رویداد۲۴| محمدتقی فاضل میبدی در یادداشتی با عنوان «تقدیر و تذکر» ضمن اشاره به عملکرد دولت در دوره جنگ، نوشت: «اهتمام و تدبیری که دولت پزشکیان در ایام جنگ در مسائل معیشت مردم به خرج داد و کمبودی در مایحتاج مردم احساس نشد، جای تقدیر و سپاسگویی دارد؛ اما مشکلی که در این روزها احساس میشود، گرانیهای لجامگسیخته است که باید دولت در مهار آن اهتمام بیشتری به خرج دهد.»
او با هشدار نسبت به پیامدهای وضعیت اقتصادی فعلی تأکید کرد: «فشار بر اقشار کمدرآمد وکوچکترشدن سفرههای مردم قابل اغماض نیست و ممکن است تبعات تلخی داشته باشد.»
این تحلیلگر مسائل سیاسی در ادامه، به وضعیت سیاست خارجی و مذاکرات نیز پرداخت و نوشت: «مسئله مهمتر اینکه دولت در مسئله مذاکرات و گفتوگو با طرفهای مقابل در حاشیه به نظر میرسد. نقش وزیر خارجه کمرنگ یا دیپلماسی دولت را بدون هیچ دلیلی به چالش میکشند.»
فاضل میبدی با طرح پرسشی درباره سازوکار تصمیمگیری در دولت افزود: «حضور کارشناسان، دانشگاهیان و نظریهپردازان در حل بحران پیشرو چندان محسوس نیست. نمیدانیم دولت محترم اتاق فکری در این رابطه دارد؟»
او همچنین بر ضرورت اطلاعرسانی و نقشآفرینی فعال دولت در عرصه دیپلماسی تأکید کرد و نوشت: «حضور دولت و پیشنهادهای عزتمند و صلحآمیز و پیگیری مذاکرات با کشورهای میانجی و کشور متخاصم، باید در رسانهها همواره به گوش مردم برسد. دولت باید خود را بازیگر میدان کند و در این میان نقش اول را داشته باشد.»
در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: «با اینکه ملت ایران در برابر دو کشور متجاوز عزتمندانه ایستاده است، نمیتوان دیپلماسی را نادیده گرفت. بحرانهایی که در دریا و خشکی داریم، باید با ابتکار و تفاهم دولت و نیروهای مسلح حل شود.»
او نسبت به تبعات محدودیتهای تجاری هشدار داد و نوشت: «جلوی ورود کشتیهای تجاری را خصمانه گرفتهاند؛ ممکن است در آینده نهچندان دور، کشور را دچار کمبود و گرفتاری کنند. گرانی و کمبود دارو، بهویژه داروهای خاص، از اکنون آسیبزا شده است.»
این فعال سیاسی در پایان با اشاره به تداوم اختلال اینترنت تأکید کرد: «نزدیک دو ماه است اینترنت بینالملل در ایران قطع است که خسارتهای مالی و علمی زیادی داشته است. دولت باید اقدام جدی برای وصل اینترنت به عمل آورد. نمیتوان در این روزگار، جامعه را از استفاده از اینترنت محروم کرد.»
او در پایان با استناد به بیتی از فردوسی نوشت:
«چو یابد خردمند نزد تو راه/ بماند به تو تخت و گنج و سپاه
چو مهتر شدی کار هشیار کن/ ندانی تو داننده را یار کن.»