برای سادهکردن موضوع علمی نوروساینس به «دانیل گلمن» که از متخصصان قابل فهم کردن علوم پیچیده است، رجوع میکنیم. اصطلاح «ربایش آمیگدال» (Amygdala Hijack) که توسط او ابداع شده، در توصیف موقعیتهایی به کار میرود که فرد در اثر یک تهدید ناگهانی یا هیجان شدید، واکنشی سریع و تکانشی نشان میدهد (این اصطلاح یک استعاره آموزشی است، اما بر پایه یافتههای واقعی نوروساینس شکل گرفته است). در شرایط عادی، اطلاعات حسی پس از ورود به مغز، علاوه بر پردازش اولیه، به قشر پیشپیشانی (Prefrontal Cortex) نیز میرسند. این ناحیه مسئول کارکردهای اجرائی مانند تصمیمگیری منطقی، مهار تکانهها و حل مسئله است. اما زمانی که محرکی بهعنوان تهدید فوری ارزیابی شود، آمیگدال که در پردازش اهمیت هیجانی محرکها و واکنش به تهدید نقش دارد، بهسرعت فعال میشود.
در این وضعیت، سیستم استرس بدن (از جمله ترشح آدرنالین و کورتیزول) شروع به کار میکند و این امر میتواند کارکردهای اجرائی قشر پیشپیشانی را موقتا تضعیف کند. در نتیجه، فرد احتمال بیشتری دارد که به جای تحلیل منطقی و ارزیابی دقیق موقعیت، واکنشی سریع، دفاعی یا تکانشی نشان دهد. به بیان دقیقتر، «ربایش آمیگدال» توصیفی استعاری از حالتی است که در آن فعالسازی شدید سیستم هیجانی، کنترل شناختی را کاهش و احتمال واکنشهای غریزی را افزایش میدهد.