رویداد۲۴| حسین فلاحی: هواپیمای ووت اف۷یو کاتلس (Vought F۷U Cutlass)، یک هواپیمای جنگنده چندمنظوره بود که توسط شرکت چنس ووت (Chance Vought)، به عنوان یک جت جنگنده-بمبافکن قابل استقرار روی ناو هواپیمابر برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در دوران جنگ سرد طراحی و تولید شد.
F۷U آخرین هواپیمای طراحی شده توسط رکس بیزل بود و بدون مونتاژ دم و بدون سطح افقی بالهایش ساخته شد. اولین پرواز آن در سپتامبر ۱۹۴۸ انجام شد و در ژوئیه ۱۹۵۱ معرفی شد. این هواپیما از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵ با تعداد کل ۳۲۰ فروند تولید شد.
در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۶، سه نمونه اولیه با نام XF۷U-۱ سفارش داده شد. در ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۸، این هواپیما اولین پرواز خود را انجام داد. F۷U-۱ نمونه اولیه تولید، F۷U-۳ نمونه نهایی تولید و F۷U-۳P نمونه شناسایی بود.
F۷U-۳M یک نمونه تک سرنشین با قابلیت حمل موشک بود. طول خارجی آن ۱۲.۵۸ متر، ارتفاع آن ۴.۲۷ متر و عرض بدنه آن ۱ متر بود. این جنگنده دارای طول بالهای ۱۲.۱ متر و در حالت جمع شده ۶.۸۰ متر و مساحت بال آن ۴۶.۱ متر مربع بود. وزن خالی آن ۸۲۶۰ کیلوگرم، وزن ناخالص آن ۱۲۱۷۴ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست آن ۱۲۱۷۴ کیلوگرم بود. حداکثر بار قابل حمل ۳۰۰۰ کیلوگرم و ظرفیت مخزن سوخت ۹۷۱ گالن آمریکایی بود.
هواپیمای جنگنده ووت اف۷یو کاتلس از دو موتور وستینگهاوس J۴۶-WE-۸B نیرو میگرفت. این موتور یک موتور توربوجت پسسوز با یک کمپرسور محوری دوازده مرحلهای تکاسپوله، محفظههای احتراق حلقوی، یک توربین دو مرحلهای و یک سیستم روغن کارتر مرطوب بود. حداکثر نیروی رانش خشک هر کدام ۴۶۰۰ پوند-نیرو و نیروی رانش پسسوز هر کدام ۶۰۰۰ پوند-نیرو تولید میکرد. F۷U با قدرت نظامی و پسسوز، حداکثر سرعت ۶۰۶ گره در سطح دریا داشت.
ووت اف۷یو کاتلس دارای سرعت کروز ۴۹۰ گره در ارتفاع ۳۸۰۰۰ تا ۴۲۰۰۰ پا و سرعت ۱۱۲ گره با قدرت خاموش شدن در هنگام برخاست و ۹۳.۲ گره با قدرت نزدیک شدن برای فرود بود. برد رزمی این جنگنده ۸۰۰ مایل دریایی بود. ووت اف۷یو کاتلس میتوانست تا ارتفاع ۴۰۶۰۰ پا پرواز کند و با سرعت ۱۴۴۲۰ پا در دقیقه صعود کند.
این هواپیما میتوانست به چهار توپ ۲۰ میلیمتری M۳ (در بالای مجاری ورودی هوا قرار داشتند و هر توپ ۱۸۰ گلوله داشت)، چهار جایگاه حمل مهمات با ظرفیت ۲۵۰۰ کیلوگرم با قابلیت حمل ترکیبی از چهار موشک هوا به هوای AAM-N-۲ اسپرو I مجهز شود.