رویداد۲۴| حسین فلاحی: EA-37B، یک هواپیمای پیشرفته جنگ الکترونیک هوابرد است که در اختیار نیروی هوایی ایالات متحده قرار دارد. این هواپیما بر اساس جت تجاری گلف استریم جی۵۵۰ (Gulfstream G550) طراحی شده است تا با جلوگیری، تضعیف و اختلال در ارتباطات، رادار، سیستمهای ناوبری (از جمله سیگنالهای ناوبری ماهوارهای)، لینکهای داده و سیستمهای اطلاعاتی دشمن در محیطهای الکترومغناطیسی مورد مناقشه، قابلیتهای حمله الکترونیکی در منطقه وسیع را فراهم کند.
EA-37B که قبلاً با نام EC-37B شناخته میشد، نشاندهندهی تجدید ساختار برنامهی قدیمی Compass Call است که از زمان معرفی مدل EC-130H در دههی ۱۹۸۰، بیش از ۴۰ سال پشتیبانی رزمی الکترونیکی را برای نیروهای آمریکایی و ائتلاف فراهم کرده است. تغییر نام به EA-37B در اکتبر ۲۰۲۳ تحت فرماندهی رزمی هوایی انجام شد که حاکی از نقش تخصصی حملهی الکترونیکی این هواپیما است.
بیشتر بخوانید: مشخصات تیم ششم عملیات ویژه | شکارچیان بن لادن و همتای نیروی دلتا فورس در نیروی دریایی آمریکا را بهتر بشناسید
اولین هواپیمای EA-37B، نخستین پرواز خود را در ماه مه ۲۰۲۳ به پایان رساند و در سپتامبر ۲۰۲۳ برای آزمایش تحویل داده شد. شرکت L3Harris سومین هواپیما را در سپتامبر ۲۰۲۴ به فرماندهی رزم هوایی آمریکا تحویل داد.
هواپیمای L۳3Harris EA-37B Compass Call بر اساس جت تجاری گلف استریم جی۵۵۰ ساخته شده است که به دلیل قابلیتهای پایه آن از جمله برد ۶۷۵۰ مایل دریایی و سقف پرواز ۵۱۰۰۰ فوت انتخاب شد.
بدنه EA-37B برای جای دادن تجهیزات ماموریت جنگ الکترونیک، تحت تقویتهای ساختاری قابل توجهی قرار گرفت. این تغییرات شامل تنظیمات وزن و تعادل بود که تضمین کند که EA-۳۷37B به حداکثر سرعت ۰.۸۲ ماخ دست یابد. همچنین آنتنهای تطبیقی هواپیما در امتداد بدنه و بالها نصب شدند تا نیروی پسای آیرودینامیکی را به حداقل برسانند و عملکرد پرسرعت هواپیما را حفظ کنند.
EA-37B از طریق مأموریتهای تهاجمی ضداطلاعات و حمله الکترونیکی، تسلط طیف الکترومغناطیسی را افزایش میدهد و با ایجاد اختلال در شبکههای فرماندهی و کنترل دشمن، سرکوب پدافند هوایی (از جمله تضعیف سلاحها و حسگرهای وابسته به GPS و ایجاد اختلال در لینکهای داده که به طور بالقوه بر موشکهای کروز که برای هدایت به GPS یا لینکهای داده متکی هستند، تأثیر میگذارند) و مقابله با دستگاههای انفجاری دستساز کنترلشده با رادیو، از عملیات تاکتیکی هوایی، زمینی و ویژه پشتیبانی میکند.
EA-37B دارای خدمهای متشکل از دو خلبان و حداکثر هفت متخصص ماموریت، از جمله افسران جنگ الکترونیک، زبانشناسان و تکنسینها برای اجرای عملیات در سطح جهانی است. مشخصات کلی این هواپیما شامل طول بال ۹۳ فوت و ۶ اینچ، طول ۹۶ فوت و ۵ اینچ، حداکثر وزن برخاست ۹۱۰۰۰ پوند، حداکثر سرعت ۰.۸۲ ماخ، برد ۴۴۱۰ مایل دریایی و سقف پرواز ۴۵۰۰۰ فوت است. EA-37B از دو موتور توربوفن Rolls-Royce BR۷۱۰ C۴-۱۱ که هر کدام ۱۵۳۸۵ پوند نیروی رانش تولید میکنند، نیرو میگیرد.
هواپیمای EA-37B Compass Call دارای سیستم ماموریت حمله الکترونیکی Compass Call است که در ابتدا برای EC-130H توسعه داده شده بود. این سیستم امکان اختلال، انکار، تخریب و نابودی فرماندهی، کنترل، ارتباطات، رادارها، سیستمهای ناوبری و تهدیدات رادیویی دشمن را از طریق عملیات تهاجمی ضد اطلاعات فراهم میکند.
مهمترین بخش مجموعه جنگ الکترونیک EA-37B، ادغام رادیوهای تعریف شده توسط نرمافزار از طریق فناوری بانک کوچک تطبیقی منابع الکترونیکی (SABER) است که این پلتفرم را از اخلال وابسته به سختافزار به یک رویکرد جنگ طیف الکترومغناطیسی انعطافپذیر و مبتنی بر نرمافزار منتقل میکند. این معماری سیستم باز، امکان بهروزرسانی سریع نرمافزار را برای سازگاری با تهدیدات نوظهور، مانند اختلال GPS، بدون نیاز به تغییرات اساسی سختافزاری فراهم میکند و از ادغام قابلیتهای جدید برای پاسخ به تهدید در زمان واقعی پشتیبانی میکند.
این هواپیما از حسگرهای چند طیفی و گیرندههای پهنباند برای جمعآوری اطلاعات سیگنال (SIGINT) استفاده میکند که امکان تشخیص، موقعیتیابی جغرافیایی و تجزیه و تحلیل انتشار الکترومغناطیسی دشمن را برای اطلاعرسانی در مورد عملیات اختلال هدفمند فراهم میکند. اختلالگرهای جهتدار، حملات الکترونیکی دور از دسترس را تسهیل میکنند و توانایی سیستم را برای سرکوب پدافند هوایی و ارتباطات دشمن از بردهای طولانی افزایش میدهند و در عین حال، قرار گرفتن در معرض تهدیدات را به حداقل میرسانند.
هواپیمای EA-37B Compass Call میتواند تا ۹ خدمه شامل دو خلبان و یک خدمه ماموریت را در خود جای دهد. خدمه ماموریت شامل افسران جنگ الکترونیک (EWO) به عنوان فرمانده خدمه ماموریت و افسر سیستم تسلیحات، زبانشناسان رمزنگاری به عنوان سرپرست خدمه ماموریت و اپراتورهای تحلیل، یک اپراتور اکتساب و یک تکنسین نگهداری هوابرد اختیاری است که همگی بر روی کار با سیستمهای حمله الکترونیکی یکپارچه تمرکز دارند.
مجموعه اویونیک بر روی یک عرشه پرواز پیشرفته برگرفته از پلتفرم Gulfstream G550 متمرکز شده است که دارای کابین خلبان شیشهای Honeywell Primus Epic برای رابطهای بصری خلبان و نمایشگرهای چند منظوره است. سیستمهای ناوبری یکپارچه شامل ناوبری اینرسی (INS) همراه با GPS برای موقعیتیابی دقیق، در کنار پیوندهای دادهای هستند که امکان اتصال به شبکههای مشترک را برای هماهنگی آگاهی تاکتیکی فراهم میکنند. این مجموعه همچنین شامل رادیوهای تاکتیکی، پردازش سیگنال دیجیتال مدرن و رادیوهای تعریفشده توسط نرمافزار تحت چارچوب فناوری SABER است که از پیکربندی مجدد سریع تجهیزات ماموریتی بدون تعمیرات اساسی سختافزاری پشتیبانی میکند.
نقش: هواپیمای جنگ الکترونیک
ساخت: ایالات متحده آمریکا
اپراتور: نیروی هوایی ایالات متحده
خدمه: ۲ خلبان + حداکثر ۷ اپراتور ماموریت (در مجموع تا ۹ نفر، بسته به ماموریت متفاوت است)
طول: ۲۹.۴ متر
طول بال: ۲۸.۵ متر
ارتفاع: ۷.۹ متر
وزن خالی: ۲۱۹۰۸ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۴۱۲۷۷ کیلوگرم
ظرفیت سوخت: ۱۸۷۳۳ کیلوگرم
موتور: ۲ موتور توربوفن رولز-رویس BR۷۱۰C۴-۱۱، هر کدام با نیروی رانش ۶۸.۴ کیلونیوتن
تسلیحات: ندارد؛ فقط اقدامات متقابل دفاعی