از گریههای حسابشده حبیب بورقیبه و استعفای نمایشی جمال عبدالناصر تا مظلومنمایی هراسانگیز صدام حسین، این گزارش نشان میدهد چگونه «اشک حاکمان» در بزنگاههای بحرانی، نه واکنشی انسانی، بلکه تکنیکی آگاهانه برای تعلیق عقلانیت سیاسی، بازتولید مشروعیت و تمدید سلطه بوده است.
در تابستان ۱۹۴۵، زمانی که جهان در انتظار پایان خونینترین جنگ تاریخ بود، تصمیمی در پشت درهای بسته گرفته شد که نه تنها به جنگ پایان داد، بلکه عصری جدید از هراس و بازدارندگی را آغاز کرد. این گزارش به بررسی مسئولیت رهبرانی میپردازد که میان پیروزی نظامی و بار اخلاقیِ نابودی، دست به انتخاب زدند.
دانشمندان با تحلیل لکههای خون بهجامانده بر مبلِ پناهگاه برلین، موفق شدند برای اولین بار نقشه ژنتیکی آدولف هیتلر را ترسیم کنند. این پژوهش شگفتانگیز، علاوه بر ابطال شایعات درباره تبار او، پرده از نقصهای جسمانی و آمادگیهای ذهنی او برای جنون برداشته است.
وقتی مردم احساس کنند رایشان بیاثر است، کمتر در انتخابات شرکت خواهند کرد. وقتی گروهی بگویند: «ما تنها شهروندان واقعی این کشوریم»، دموکراسی به خطر میافتد و هرگاه دموکراسی به «حکومت صرف اکثریت» تنزل کند، دیگر خبری از مواهب آن نیست.
آیا امیدی باقی است؟ گرامشی زمانی گفته بود که میتوان از حیث عقلانی بدبین یا واقع بین بود، اما به دلیل داشتن اراده، همهنگام به عاقبت کار امیدوار ماند. از این منظر، ما بدبین هستیم، اما ناامید نیستیم.
این جستار، روایت دو ابرقدرتی است که به نام امنیت و ایدئولوژی، زمان، جان و آینده جهان را گروگان گرفتند.
این تصویر سند یکی از پُرالتهابترین برهههای تاریخ معاصر است؛ فصلی از کتاب قطور «جنگ سرد» که در آن خطوط مقدم نبرد در کوچه پسکوچههای آمریکای مرکزی ترسیم میشد. در این فریم، رونالد ریگان در قامت با هزینهی انسانی دکترین تهاجمی خود روبهرو شده است. برای درک ژرفای این لحظه، باید از قاب تصویر فراتر رفت و به اعماقِ استراتژیهای کاخ سفید در دههی ۸۰ میلادی و خاک تفتیدهی السالوادور نفوذ کرد.
در سی دسامبر ۲۰۰۶، در روز عید قربان، ساعت ۶:۰۷ صبح، صدام حسین، رئیسجمهور پیشین عراق، اعدام شد. سیا در قدرت گیری صدام حسین چه نقشی داشت؟ در این مطلب بخوانید.
ایدئولوژی الکساندر دوگین پاسخی است به بحران هویت روسیه پس از فروپاشی شوروی، اما پاسخی که راهی جز تقابل و جنگ نمیشناسد. این مقاله به تحلیل میراث خطرناک مردی میپردازد که در جستجوی «عظمت گمشده»، آینده روسیه را به گذشتهای خیالی گره زده است.
زبیگنیو برژینسکی یکی از برجستهترین استراتژیستهای جهان است که با درک عمیقش از نیروهای تاریخی شناخته میشود. برژینسکی با تکیه بر نبوغ خود، از دانشگاه هاروارد فارقالتحصیل شد و به قلب کاخ سفید راه یافت تا در رقابتی تنگاتنگ با رقیب دیرینهاش، هنری کسینجر، مسیر جنگ سرد را تغییر داده و نظم نوینی را برای جهان پس از آن ترسیم کند.
در شهری که به ویرانهای بدل شده بود، فاتحان جنگ جهانی دوم تلاش کردند تا نه با گلوله، که با قانون، به جنایتی بیسابقه رسیدگی کنند. آنها در این راه، خودِ مفهوم «عدالت» را برای همیشه دگرگون ساختند.
تبلیغات نیروگیری ارتش روسیه از بین جوانان ایرانی با وجود تکذیب سفارت روسیه یک سوال را تقویت کرد؛ چرا روسیه، با ارتشی عظیم و منابع نظامی گسترده، به شرکتهای نظامی خصوصی و نیروهای اجیرشده تکیه کرد؟ این گزارش با مرور تاریخ مزدوری از ماکیاولی تا جنگ اوکراین، نشان میدهد کرملین چگونه میان «هزینه سیاسیِ بسیج»، «نیاز فوری به نیروی انسانی» و «مزیت انکارپذیری» گیر افتاد؛ و چرا همین انتخاب، در نهایت تیغ را به سمت خودِ مسکو برگرداند.
افزایش ناگهانی و چهار برابری بهای نفت در ۱۹۷۳ میلادی را «نخستین شوک نفت» نامیدهاند. این دقیقه تاریخی، لحظه طغیان جنوب جهانی (متشکل از کشورهای صادر کننده نفت) علیه نظم اقتصادی شمال (بلوک غرب) بود؛ رخدادی که ریشههایش را باید در بحران دلار و توسعهخواهی افراطی شرکتهای بزرگ نفی جست، و نه صرفا در آتش جنگ اعراب و اسرائیل.
اخوانالمسلمین را میتوان یکی از موثرترین گروههای اسلامگرای دوران جدید دانست. جنبشی که روزگاری بر مصر، پرجمعیتترین کشور جهان عرب، حکومت میکرد و نفوذش سراسر جهان اسلام را درنوردیده بود. اما امروز این سازمان به یک تشیلات متلاشی و ضعیف بدل شده که با بحران عمیق موجودیتی دست و پنجه نرم میکند. اما چگونه جنبشی که زمانی به اوج قدرت در مصر رسید، به نقطه کنونی بحران موجودیت، پراکندگی و محکومیت جهانی سقوط کرد؟
تحلیلی بر دیوار برلین؛ سازهای که نه فقط یک شهر، که جهان را تقسیم کرد و نشان داد چگونه یک «وضعیت موقت»، به هویتی دائمی بدل میشود.
جیمز واتسون، دانشمند آمریکایی و یکی از کاشفان ساختار DNA، در ۹۷ سالگی درگذشت؛ او با دستاوردهای علمی بزرگ شناخته شد، اما به دلیل اظهارات نژادپرستانه و جنسیتزده در سالهای پایانی عمر از جامعه علمی کنار گذاشته شد.
آریل شارون، ملقب به «بولدوزر»، فردی سرکش و عنانگسیخته در تاریخ اسرائیل بود؛ کسی که با بیاعتنایی کامل به قواعد، چشمانداز سیاسی خاورمیانه را برای همیشه تغییر داد. او نماد کامل آن دسته از رهبرانی است که معتقدند تاریخ نه بر سر میز مذاکره، که با خون و بتن بر روی زمین رقم میخورد. زندگی شارون روایتی است از کاربرد بیپرده زور برای تحمیل خواستههای سیاسی و گروهی است.
تصمیم تازه ترکیه برای مسدود کردن داراییهای مرتبط با برنامه هستهای ایران، اگرچه در ظاهر همسویی با تحریمهای غرب است، اما در واقع بخشی از بازی پیچیده قدرت در آنکارا میان واشنگتن و تهران محسوب میشود؛ حرکتی نمادین که بیش از هر چیز، بازتاب اضطراب ترکیه از پرونده «هالکبانک» و تلاشش برای حفظ توازن در میدان ژئوپلیتیک چندقطبی امروز است.
جایزه نوبل ادبیات به لاسلو کراسناهورکایی، نویسندهی مجار، اهدا شد. کراسناهورکایی معماری است که با جملات بیپایان خود، بنای جهانی رو به ویرانی را میسازد؛ جهانی که به طرز هولناکی شبیه به جهان ماست.
این عکس در ۴ ژوئن ۱۹۶۲ توسط «هکتور روندون لوورا» و در شهر کاراکاس ونزوئلا ثبت شد. این تصویر جایزه معتبر «عکس خبری سال» و جایزه «پولیتزر عکاسی» سال ۱۹۶۳ را از آن خود کرد.
