صفحه نخست

سیاسی

جامعه و فرهنگ

اقتصادی

ورزشی

گوناگون

عکس

تاریخ

فیلم

صفحات داخلی

چهارشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۵ - 2026 April 29
کد خبر: ۴۵۴۸۷۸
تاریخ انتشار: ۱۳:۵۳ - ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۵
رویداد۲۴ گزارش می‌دهد؛

پشت پرده عدم اعزام تیم ملی فوتبال زنان به بازی های آسیایی چیست؟ | فدراسیون زیرآب دختران را زند

تیم ملی زنان ایران به بازی‌های آسیایی ناگویا ژاپن اعزام نخواهد شد. این خبری است که فریده شجاعی نایب رئیس زنان فدراسیون فوتبال اعلام کرد و موجی از واکنش را به دنبال داشت.اما دلیل آن چیست؟

رویداد۲۴ | گروه ورزشی- تیم ملی زنان ایران که در سال‌های گذشته مسیر رو به رشدی را طی کرده و چند ماه قبل برای دومین بار توانست جواز حضور در جام ملت‌های آسیا را با شکست تیم قدرتمند اردن در زمین این کشور، بگیرد. اما همین تیم در دو ماه گذشته با حاشیه‌های زیادی دست و پنجه نرم کرده است. در جدیدترین اتفاق رخ داده برای این تیم، مقامات گفته‌اند دختران فوتبالیست به دلیل شانس کم کسب مدال به مسابقات بازی‌های آسیایی اعزام نخواهند شد. این در حالی است که ایران با قرار گرفتن بین ۱۲ تیم برتر آسیا، خودش این جایگاه را تصاحب کرده بود.

تنبیه به خاطر اتفاقات استرالیا؟


بیشتر بخوانید:

سنگی که یک دیوانه در چاه انداخت | چرا در ماجرای پناهندگی دختران فوتبالیست، فدراسیون و صدا و سیما باید توبیخ شوند؟

صدور فرمان تکفیر دختران فوتبالیست و پاس گل به رسانه‌های خارجی | صدا و سیما تا دیر نشده عذرخواهی کند!


برخی کاربران و ناظران تصور می‌کنند اتفاقات رخ داده برای تیم ملی زنان در مسابقات جام ملت‌های آسیا باعث این تصمیم بوده است.

به طور خلاصه بعد از حضور دختران ایرانی در استرالیا، جنگ آغاز شد و بازیکنان در بازی نخست آنطور که مقامات انتظار داشتند سرود ملی را نخواندند. این اتفاق واکنش تندرو‌ها را برانگیخت و یکی از مجریان جنجالی تلویزیونی خواستار برخورد با دختران ملی‌پوش به عنوان «خائن در زمان جنگ» شد. اظهارنظری که در تمام رسانه‌های دنیا بازتاب گسترده پیدا کرد و ترامپ را به ماهی گرفتن از این آب گل‌آلود ترغیب کرد.

در حالی که شایعه اعدام دختران در صورت بازگشت به ایران در رسانه‌های خارجی با تکیه بر جملات مجری صداوسیما دست به دست می‌شد، ترامپ خواستار اعطای پناهندگی به اعضای تیم ملی زنان شد. در نهایت ۷ بازیکن و عضو تیم ملی در سرزمین کانگورو‌ها اعلام پناهندگی کردند. از این تعداد ۵ نفر به کشور بازگشتند و دو نفر آنجا ماندگار شدند.

اما با وجود تضمین‌های مقامات و استقبال شهر به شهر از اعضای تیم ملی هنگام بازگشت به کشور همچنان فضاسازی در مورد برخورد احتمالی با اعضای تیم ملی زنان در رسانه‌های خارجی منتشر گشت. زمانی که یک رسانه فهرستی از اسامی کسانی که قرار است به جرم همکاری با دشمن اموالشان ضبط شود را منتشر کرد و در صدر این فهرست نام زهرا قنبری کاپیتان تیم ملی دیده شد، این رسانه‌ها مدعی شدند پیش‌بینی‌شان از برخورد با فوتبالیست‌ها درست از آب درآمده!

اما در حالی که فدراسیون به شکلی ناشیانه حضور نام زهرا قنبری در این فهرست را تکذیب و از «تشابه اسمی» نام برد مقامات قوه قضاییه با تایید وجود نام قنبری از بخشودگی او خبر دادند. رسانه قوه قضاییه نوشت: اموال و داریی‌های زهرا قنبری فوتبالیست تیم ملی زنان ایران که براساس اطلاعات رسیده توقیف شده بود پس از بررسی و احراز عدم مجرمیت به دلیل اصلاح رفتار با دستور مجدد قضایی رفع توقیف شده است.

این وضعیت زمزمه‌های عدم اعزام تیم ملی زنان به بازی‌های آسیایی به عنوان یک «تنبیه» را مطرح کرد. با این حال پیگیری‌های خبرنگار رویداد۲۴ حاکی از آن است که چنین چیزی وجود ندارد. طبق بررسی‌ها تصمیم عدم اعزام تیم ملی زنان به بازی‌های آسیایی قبل از جام ملت‌های آسیا گرفته شده است. تصمیمی که رد پای فدراسیون در آن مشهود است.

مدیران فدراسیون زیر آب دختران را زدند!


بیشتر بخوانید:  مشکل مهدی تاج با فوتبال زنان چیست؟


منابع آگاه از کمیته ملی المپیک و فدراسیون فوتبال می‌گویند اولین مخالف اعزام تیم ملی زنان به بازی‌های آسیایی فدراسیون فوتبال بوده است. البته نه به این صورت که آنها رسما مخالفت خود را نشان دهند. با این حال پیگیری‌های خبرنگار رویداد۲۴ نشان می‌دهد زمانی که در جلسات از مدیران فدراسیون توسط نهاد‌های ورزشی بالادستی سوال شده که شرایط تیم ملی زنان به چه صورت است، آنها در جواب مدعی ضعف تیم ملی دختران و عدم توانایی در ارائه نمایش خوب شدند. حتی شنیده شده که یکی از مدیران گفته «ممکن است کیسه گل شویم و آبروریزی شود!»

این رفتار از فدراسیون فوتبال به شدت قابل نقد است. نکته اول اینکه خود فدراسیون به عنوان متولی باید از همه بهتر بداند که شیب پیشرفت دختران فوتبال در چهار سال گذشته رو به رشد بوده است.

از زمانی که شهاب‌الدین عزیزی خادم با توجه ویژه به فوتبال زنان آنها را از محاق خارج کرد و تیم برای اولین بار جواز حضور در جام ملت‌های آسیا را با مریم ایراندوست به دست آورد تا روزی که مرضیه جعفری برترین مربی زن سال آسیا توانست در مقدماتی با شکست اردن قدرتمند در خانه حریف دومین جواز حضور در جام ملت‌ها را کسب کند، تیم زنان روند رو به رشدی طی کرده است. به این ترتیب نیاز بود برای حفظ این روند دختران به تورنمنت‌هایی بزرگ نظیر بازی‌های آسیایی اعزام شوند تا این مسیر تسریع شود. ولی در کمال تعجب فدراسیون که خودش این شرایط را از نزدیک لمس کرده و می‌داند تیم ملی فوتبال زنان ایران در جام ملت‌ها در گروه مرگ با دو تیم عنوان‌دار جهانی هم‌گروه شده بود، کیفیت فوتبال زنان ایران را پیش مدیران بالادستی زیر سوال برده است.

نکته دوم اینکه اگر حتی قبول کنیم فوتبال زنان ایران آن پیشرفت موشک‌وار را تجربه نکرده، دقیقا به خاطر ضعف فدراسیون بوده است. در گزارش‌های قبلی در چندین نوبت اشاره کردیم که فوتبال زنان برای مهدی تاج فاقد اهمیت است. نشان به آن نشان که در دوره نخست ریاست او تیم ملی زنان به دلیل تعطیلی فعالیت‌ها از رنکینگ فیفا خارج شد. در دوره اخیر هم قبل از حضور تیم ملی زنان در جام ملت‌ها حتی یک بازی تدارکاتی برای این تیم در نظر گرفته نشد تا فوتبالیست‌های زن ایرانی تنها با بازی‌های درون‌گروهی راهی تورنمنت مهم آسیایی شوند. حال جالب است مدیرانی که خودشان دست‌انداز پیشرفت فوتبال زنان بوده‌اند این چنین زیرآب دختران را پیش نهاد‌های تصمیم‌گیر می‌زنند!

تبعیض بزرگ بین مردان و زنان در فوتبال!

در زمینه عدم اعزام تیم ملی فوتبال زنان به بازی‌های آسیایی نقد جدی به وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک هم وارد است. دلیل مدیران ورزش برای عدم اعزام زنان «مدال‌آوری» عنوان شده است.

از این منظر بدون اشاره به رشته‌های دیگر که گاهی در تورنمنت‌ها موفق بوده‌اند و گاهی نه، صرفا در حوزه فوتبال با تصویب اعزام تیم مردان شاهد یک تبعیض بزرگ هستیم. آخرین باری که تیم مردان ایران در بازی‌های آسیایی روی سکو رفت مربوط می‌شود به بازی‌های آسیایی بوسان در سال ۲۰۰۲ که ایران در زمان ریاست محمد دادکان و با هدایت برانکو به مدال طلا رسید. از آن دوره به بعد تیم مردان ایران در ۵ دوره اخیر حتی تا نیمه‌نهایی هم بالا نرفته است؛ تماما در دوره‌های ریاست یا نایب‌رئیسی مهدی تاج. در دوره قبل و در هانگژو تیم ملی ایران حتی از گروه خود صعود نکرد که یک نتیجه فاجعه‌بار به حساب می‌آمد.

از مدیران بالادستی ورزش باید سوال کرد اگر قرار به «اعزام به شرط مدال‌آوری» باشد، بر اساس چه منطقی تیم مردان راهی مسابقات می‌شود و تیم زنان نه؟

نکته نهایی در این بحث مربوط می‌شود به مسائل مالی. هیچ شکی نیست که در دوران جنگ اخیر وضعیت اقتصادی کشور به شدت شکننده شده است. به همین دلیل موشکافی سخت‌گیرانه مقامات ورزش در صرف هزینه‌ها کاملا قابل درک است. اما تجربه نشان داده در تمامی اعزام‌ها انواع و اقسام افراد بی‌ربط در کاروان‌ها جا داده می‌شوند که هر کدام هزینه گزافی روی دست وزارت و کمیته ملی المپیک می‌گذارند. آیا دختران فوتبالیست حق ندارند سوال کنند اگر پول نیست چطور هر بار گروه‌های مختلف بی‌ارتباط به ورزش اعزام می‌شوند؟

نظرات شما