رویداد۲۴| خبرنگار ارشد الجزیره به نقل از یک منبع مطلع از محتوای مذاکرات ایران و آمریکا پنج پیششرط ایران برای از سرگیری مذاکرات را پایان جنگ در همه جبههها، لغو تمامی تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدود شده، جبران خسارات و زیانهای جنگی و به رسمیت شناختن حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز عنوان کرد.
علی هاشم، خبرنگار الجزیره در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: یک منبع آگاه از روند مذاکرات میان ایران و ایالات متحده تأیید کرد که دستورالعملهای سطح عالی صادر شده به تیم مذاکرهکننده ایرانی، شامل پنج شرط است که باید پیش از ورود به گفتگوها درباره پرونده هستهای برآورده شوند:
پایان دادن به جنگ در تمامی جبههها
لغو تمامی تحریمها
آزادسازی داراییهای مسدود شده
جبران خسارات و زیانهای جنگی
به رسمیت شناختن حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز
این خبرنگار در ادامه توضیح داد: پس از گفتگوهای پاکستان، [آیتالله] مجتبی خامنهای به مقامات تصریح کرد: ایران قرار نیست با شروط هیچکس دیگری مذاکره کند. آنچه اکنون شاهدش هستیم، در همان لحظه شروع این جنگ تصمیمگیری شده بود.
آنها به دنبال یک جنگ محدود بودند؛ اما ایران آن را منطقهای کرد. آنها با اهداف مشخصی جلو آمدند: هستهای، بالستیک، و نفوذ منطقهای. ایران هم با بستن تنگه هرمز و تبدیل فشار نظامی به یک معضل اقتصادی جهانی، به آنها پاسخ داد.
هر بار که واشنگتن قواعد بازی را تعیین میکند، تهران زمین بازی را عوض میکند.
کیسینجر سالها در ویتنام وقت صرف کرد تا بالاخره فهمید ویتنام شمالی هرگز برای پیروزی در میدان نبرد نمیجنگید؛ آنها برای زمان، بقا، و فروپاشی تدریجی اراده سیاسی آمریکا میجنگیدند. تهران هم اکنون دارد از همان نقشه و دستورالعمل استفاده میکند.
ترامپ در بنبستی گیر کرده است که کیسینجر بلافاصله آن را تشخیص میداد: نه میتوان جنگ را به نتیجه رساند، و نه میتوان بدون از دست دادن اعتبار و آبرو از آن خارج شد. و هرچه این وضعیت طولانیتر شود، فشار و آسیبی که به ایران وارد میشود، محدود به خودش نمیماند؛ بازارهای نفت، کشتیرانی و زنجیرههای تأمین هم درگیر میشوند. اقتصادهای دیگر هم در حال ضربه خوردن هستند.
شرطبندی ایران سرراست است: زمان علیه چرخههای سیاسی آمریکا عمل میکند، تنگه هرمز تحریمها را به یک جاده دوطرفه تبدیل میکند، و پیامدهای ۷ اکتبر هنوز نهایی نشده است.
ایران تلاش نمیکند در این راند پیروز شود؛ بلکه تلاش میکند زمانی که آمریکا محتاج راه خروج است، همچنان پابرجا ایستاده باشد. اشتباه واقعی کیسینجر در ویتنام، تشدید تنش نبود؛ بلکه این فرض بود که طرف مقابل هم همان تعریفی را از «پیروزی» دارد که او دارد.
به نظر میرسد تهران در حال به کار بستنِ همان درس است.