رویداد۲۴| محمد مهاجری، فعال و تحلیلگر سیاسی در واکنش به رفتار تندروها در روزهای اخیر گفت: «در سریال قهوه تلخ شخصیتی به نام بیخودیالملک وجود داشت که صرفا حضوری بیخاصیت داشت و هنری جز سخن گفتن از خود بروز نمیداد. امروز نیز تندروها صرفا برای آنکه حرفی زده باشند و در رسانهها دیده و شنیده شوند، به طرح برخی مسائل اختلافافکن میپردازند و کاملا شبیه به بیخودیالملکاند! من منکر این نیستم که این افراد در پشت صحنه به برخی مجاری قدرت و ثروت متصلاند، اما واقعیت این است که بیش از هر چیز به دنبال خودنمایی و مطرح کردن خود هستند. این افراد تلاش میکنند چنین القا کنند که مسئولین کشور به رهنمودهای رهبری شهید انقلاب اسلامی توجهی نمیشود؛ در حالی که این نوع رفتار، در عمل بیاحترامی به رهبری کنونی، مسئولین و نیز به شورای عالی امنیت ملی است. از اینرو شورای عالی امنیت ملی باید تحرکات این افراد را رصد و آنها را کنترل کند و اجازه ندهد آنها با ایجاد اختلافات، تنش ایجاد کنند و آن اختلافها و تنشها را به سطح جامعه بکشانند».
او ادامه داد: «جریان بیخودیالملک در برخی رسانهها، در صداوسیما و حتی در بعضی نهادها حضور دارد. کارکرد اصلی آنها ایجاد تنش، دامنزدن به اختلافات و القای شبهه در اذهان عمومی، بهویژه در میان افراد انقلابی است. آنها بهگونهای فضا را ترسیم میکنند که گویی در کشور هیچ نهاد مشخص و مؤثری برای تصمیمگیری وجود ندارد. در عمل نیز با طرح چنین مباحثی، به رسانههایی مانند منوتو و اینترنشنال خوراک خبری میدهند و این تصور را ایجاد میکنند که در کشور صداهای متضاد و متعارض حاکم است. در نتیجه، این جریان عملا در جهت پیشبرد اهداف همان رسانهها حرکت میکند».
این تحلیلگر مسائل سیاسی همچنین بیان کرد: «در مورد آقای جلیلی نیز باید توجه داشت که او بهعنوان عضو شورای عالی امنیت ملی، حتی اگر نسبت به برخی مصوبات انتقاد یا مخالفتی داشته باشد، نباید اظهارنظر علنی کند؛ کما اینکه در یک سال اخیر هم به طور کلی چنین اظهارنظرهایی از سوی او رخ نداده است. حالا ممکن است برخی خود را نزدیک به او معرفی کنند اما نباید عملکرد آنها را به حساب آقای جلیلی نوشت».
مهاجری در پایان گفت: «هر جریان یا فردی که به اختلافافکنی دامن بزند، باید از سوی شورای عالی امنیت ملی بهطور دقیق رصد و کنترل شود. حتی اگر برخی از این افراد به برخی اعضای این شورا منتسب باشند، ضروری است که به این وضعیت پایان داده شود تا سرمایههای اجتماعی و سیاسی کشور به عاملی علیه منافع ملی تبدیل نشوند. در نهایت، باید توجه داشت که برای عدهای، جنگ و تحریم به یک منبع منفعت تبدیل شده است؛ مانند کاسبان تحریم که از تحریمها نفع میبردند».