زیادی در پیروزیهای تاریخی دولت ترامپ در سیاست خارجی داشته است. "
یک مقام کاخ سفید در بیانیهای گفت: «اندی بیکر بخش مهمی از تیم امنیت ملی رئیس جمهور ترامپ است و کاملاً به یک سیاست خارجی واقعگرایانه که آمریکا را در اولویت قرار میدهد، متعهد است.»
پولیتیکو به نقل از منابع آگاه گفته دولتهای خارجی همگی از نقش او بسیار آگاه هستند. آنها وقتی به امریکا میآیند، بیش از هر کس دیگری میخواهند با او ملاقات کنند...، زیرا صحبت کردن با او بسیار آسان است و اگرچه او یک ایدئولوگ بسیار قوی است، اما مخاطب خوبی است. میتوانید با او گفتگوی معقولی داشته باشید.
با این حال، به نظر نمیرسد صداهای خویشتندارتر در کاخ سفید انحصار تفکر ترامپ را در دست داشته باشند. گاهی اوقات، رئیس جمهور از اعضای تندروتر حلقه داخلی خود پیروی کرده است - به عنوان مثال در تصمیم خود برای بمباران ایران در ماه ژوئن یا در عملیات دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس جمهور سابق ونزوئلا در ژانویه. گری، رئیس سابق ستاد شورای امنیت ملی، میگوید که بیکر و دیگر واقعگرایان در شورای امنیت ملی، برخی از دیدگاههای شخصی خود را فدای اولویتهای رئیسجمهور میکنند.