رویداد۲۴| عصرایران نوشت: روزنامه نیویورک تایمز ادعای شوکهکننده مطرح کرده و نوشته است: آمریکا و اسرائیل طرح سری برای منصوب کردن محمود احمدینژاد به عنوان رهبر «دوره انتقالی» پس از یک جنگ ۴۰ روزه، داشته اند. اگرچه این ادعاها هنوز توسط هیچ منبعی تایید نشده است اما موضوع آنقدر مهم بود که در عصر ایران به بررسی روند دو سال اخیر احمدی نژاد پرداختیم.
نیویورک تایمز، ادعا کرده دونالد ترامپ و اتاقهای فکر غرب به این نتیجه رسیده بودند که جایگزینِ حکومت ایران باید یک «فرد از درون سیستم» باشد تا بتواند بحرانهای اجتماعی، نظامی و سیاسی دوره انتقالی را مهار کند.
تحلیلگران غربی اختلافات احمدینژاد با ارکان نظام در دهه ۹۰ و ۴۰۰ را به عنوان یک سیگنال مثبت ارزیابی کردند. از نظر آنان، کسی که روزی تندترین مواضع ضد غربی را داشت، در چرخشهای سالهای اخیرش به مهرهای مایل به تعامل با غرب و منتقد ساختار تبدیل شده بود که پتانسیل موجسواری بر ناآرامیهای داخلی را داشت.
سفرهای خارجی گواتمالا و مجارستان
برای فهم ریشههای ادعای نیویورک تایمز، باید به مقاصد سفرهای فرامرزی احمدینژاد در سالهای ۱۴۰۲ تا خرداد ۱۴۰۴ نگاهی دوباره انداخت. او کشورهایی را انتخاب کرد که به طور سنتی، خط مقدم نفوذ دیپلماتیک و اطلاعاتی اسرائیل به شمار میروند:
اما اصرار احمدینژاد برای سفر به کشور کوچکی در آمریکای لاتین برای حضور در گواتمالا آن هم برای یک سمپوزیوم آب را احتمالا به یاد دارید آن زمان حتی فیلمی از آن در فضای مجازی وایرال شد که احمدی نژاد چند ساعتی در فرودگاه ماند تا مجوز سفر را دریافت کند. یکی از دلایل مخالفت مقامات امنیتی برای سفر او به گواتمالا هم آن زمان در مطبوعات نفوذ اسرائیل در این کشور عنوان شد و اینکه حضور در این کشور برای احمدی نژاد خطر جانی و امنیتی به دنبال دارد.
گواتمالا دومین کشور جهان بود که سفارتش را به اورشلیم منتقل کرد. دو کشور در دهه هفتاد و هشتاد میلادی با هم همکاری نظامی هم داشته اند. گواتمالا یکی از بالاترین درصدهای جمعیت مسیحیان ایوانجلیکال (انجیلی) را در آمریکای لاتین دارد. در باورهای صهیونیسم مسیحی، حمایت از اسرائیل و تجمع یهودیان در ارض موعود، یک وظیفه دینی و پیششرط ظهور دوم مسیح است.
هفت صبح هم گزارشی سال 1404 در مورد این سفر منتشر کرده که در بخشی از آن به نقل از صابرین نیوز این چنین نوشته است: «پس از پافشاری محمود احمدینژاد بر سفر به گواتمالا و ماندن در فرودگاه امام، نهایتا در ساعت ۲۲ و ۳۰ دقیقه پاسپورت وی به او تحویل داده شد و او توانست از طریق پرواز استانبول، ایران را ترک کند. صابرین نیوز مدعی شده که این تصمیم پس از اصرار آقای احمدی نژاد برای سفر به کشور گواتمالا و پس از تعهد ایشان مبنی بر قبول مسئولیت در خصوص ملاحظات سیاسی و امنیتی و پیامدهای احتمالی این سفر برای ایشان، توسط نهادهای ذیربط اتخاذ شده است.»
نکته دیگری که درباره این سفر علی الخصوص اینکه در مورد سمپوزیوم آب بوده اهمیت دارد این که اسرائیل یکی قطبهای فناوری آب جهان است و گواتمالا یکی از شرکای تلآویو در پیادهسازی این فناوریهاست. حضور احمدینژاد به عنوان کسی که روزی رئیس جمهور ایران بوده و مواضع ضد اسرائیلی صریحی در آن زمان داشته در چنین رویدادی، ریسک بالای مواجهه با شبکههای نفوذ صهیونیستی را به همراه داشت. نباید فراموش کرد که ایران در گواتمالا سفارتی هم ندارد.
ماجرا اما به گواتمالا ختم نمی شود و احمدی نژاد برای سفرهای علمی دیگری به مجارستان هم رفته است. مجارستان زیر نظر دولت راستگرای ویکتور اوربان، نزدیکترین متحد بنیامین نتانیاهو در اروپا بود. ابتدا احمدی نژاد سال 1403 برای کنفرانسی علمی مجارستان شد.
اعتماد در خبری به نقل از خبر آنلاین آن زمان نوشته: محمود احمدی نژاد رئیس دولت های نهم و دهم، به منظور شرکت در یک نشست علمی و تخصصی پیرامون « ارزش های مشترک در محیط زیست جهانی» امروز عازم بوداپست پایتخت مجارستان شد.
اما این تنها سفر او نبوده و قبل از جنگ 12 روز هم سفری برای شرکت در یک کنفرانس علمی دیگر راهی این کشور شده، خبر آنلاین در این باره نوشت است که محمود احمدی نژاد رئیس جمهور اسبق ایران، در پاسخ به دعوت رئیس دانشگاه ملی مجارستان، جهت شرکت در یک کنفرانس علمی - پژوهشی تحت عنوان « پایداری در جهان در حال تغییر» به مجارستان سفر کرده است. تاریخ این خبر مربوط به 13 خرداد بوده یعنی احمدی نژاد 10 روز پیش از شروع جنگ برای شرکت در یک کنفرانس علمی به یکی از متحدین اسرائیل سفر کرده است.
شایان ذکر است که این سفرها و گزارش رسانه آمریکایی نیویورک تایمز به هیچ وجه سندی برای ارتباط رئیس دولت نهم و دهم ایران با رژیم صهیونیستی به شمار نمی رود اما این سه سفر به همراه گزارش نیویورک تایمز سوالات زیادی را در سر مردم ایران ایجاد کرده که انتظار می رود همراه با واکنش رسمی دفتر رئیس جمهور سابق ایران باشد تا کنون که این گزارش در حال نگارش است احمدی نژاد و یا دفترش هیچ واکنش رسمی به گزارش نیویورک تایمز نشان نداده اند.