رویداد۲۴| حسین فلاحی: اخبار غیر رسمی حاکی از آن است که ناو هواپیمابر یواساس جورج اچ دبلیو بوش صبح روز سه شنبه (۱۴ بهمن) پایگاه دریایی نورفولک را ترک کرده و به سمت خاورمیانه در حال حرکت است. در ادامه این مطلب به ویژگیهای این ناو هواپیمابر نیروی دریایی ارتش آمریکا خواهیم پرداخت.
ناو هواپیمابر یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش (USS George HW Bush، CVN ۷۷)، دهمین و آخرین کشتی از ناوهای هواپیمابر هستهای کلاس کلاس نیمیتز ایالات متحده آمریکا است. برنامه ساخت CVN ۷۷ در سال ۱۹۹۹ تصویب شد و در ژانویه ۲۰۰۱ قرارداد اصلی ساخت CVN ۷۷ به شرکت نورثروپ گرومن نیوپورت نیوز (Northrop Grumman Newport News) اعطا شد.
کشتیهای کلاس نیمیتز از بزرگترین و قدرتمندترین کشتیهایی هستند که تاکنون ساخته شدهاند. دهمین ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز رسماً در مراسمی در پنتاگون در دسامبر ۲۰۰۲ به نام جورج اچ دبلیو بوش نامگذاری شد. ناو هواپیمابر جورج اچ دبلیو بوش در ماه مه ۲۰۰۹ به نیروی دریایی ایالات متحده تحویل داده شد.
ناو جورج اچ دبلیو بوش ۱۰۲ هزار تُن وزن، ۳۳۲.۹ متر درازا (سه برابر درازای یک زمین فوتبال) و و ۷۶.۸ متر پهنا دارد. ظرفیت بارگیری ۱۰۲۰۰۰ تن مهمات، سوخت و آب را دارد. این کشتی بیش از ۶۰۰۰ خدمه را حمل میکند که شامل ۳۵۳۲ تَن خدمه کشتی و ۲۴۸۰ تَن خدمه هوایی است. این کشتی همچنین افسر پرچم گروه رزمی ناو هواپیمابر و حدود ۷۰ خدمه پرچم را در خود جای داده است.
مراسم نصب تیرک ناو (کیل) در سپتامبر ۲۰۰۳ در کارخانه کشتیسازی نیوپورت نیوز در ویرجینیا برگزار شد. این کشتی در ژانویه ۲۰۰۹ به بهرهبرداری رسید. ارتقاهای انجام شده در ناو هواپیمابر جدید شامل یک برج رادار جدید، ارتقاء سیستمهای ناوبری و ارتباطی، پنجرههای زرهی شفاف، تجهیزات ارتقاء یافته پرتاب و بازیابی هواپیما و یک سیستم سوخت جدید برای بهبود ذخیرهسازی و جابجایی سوخت هواپیما است.
این ناو هواپیمابر با استفاده از یک ساختار مدولار از ۱۶۱ بخش فوق بالابر ساخته شده است. بخشهای فوق بالابر به ترتیب با استفاده از یک جرثقیل ۹۰۰ تنی بالا برده شده و به حوضچه خشک منتقل میشوند.
ناو هواپیمابر جورج اچ دبلیو بوش همان طراحی جدید دماغه حبابی شکل را دارد که در ناو هواپیمابر یو اس اس CVN ۷۶ رونالد ریگان (در سال ۲۰۰۳ به بهرهبرداری رسید) استفاده شده بود. دماغه حبابی شکل، نیروی پسا را کاهش میدهد و باعث بهبود شناوری در قسمت جلویی کشتی و بهبود راندمان بدنه میشود. از دیگر ویژگیهای طراحی جدید میتوان به پروانههای جدید و سیستم فاضلاب دریایی جدید اشاره کرد. کنترلهای روی پل فرماندهی و سیستم پیشران ناو به صورت خودکار انجام میشوند.
برای ایمنی این ناو دارای پنلهای کولار با ضخامت ۶.۴ سانتیمتر روی بخشهایی از بدنه است. سایر اقدامات ایمنی و کنترل آسیب شامل سازههای محافظ جعبهای روی انبارها و فضاهای ماشینآلات و همچنین محفظههای پر و خالی در کنارههای کشتی است.
ناو هواپیمابر جورج اچ دبلیو بوش میتواند ۹۰ فروند هواپیما از جمله هورنت، اف/ای-۱۸ای، سی،ای و اف، گرومنای-۶بی پراولر و گرومنای-۲سی هاوکآی و تا ۱۵ بالگرد، سیکورسکی اساچ-۶۰اف، اچاچ-۶۰اچ سیهاوک و اساچ-۶۰بی سیهاوک را حمل کند.
عرشه پرواز ناو جورج اچ دبلیو بوش زاویهدار است که به هواپیمای فرود آمده این امکان را میدهد که در صورت لزوم با سرعت ایمن از عرشه دور شود و خطر برخورد با هواپیماهای ثابت روی عرشه را به حداقل برساند.
این ناو هواپیمابر قادر است هر ۲۰ ثانیه یک هواپیما را پرتاب کند. این عرشه دارای چهار منجنیق بخار سی۱۳-۲ و سه سیم برقگیرامکی۷ مدل ۳ است. ناو هواپیمابر جورج اچ دبلیو بوش دارای چهار آسانسور لبه عرشه است. آسانسورهای لبه عرشه به هواپیماهای بزرگ اجازه میدهند تا از کنار کشتی به بیرون پرتاب شوند. دو آسانسور سمت راست در جلوی جزیره و یکی در عقب جزیره قرار دارد و آسانسور پورت نیز در عقب جزیره و به سمت عقب کشتی قرار دارد. عرشه آشیانه (با ارتفاع ۷.۸ متر) بسته به ترکیب بال هوایی، ظرفیت حدود ۳۰ هواپیما را دارد. این کشتی ۸۵۰۰ تن سوخت هوایی حمل میکند.
سیستمهای جنگی جورج اچ دبلیو بوش شامل حسگرها، سیستمهای ارتباطی، سیستمهای کنترل هواپیما، تسلیحات و سایر سیستمهای الکترونیکی روی کشتی هستند. سیستمهای دادههای رزمی CVN ۷۷ مبتنی بر سیستم هدایت پیشرفته رزمی (ACDS) با لینکهای ارتباطی ۴ای، ۱۱ و ۱۶ هستند. کنترل تسلیحات توسط سه مدیر MFCS مدل ام کی۹۱ مود۱ برای موشک سی اسپارو مدیریت میشود.
این کشتی به دو یا سه پرتابگر موشک هشتتایی ریتون GMLS ام کی۲۹ برای موشکهای ناتو سی اسپارو یا ایوولود سی اسپارو و دو سیستم پرتاب موشک هدایتشونده ام کی۴۹ برای موشک بدنه غلتشی RIM-۱۱۶ (RAM) مسلح است. این ناو هواپیمابر همچنین به چهار موشک ۲۰ میلیمتری سامانه دفاع نزدیک فالانکس (CIWS) مجهز شده است.
رادارهای جستجوی هوایی جورج اچ دبلیو بوش شامل رادار سه بعدی ITT SPS-۴۸E با قابلیت عملیات در باند E/F، ریتون SPS-۴۹ (V) ۵ با قابلیت عملیات در باند C/D و ریتون ام کی۲۳ TAS با قابلیت عملیات در باند D هستند. رادار جستجوی سطحی کشتی، نورث گرومن نردن سیستمز SPS-۶۷V است که در باند G کار میکند.
ناو جورج اچ دبلیو بوش به یک سیستم پشتیبانی و اقدامات متقابل رهگیری و اخلال الکترونیکی ریتون SLQ-۳۲ (V) ۴ و یک مجموعه مولد سیگنال و یدککش Nixie SLQ-۲۵ مجهز شده است.
کشتی جورج اچ دبلیو بوش توسط دو راکتور آب تحت فشار هستهای جنرال الکتریک (در اصل وستینگهاوس) از نوع PWR A۴W/A۱G تغذیه میشود. بخار تولید شده، چهار توربین را به حرکت در میآورد که در مجموع ۲۰۹ مگاوات برق تولید میکنند که میتوانند چهار شفت را به حرکت در میآورند. همچنین بر روی این ناو چهار موتور دیزل آماده به کار ۸ مگاواتی برای برق اضطراری نصب شدهاند. سرعت این ناو هواپیمابر با وجود وزن ۱۰۲ تنی و بزرگی آن حدود ۵۶ کیلومتر بر ساعت است.
نقش: ناو هواپیمابر
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
شرکت سازنده: نورثروپ گرومن نیوپورت نیوز
خدمه کشتی و خدمه هوایی: بیش از ۶ هزار تَن
درازا: ۳۳۲.۹ متر
پهنا: ۴۰.۸ متر
آبخور: ۱۲.۱ متر
وزن جابجایی در حالت بار کامل: ۱۰۲۰۰۰ تُن
سرعت: ۳۰ گره دریایی (۵۶ کیلومتر بر ساعت)
پیشرانه: راکتور هستهای
برد: نامحدود (۲۰ سال)
حمل هواپیما: ۹۰ فروند