رویداد۲۴| حسین فلاحی: ناو هواپیمابر یو اس اس تئودور روزولت (سی وی ان ۷۱) بخشی از گروه قدرتمند ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز با موتور هستهای و چهارمین کشتی از ده کشتی ساخته شده است. ناوهای نیمیتز با سوخت هستهای، نیروی دریایی ایالات متحده را به عنوان نیروی رزمی اقیانوسپیما برتر تبدیل کردهاند.
ناو جنگی یواساس تئودور روزولت (CVN-۷۱) در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۰ سفارش داده شد و ساخت آن در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۱ توسط شرکت کشتیسازی نیوپورت نیوزآغاز شد. ساخت CVN-۷۱ در اکتبر ۱۹۸۱ و با انجام نخستین جوشکاری تیرک کشتی روزولت توسط واینبرگر، وزیر دفاع وقت آمریکا آغاز شد.
این کشتی جنگی در ۲۷ اکتبر ۱۹۸۴ به آب انداخته شد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۶، کشتی تئودور روزولت با هزینه ۴.۵ میلیارد دلار به حالت فعال درآمد. این ناو جنگی تا به امروز در وضعیت فعال باقی مانده و در جزیره شمالی NAS در سن دیگو، کالیفرنیا، لنگرگاه دارد. این کشتی با شعار (کسی که کاشته است، حفظ خواهد کرد) میجنگد و نامهای مستعار "TR" (به نام رئیس جمهور سابق ایالات متحده، تئودور روزولت) را دارد.
ناو روزولت در زمان ساخت، دارای ظرفیت جابجایی ۱۱۷۲۰۰ تن و طول کلی ۱۰۹۲ فوت، عرض ۲۵۲ فوت و آبخور ۳۷ فوت است. تعداد خدمه ناو یو اس اس تئودور روزولت به ۳۲۰۰ ملوان و سرباز میرسد و ۲۴۸۰ پرسنل دیگر، بازوی هوایی حیاتی این ناو را تشکیل میدهند. ناو یو اس اس تئودور روزولت میتواند تا ۹۰ هواپیمای جنگی را در سراسر عرشههای خود حمل کند که در صورت نیاز قدرت آتش قابل توجهی را در زمان جنگ و به عنوان یک عامل بازدارنده فراهم میکند. علاوه بر گروه معمول مهاجمان، مدافعان ناوگان، سکوهای مأموریت ویژه و هواپیماهای تدارکاتی از جمله هلیکوپترها نیز وجود دارند.
بخش هوایی موجود در ناو روزولت، بزرگترین بخش روی کشتی است. پرسنل آموزشدیدهی ویژهی آن، مسئول پرتاب و بازیابی هواپیماهای تاکتیکی با عملکرد بالا در عرشهی پرواز ۴.۵ جریبی هستند. برای انجام ایمن این وظیفهی بزرگ، ۱۷ افسر و ۵۸۴ زن و مرد داوطلب در گروه هوایی به صورت شبانهروزی فعالیت میکنند.
عرشهی پرواز به دلیل آمادهسازی، پرتاب و بازیابی هواپیماهای عظیم توسط بیش از ۲۰۰ خدمه که در هر شیفت به عرشه پرواز اختصاص داده شدهاند، خطرناکترین منطقه در هر کشتی نیروی دریایی است. در طول دورهی استقرار، خدمه هزاران هواپیما را پرتاب و بازیابی میکنند و بیش از ۴۰۰۰۰ جابجایی هواپیما در عرشهی پرواز بالا و عرشههای آشیانه در پایین انجام میشود. سوخترسانی به هواپیماها و کشتیهای سوار شده در گروه رزمی ناو روزولت نیاز به پمپاژ بیش از ۲۰ میلیون گالن سوخت است.
نیروی محرکه ناو یو اس اس تئودور روزولت از ۲ واحد راکتور هستهای سری وستینگهاوس A۴W تامین میشود که ۴ توربین بخار با قدرت ۲۶۰۰۰۰ اسب بخار را تغذیه میکنند. این امر به این ناو جنگی سرعت اقیانوسپیمایی بیش از ۳۰ گره دریایی و برد نامحدود میدهد.
آزمایش شوک روی کلاس نیمیتز با ساخت کشتی تئودور روزولت انجام شد. در این آزمایش، مواد منفجره در اعماق و فواصل مختلف در زیر بدنه کشتی قرار داده و سپس منفجر شدند تا انفجار مینهای دریایی و اژدرها در اطراف آن شبیهسازی شود.
روزولت به مجموعهای از حسگرها و سیستمهای پردازشی مجهز شده است تا آن را به یک مهره کلیدی در ماشین جنگی آمریکا تبدیل کند. این تجهیزات شامل رادارهای جستجوی هوایی AN/SPS-۴۸E ۳D و AN/SPS-۴۹ (V) ۵، ۲D، رادار هدفیابی AN/SPQ-۹B و سیستمهای کنترل ترافیک هوایی AN/SPN-۴۶ و AN/SPN-۴۳C است. این ناو همچنین دارای چهار سیستم هدایتام کی ۹۱ و چهار رادارام کی ۹۵ است. سامانه جنگ الکترونیک (ECM) از سری AN/SLQ-۳۲A (V) ۴ و سامانه ضد اژدر SLQ-۲۵A "Nixie" است.
ناو جنگی یو اس اس تئودور روزولت فراتر از سامانههای خود، از تسلیحات متعارف برای مقابله با تهدیدات هوایی ورودی استفاده میکند که شامل ۲ پرتابگر موشک سطح به هوای میانبرد سی اسپارو، ۲ پرتابگر موشک کوتاهبرد رولینگ ایرفریم از نوع RIM-۱۱۶ و ۲ سامانه ۲۰ میلیمتری دفاع نزدیک فالانکس (CIWS) میشود. زره تا ۶۳.۵ میلیمتر در مناطق کلیدی به عنوان آخرین خط محافظت استفاده میشود.
ناو هواپیمابر یو اس اس تئودور روزولت (CVN-۷۱) در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ در طول عملیات سپر صحرا / طوفان صحرا شرکت داشته است. همچنین پس از وقایع ۱۱ سپتامبر، این کشتی در طول عملیات آزادی پایدار، از نیروی هوایی خود علیه مواضع طالبان در افغانستان مورد استفاده قرار گرفت.