احمد زیدآبادی؛ برنمی‌خورد؟

قسمتی از پیام امام برای پذیرش قطعنامه 598مردم عزیز و شریف ایران، من فرد فرد شما را چون فرزندان خویش می دانم. و شما‏‎ ‎‏می دانید که من به شما عشق می ورزم؛ و شما را می شناسم؛ شما هم مرا می شناسید. در‏‎ ‎‏شرایط کنونی آنچه موجب امر شد تکلیف الهی ام بود. شما می دانید که من با شما پیمان‏‎ ‎‏بسته بودم که تا آخرین قطرۀ خون و آخرین نفس بجنگم؛ اما تصمیم امروز فقط برای‏‎ ‎‏تشخیص مصلحت بود؛ و تنها به امید رحمت و رضای او از هر آنچه گفتم گذشتم؛ و اگر‏‎ ‎‏آبرویی داشته ام با خدا معامله کرده ام. عزیزانم، شما می دانید که تلاش کرده ام که راحتی‏‎ ‎‏خود را بر رضایت حق و راحتی شما مقدّم ندارم. خداوندا، تو می دانی که ما سر سازش با‏‎ ‎‏کفر را نداریم