رویداد۲۴| اگر روز شنبه_دوازدهم اردیبهشتماه_ در خیابان قدم زده باشید، از خلوتی شهر تعجب کردید. تهران نه شبیه به اولین روز هفته بود و نه شباهتی به یک روز عادی کاری داشت. سکوتی که بر خیابانهای اصلی حکمفرما بود، بیش از آنکه نشان از آرامش داشته باشد، رنگ و بوی «انتظار برای یک واقعه» را میداد.
بر اساس اخبار رسیده به خبرنگار رویداد۲۴، روز شنبه فضای بسیاری از ادارات و ارگانهای دولتی تحت تأثیر دستورالعملهای رسمی و غیررسمی، اما جدی قرار داشت. طبق اطلاعات واصله، روز شنبه به بسیاری از نیروهای ستادی و عملیاتی دستور آمادهباش کامل داده شده بود. منابع آگاه در سازمان صداوسیما تایید کردهاند که به کارمندان این مجموعه بزرگ هشدار داده شده بود که لوازم شخصی و ضروری خود را جمعآوری کرده و آمادگی کامل برای تخلیه احتمالی ساختمان در صورت اعلام وضعیت اضطراری را داشته باشند.
اما در میان تمامی ارگانها، شهرداری تهران، اقدام عجیبی کرد. روز گذشته تمامی ادارات شهرداری اعم از ساختمانهای اصلی، شهرداری نواحی و مناطق تعطیل بودند و اگر کسی به طور اتفاقی کار اداری با این واحدها داشت، به در بسته برخورد می کرد. بر اساس گزارشهای دریافتی، جمعهشب بخشنامهای فوری به تمامی بخشها و مناطق ۲۲گانه تهران صادر شد که طی آن، کارمندان به دلیل آنچه «نگرانیهای امنیتی» خوانده بودند، ملزم به دورکاری شدند. اما آنچه تعجببرانگیز بود، تغییر رویه برای امروز (یکشنبه) بود؛ جایی که تصمیمگیری به مدیران میانی سپرده شد و در نهایت، بخش بزرگی از بدنه اداری به محل کار فراخوانده شدند.
این رفتار شهرداری تهران بار دیگر انتقادها را نسبت به اقدامات خودسرانه علیرضا زاکانی برانگیخته است. شهرداری که باید بازوی اجرایی دولت در پایتخت باشد، در سالهای اخیر به جزیرهای خودمختار بدل شده که خود را ملزم به رعایت بخشنامههای کلان نمیبیند و در مواردی دست به عملیاتهای رعب آوری چون عملیات روز شنبه می زند.
بررسی های ما نشان م یدهد مدیریت فعلی شهری حتی در موارد حیاتی مانند تعطیلی ادارات به دلیل آلودگی هوا یا بحران کاهش مصرف انرژی، با سپردن تصمیم به مدیران میانی، عملاً بخشنامه های حاکمیتی و دولتی را وتو یا بیاثر میکند. یادمان نرفته که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، توقف ناگهانی فعاالیت اتوبوسرانی چگونه رگهای حیاتی شهر را بست و آشفتگی را به اوج رساند؛ اقدامی که حتی صدای شورای عالی امنیت ملی را هم در آن مقطع درآورد و منجر به صدور اخطار برای این نهاد شد. حالا بار دیگر به نظر می رسد شهردار تهران به صورت آتش به اختیار دست به اقدامی زده که کشور را دچار آشوب کرده است.
در روزهای اخیر و بعد چالشهایی که در مسیر دیپلماسی ایجاد شده، صدای طبلهای تنش بلندتر از هر زمان دیگری به گوش میرسد. از یک سو دونالد ترامپ با ادبیاتی تهاجمی از «محاصره دریایی طولانیمدت» میگوید و از سوی دیگر در تهران، مقامات نظامی و سیاسی از احتمال از سرگیری جنگ خبر داده اند. همین دیروز محمدجعفر اسدی، معاون بازرسی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا، با صراحت اعلام کرد که درگیری مجدد میان جمهوری اسلامی و آمریکا «محتمل» است و تاکید کرد که نیروهای مسلح برای مقابله با هرگونه ماجراجویی در آمادگی کامل به سر میبرند.
شنیده شدن صدای پدافند در نقاطی از تهران – روز دهم اردیبهشت – و اظهارات علی خضریان نماینده تهران که تایید کرد این سامانههای پدافندی به دنبال حضور ریزپرندههای دشمن برای ارزیابی نقاط حساس، فعال شده بودند، سطح هشدارها را بالا برد. یوسف پزشکیان، فرزند رئیسجمهور هم روز جمعه از ضرورت برنامهریزی برای «بدترین سناریو» حرف زد. تهدید منوچهر متکی درباره اقدام نظامی برای شکستن محاصره نفتی و هشدارهای تند چهرههایی، چون محمود نبویان و رحیمپور ازغدی خطاب به متحدان منطقهای آمریکا، همگی تکههای یک پازل هستند که تصویر نهایی آن، خروج تنش از کنترل است.
مجموعه این تحولات به روز شنبه و تعطیلی ناگهانی شهرداری پایتخت رسید. هشدار نمیتوانست از این بالاتر برود! خلوتی عجیب و غیرمعمول تهران در روز شنبه ناشی از انتشار همین اخبار و شایعات نشان می داد مردم نیز بوی تند باروت را در لابلای اخبار شنیدهاند.
بخشنامههای دورکاری و آمادهباش نهادهایی، چون شهرداری و صداوسیما اثر خود را بر بازارهای مالی هم گذاشت و این بازارها با صدایی بلندتر از پدافند، به این وضعیت غیرعادی واکنش نشان دادند. ثبت قیمت ۱۸۴،۱۸۰ تومان برای دلار و جهش خیرهکننده سکه امامی به کانال ۲۰۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان، تنها یک نوسان ساده نبود؛ بلکه نشانهای از تغییر جهت انتظارات تورمی در بدنه جامعه بود. هجوم بیسابقه ۷.۸ هزار میلیارد تومان پول حقیقی به صندوقهای طلا و خروج همزمان نقدینگی از صندوقهای درآمد ثابت، حکایت از آن دارد که شهروندان در مواجهه با وضعیت هشدار نارنجی پایتخت، پناهگاهی جز داراییهای امن نمیبینند.
حالا باید دید اقدام علیرضا زاکانی در تعطیلی خودسرانه شهرداری چه واکنشی از سوی شورای عالی امنیت ملی در پی خواهد داشت. آیا قرار است شهردار تهران به روش معمول خود، پایتخت را اداره کند و کشور را به آشوب بکشاند؟