در واکنش به این موضوع یوسف پزشکیان فرزند مسعود پزشکیان در یادداشتی نوشت:
اول
آیه ۵ سوره مائده میگوید:
... كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ...
میگوید به بنیاسرائیل (یهودیها) گفتیم: هرکس انسانی را به ناحق بکشد مثل این است که همه انسانها را کشته است و هرکس انسانی را زنده کند مثل این است که همه انسانها را زنده داده است.
اگر احیانا حکومت جمهوری اسلامی خطایی کرده باشد، تقصیر قرآن چیست؟
دوم
تا آنجا که من اطلاع دارم، در این حوادث تا به امروز کسی را اعدام نکردهاند. مهرههای دست #شیطان میخواهند اعدام را هم مثل تعداد کشتهها چماق کنند و ذهن مردم را منحرف کنند و زمینه و مشروعیت ایجاد کنند که بیگانگان به کشورشان حمله کنند! #خیانت از این بالاتر؟
سوم
من از اعدام کسی خوشحال نمیشم. از سقوط کسی لذت نمیبرم. با اینحال میدانم که هر کاری عواقب و نتایجی دارد. عواقب کارهایمان را باید بپذیریم.
اگر کسی با چاقو سر یک نفر را بریده باشد، به نظرتان با او چه کار کنند؟ آزادش کنند؟ از او عذرخواهی کنند؟ کسی که نیروی امنیتی را آتش زده و کشته باشد، با او چه کار کنند؟
چهارم
میگوید وقتی ابرهه لشگرکشی میکند تا کعبه را ویران کند، عبدالمطلب میرود شترهایش را پس بگیرد. میگوید
أَنَا رَبُّ اَلْإِبِلِ وَ لِهَذَا اَلْبَيْتِ رَبٌّ
من خدای شترها هستم این خانه هم خدای خودش را دارد. آیه ۵ سوره حجر میفرماید:
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
بدرستی که ما ذکر (قرآن) را نازل کرده ایم و ما بطور قطع آن را محافظت خواهیم کرد.
کسی که قرآن را نازل کرده از آن محافظت میکند.
پنجم
نادانها نمیدانند که قرآن جوهر روی اوراق (یا به قول استادی، «سیاهیهایی روی سفیدیها») نیست. مگر داستان کسانی را که برای زمین زدن حق، قرآن بر نیزه کردند نشنیدهاند؟ آن کدام قرآن است که خدا میگوید
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
قرآن مفاهیم، مضامین و آموزههایی است که خدا برای هدایت ما نازل کرده و در دلهای بندگانش روشن است و دل آنها را روشن میکند. مگر میشود قرآن را سوزاند؟
وَقِيلَ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوْاْ مَاذَآ أَنزَلَ رَبُّكُمْۚ قَالُواْ خَيْرࣰاۗ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةࣱۚ وَلَدَارُ ٱلْأٓخِرَةِ خَيْرࣱۚ وَلَنِعْمَ دَارُ ٱلْمُتَّقِينَ
نحل ۳۰
و هنگامى كه به پرهيزكاران گويند: پروردگارتان چه چيزى نازل كرد؟ گويند: خير را. براى كسانى كه نيكى كردند [پاداش] نيكويى در اين دنياست، و همانا سراى آخرت بهتر است، و سراى پرهيزكاران چه نيكوست.
در برخی ترجمهها آمده که منظور از #خیر همان قرآن هدايت گر است که سراسر آياتش وحى الهى، است. به نظر میرسد مفهوم آیه خیلی عام تر است. یعنی هرچه که خدا نازل کرده خير بوده است.