رویداد۲۴| گروه ورزشی- بعد از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی، اخبار و شایعاتی درباره برخورد قضایی با علی دایی با عنوانهایی مثل «محرک آشوبگران» منتشر شد. برخی رسانهها از توقیف اموال نوشتند، اما برخلاف پروندههایی که معمولاً با اطلاعرسانی رسمی و پررنگ همراه است، خبر قطعی و رسمیِ قابل اتکا درباره این ادعاها منتشر نشد. همزمان، موج دیگری از تخریب، این بار با تمرکز بر دو محور مشخص شکل گرفت: «پیست اسکی» و «فروش عینک».
چند روز پیش، رسانههای اصولگرا و تندرو تصویری از علی دایی در حال پیادهروی در پیست اسکی دیزین را بدون توضیح خاصی و صرفاً با کپشن «علی دایی در پیست اسکی» منتشر کردند. انگیزه روشن بود: القای این پیام که کسی که در دوران اعتراضات از نداری مردم و فاصله طبقاتی حرف میزد، حالا خودش در فضای تفریحی حضور دارد؛ تلاشی برای قرار دادن دایی در جایگاه «واعظانی که بر منبر حرفی میزنند و در خلوت راهی دیگر میروند».
این ویدئو چند روز به شکل هماهنگ توسط برخی رسانهها و چهرههای موسوم به ارزشی وایرال شد. از جمله ژیلا صادقی، چهره جنجالی تلویزیون، با بازنشر همان ویدئو در اینستاگرام خطاب به دایی نوشت:
«علی آقا، خیلی غصه داری از کشته شدن بچههایمان، تورو خدا مراقب باشید آنجا سرما نخورید… چون ما آنوقت متوجه نمیشویم دارید برای جوانهامان گریه میکنید یا آبریزش بینی از سرماخوردگی است. حیف است که نتوانیم غصه شما را برای جوانهامان ببینیم. راستی، آن پلیسهایی که دزد گردنبتان را گرفتند و مجازات کردند یادتان هست؟ پلیسهای ما شهید شدند، خبر دارید؟»
کمی پیشتر و بعد از انتشار تیزر گفتوگوی دایی با تابناک ــ که خیلی زود حذف شد ــ سناریوی دیگری برای تخریب او مطرح شد. علی خضریان، نماینده تهران در مجلس، گفت پتروشیمی خلیج فارس طی نامهای عنوان کرده «۱۵ میلیارد تومان» برای خرید عینک آفتابی برای پرسنل در نظر گرفته و مدعی شد «۲۵۰۰ عدد عینک آفتابی» از فروشگاه برند علی دایی خریداری شده است. او سپس نتیجه گرفت: «این یعنی پولپاشی… بعد همین افرادی که برایشان پولپاشی میکنید، مردم را علیه کشور میشورانند.»
بیشتر بخوانید: هکتور و پزشکیان؛ رمز اتحاد علیه شهریار فوتبال | ماجرای حذف مصاحبه علی دایی و افشاگری ناگهانی درباره خرید عینک آفتابی چه بود؟
علی دایی در پاسخ، در گفتوگو با شرق تأکید کرد که واردکننده است، سفارش میدهد و به مردم میفروشد و خرید یک شرکت از فروشگاه او «چه ایرادی دارد؟» و اضافه کرد: «حتی یک ریال از پول بیتالمال به جیب بنده نرفته.»
دایی گفت: آقایان همه را مثل خودشان میدانند. بعضیها مملکت را در این سالها غارت و چپاول کردند، سفره مردم را مدام کوچکتر کردند. الان هم ناراحت هستند که شرکتی آمده تا از بنده عینک خریداری کند. من هیچ واهمهای ندارم. همین آقایان را بروید و عینکهایشان را نگاه کنید؛ هزار دلار، هزارو ۵۰۰ دلار یا ۵۰۰ دلار پول عینکهایشان است. کسانی که چنین حرفهایی میزنند، ذهن مردم را به سوی دیگری نبرند. در اینجا اعلام میکنم که کار میکنم و در طول عمرم حتی یک ریال از پول بیتالمال به جیب بنده نرفته.
تأکید روی «فروش عینک» و «پیادهروی در برف» برای تخریب یک چهره عمومی، معمولاً یک معنا دارد: نبودِ پروندههای سنگینتر برای حمله. در بسیاری از پروژههای تخریب، محور اصلی یا «اتهام مالی» است (وامهای کلان، رانت، پروندههای ارزی و…)، یا «اتهام اخلاقی» برای شکستن اعتبار اجتماعی. اما آنچه در مورد دایی برجسته شده، نهایتاً به خرید یک شرکت از فروشگاه او و چند ثانیه قدم زدن در پیست اسکی خلاصه میشود.
علی دایی این روزها باید بسیار از خودش راضی باشد که مخالفان و منتقدانش مجبورند برای حمله به وی ویدئوی قدم زدن او در برف را منتشر کنند. پیش از این بسیار دیدهایم که در چنین بازیهایی چقدر امکان بروز خشونت رسانهای، کلامی و شکستن خطوط قرمز وجود دارد.
راز چنین وضعیتی در چیست؟ احتمالا بخشی از آن در جملهای است که علی دایی در مصاحبه با شرق عنوان کرده مبنی بر اینکه «حتی یک ریال از پول بیتالمال به جیب بنده نرفته».
همه میدانند بخشی از پروژههای تخریب افراد از طریق افشاگری در مورد پروندههای مالی انجام میشود. مثلا میگویند طرف هزاران میلیارد وام گرفته و پس نداده یا رشوه گرفته یا ارز برده و نیاورده و... . اما پروندهای که در ارتباط با اتهامات مالی برای علی دایی توسط مخالفانش باز شده شامل چیست؟ اینکه هلدینگ خلیج فارس از فروشگاه عینکفروشی علی دایی عینک خریده است!
بخش دیگری از پروژه تخریب افراد از طریق اتهامات اخلاقی صورت میگیرد تا شخصیت طرف از بین برود. در این زمینه هم پروندهای که برای دایی در نظر گرفتند حضور او در پیست اسکی بوده است.
روشن نیست اصرار به تخریب علی دایی قرار است کدام مشکل کشور را حل کند؛ از نماینده مجلس تا فعال رسانهای و رسانههایی که با بودجه عمومی تغذیه میشوند، چرا باید چنین پرانرژی و از محل بیت المال دنبال پروندهسازیهای حاشیهای باشند؟ فرضشان این است که اگر یک چهره محبوب «ادب» شود، دیگران در بزنگاهها حرف خلاف نظر هسته سخت قدرت نمیزنند. اما تجربه سالهای گذشته نشان داده برخوردهای اینچنینی با سلبریتیها، کنشگران و حتی مردم عادی، نه تنها اوضاع را آرامتر نکرده، بلکه در هر موج جدید، به تعداد منتقدان اضافه کرده است.