صفحه نخست

سیاسی

جامعه و فرهنگ

اقتصادی

ورزشی

گوناگون

عکس

تاریخ

فیلم

صفحات داخلی

دوشنبه ۱۳ شهريور ۱۴۰۲ - 2023 September 04
کد خبر: ۳۲۰۸۰۴
تاریخ انتشار: ۰۰:۰۲ - ۲۶ مهر ۱۴۰۱
تعداد نظرات: ۵۸ نظر
رویداد۲۴ بررسی می‌کند؛

لباس شخصی‌ها چه کسانی هستند و خاستگاه تاریخی آنها چیست؟

معمولا در هر اعتراضات مردمی که در ایران رخ می‌دهد، یک سوال بزرگ پیش می‌آید. افرادی که لباس نظامی ندارند و با معترضان برخورد می‌کنند و گاه به نیرو‌های نظامی دستور هم می‌دهند، چه کسانی هستند و از کجا آمده‌اند! رویداد۲۴ در این گزارش خاستگاه تاریخی لباس‌شخصی‌ها را بررسی کرده و نشان داده آن‌ها برآمده از چه تفکر و ساختاری هستند.

رویداد۲۴ علیرضا نجفی: «بدترین بلایی که ممکن است گریبان یک ملت را بگیرد این است که فاسدترین قشر، اراذل و اوباش قدرت را در جامعه به دست گیرند.» آرتور شوپنهاور

روزنامه حبل‌المتین می‌نویسد که اوباش چون پول و زنجیر و ساعت طلای او را دیدند ابتدا چند تیر به او زدند، بعد پسر سیدنقیب‌السادات شیرازی که در سلک روضه‌خوان‌هاست جلو آمد و گفت «مسلمانان شاهد باشید و روز قیامت پیش جدم شهادت بدهید که من در راه دین اول کسی هستم که چشم مشروطه‌طلبان را بیرون آوردم» و بعد با کارد (یا قلمتراش) چشم آن جوان را کند، سپس اورا شقه کردند و به درخت آویختند. علی‌اف ترک را به‌همان سبب یا سبب دیگر چند زخم منکر می‌زنند. استرداران و شترداران نتراشیده دژآگاه و اوباشان سنگلج و چاله میدان و… به مجلس و مجلسیان حمله می‌کردند و کلاه نمدی‌های محلات و اشرار در میدان توپخانه شعار می‌دادند: ما دیگ پلو خواهیم، مشروطه نمی‌خواهیم/ ما چای و پلو خواهیم، مشروطه نمی‌خواهیم» تاریخ مشروطه ایران، احمد کسروی

یکی از بزرگترین دستاورد‌های بشر حکومت قانون و دولت مدرن است. پیش از ظهور دولت مدرن خشونت بسیار در سطحی وسیع وجود داشت و آمار قتل در حدود پانصد برابر جوامع توسعه‌یافته امروزی بود؛ نرخی که تصورش دشوار است.

انسان‌ها در جوامع پیشامدرن در حال نزاع دائم بودند و همانطور که «توماس هابز» نشان داد، این نزاع دائمی از دو عامل ناشی می‌شد: یکم حمله برای به‌دست آوردن منافع مادی و معنوی و دوم حمله پیشگیرانه برای جلوگیری از یورش قبایل و گروه‌های دیگر.

تله هابزی و قرار دادن انحصار خشونت به دست دولت

در میان گروه‌ها و افراد جامعه، حالت نزاع دائمی با همین منطق به‌وجود آمده بود. اگر رقبا، دشمنان و همسایگان حذف نمی‌شدند، هر لحظه بیم آن می‌رفت که حمله کنند لذا باید پیش از آن‌ها دست به عملیاتی ویژه و حمله پیشگیرانه زده می‌شد تا نقشه بالقوه خنثی شود. افراد و قبایل مقابل هم دقیقا نگاهی مشابه داشتند و باید در میان حمله پیشگیرانه و دفاع در مرز‌های خود یکی را انتخاب می‌کردند.

این وضعیت به دور باطلی منجر شده بود که در آن فرد یا باید می‌کشت یا اینکه کشته می‌شد: چرخه بی‌انتهای تلافی‌جویی هریک از طرفین درگیر را نیز محق جلوه می‌داد و به عنوان مقابله به مثل تفسیر می‌شد. طبعا این نزاع دائمی به افراد و گروه‌هایی که درگیر جنگ نبودند نیز آسیب می‌زد و این امر دلیل اصلی عقب‌ماندگی و سطح بالای خشونت در جوامع بی‌دولت بود. توماس شلینگ، استاد علوم سیاسی، این وضعیت را «تله هابزی» می‌نامد.

هابز تحلیل خود از جامعه را با ترسیم چنین وضعیتی آغاز می‌کند و برای فراروی از آن راه‌حلی را پیش می‌کشد: «انحصار کاربست خشونت به دولت.» دولت با تعیین مجازات برای مهاجم، «تله هابزی» و بازتولید خشونت را خنثی می‌کند و نگرانی‌های کلی درباره حمله پیشگیرانه منحل می‌شود.

توماس هابز فیلسوف انگلیسی

استیون پینکر استدلال هابز را چنین خلاصه می‌کند: «در هر کنش خشونت سه طرف دخیل هستند: مهاجم، قربانی و یک ناظر. هر کدام از این‌ها انگیزه‌ای برای خشونت دارند؛ مهاجم برای طعمه ساختن قربانی، قربانی برای انتقام، و ناظر برای به حداقل رساندن خسارات ناشی از نزاع آن دو. خشونت در میان طرفین درگیر را می‌توان جنگ نامید و خشونت ناظر علیه پیکارجویان را دولت. نظریه هابز در یک کلام این است که دولت بهتر از جنگ است.»

تا این مرحله تحلیل هابز درست است. اما اگر دولت خود دست به خشونت بی‌محابا زد چه؟ در تاریخ دولت‌های مطلقه و بسیار خشن فراوان بوده‌اند و انحصار بدون قید قدرت به دولت خطرناک است. در پاسخ به این مساله بود که روشنگران و متفکران سیاسی پس از هابز ایده حکومت قانون را پیش نهادند: «دولت باید بر اساس مشروعیت مردمی بنا شود، تابع قانون بوده و در برابر تصمیماتش پاسخگوی شهروندان باشد.»

استفاده از لمپن‌ها و اوباش برای دور زدن حاکمیت قانون

این دیدگاه چکیده و اصل دولت و سیاست مدرن است که از عصر روشنگری تا کنون در جهان بسط پیدا کرده و دولت-ملت‌ها نیز در ظاهر خود را ملتزم به آن می‌دانند. اما برخی از دولت‌-ملت‌های مدرن، در عمل راه‌هایی برای دور زدن و فراروی از محدوده‌های حکومت قانون یافتند که یکی از آن‌ها استفاده از اوباش و لمپن‌ها برای سرکوب شهروندان و تضمین منافع اقشار خاص بود؛ به این ترتیب گروهی که ورای قانون دست به خشونت می‌زنند و ضمن مردمی جلوه دادن درگیری‌های سیاسی، اعمالی که دولت رسما مجاز به انجام آن نیست را با حمایت دولت به انجام می‌رسانند.

هیچ دولتی نمی‌تواند صرفا با سرکوب و نیروی قهری حکومت کند؛ بلکه باید مشروعیت داشته باشد. اگر چنین مشروعیتی در کار نباشد، آنگاه باید در تبلیغات و پروپاگاندا ساخته شود. سرکوبگران باید نیرو‌های «مردمی» معرفی شوند و طوری وانمود شود که مردم وفادار به حاکمیت خود در مقابل معترضین ایستادگی کرده‌اند دخالت دولتی درکار نبوده و در نتیجه دولت مشروع است و با صرف سرکوب و زور حکومت نمی‌کند.

در این شرایط نام «سرکوب» نیز با کلماتی مانند «قیام باشکوه» و «حماسه مردمی» بیان می‌شود تا خودجوش بودن و مردمی بودن سرکوب دولتی را القا کند. نمونه بارز این «مردمی» جلوه دادن نیرو‌های سرکوبگر دولتی را می‌توان در جریان کودتای ۲۸ مرداد مشاهده کرد که تا سال ۱۳۵۷ توسط دولت پهلوی «قیام ملی» خوانده می‌شد.

لمپن کیست؟

به گزارش رویداد۲۴ اراذل و اوباش را در اروپای پس از رنسانس لمپن می‌نامیدند. این کلمه در زبان آلمانی به معنای لباس مندرس و کهنه است. در جنگ‌های دهقانی قرن شانزدهم، عبارت لمپن را برای تحقیر دهقانان رانده‌شده به شهر‌ها استفاده می‌کردند. بعد‌ها به پایین‌ترین رده‌های جامعه و روستاییان مهاجر به شهر‌ها نیز این لقب داده شد. این واژه به معنای تن‌لش، طفیلی، انگل و کودن نیز آمده است.

استفاده از اوباش و نیرو‌های لباس شخصی برای سرکوب مخالفان سیاسی را نخستین بار «کارل مارکس» فیلسوف برجسته آلمانی در آثارش بیان و تحلیل کرد. مارکس اوباش و چماقدارانی که در خدمت دولت بودند را «لمپن پرولتاریا» نامید و آن‌ها را اینگونه بیان کرد: «طبقه‌ای خطرناک از پست‌ترین افراد جامعه. توده‌ای منفعل و گندیده که اغلب از طبقات پایین و اقشار سنتی جامعه هستند و آن‌ها را می‌توان تفاله‌های طبقات بالا و بورژوای صنعتی، یعنی اراذل و اوباش، نامید.»

مارکس لمپن پرولتاریا را جیره‌خوار‌های حکومتی می‌نامید؛ افرادی کم‌سواد و مرتجع که در شهر‌های بزرگی مانند پاریس و لندن دیده می‌شدند و اغلب هیچ مهارت و حرفه معنی نداشتند. مارکس در کتاب «نبرد طبقاتی در فرانسه»، انقلاب ۱۸۴۸ را در تاریخ فرانسه تحلیل می‌کند و نقش لمپن‌ها را در سرکوب انقلابیون نشان می‌دهد.

او لمپن پرولتاریا را بدتر از صاحبان واقعی قدرت می‌داند که هر گونه تحول و ترقی اجتماعی منوط به کنار زدن این اوباش جیره‌خوار است. وی در همین کتاب می‌نویسد: «لمپن پرولتاریا در همه شهر‌های بزرگ حضور دارند و جماعتی کاملا متفاوت از پرولتاریای صنعتی را تشکیل می‌دهد. آدم‌هایی بی‌خاصیت، ولگردانی بی سروپا و دون مایه، مطلقا رشوه خوار و یکسره بی شرم. آن هنگام که کارگران فرانسوی در جریان انقلاب روی دیوار خانه‌ها می‌نوشتند مرگ بر دزدان، همزمان با این اوباش می‌جنگیدند و تعدادی از آن‌ها را به گلوله می‌بستند. این امر از این شناخت صحیح ناشی می‌شد که می‌باید خود را از شر این رسته راحت کنند. هر یک از رهبران کارگری که گروهی از این اوباش را به عنوان محافظ به دور خود داشت یا بر آنان تکیه می‌کرد، با همین امر به تنهایی خیانت خود را به جنبش اثبات می‌نمود.»

لمپن‌ها از دوران انقلاب کبیر فرانسه تا نیمه نخست قرن بیستم، در اغلب رخداد‌های سیاسی ادروپا نقش داشتند و به‌واسطه دولت و برای سرکوب و پروپاگاندا به کار گرفته می‌شدند. اما پس از جنگ جهانی دوم و تحکیم مبانی دموکراتیک و نظارتی، لمپنیسم در معنایی که بحث کردیم نقشی در جوامع توسعه یافته نداشت و اقدامات فراقانونی دولت، توسط جامعه مدنی مهار شد و لمپنیسم از صحنه سیاست حدف شد.

اما درباره کشور‌های در حال توسعه چنین نبود. در نیمه دوم قرن بیستم جولان اوباش و لمپن‌ها در کشور‌هایی مانند شیلی، مصر، عراق، آرژانتین، ونزوئلا و... که دارای دولت ملتزم به قانون و پاسخگوی شهروندان، و جامعه مدنی مستحکمی نبودند، به وفور دیده می‌شد و امروز هم دیده می‌شود. این امر به‌ویژه درباره ایران که فاقد دموکراسی و سازمان‌های مدنی بوده، صادق است.


ببنید: از شعبون بی‌مخ تا هانی کرده/ لات‌ها از کجا آمدند؟


تاریخ لباس‌شخصی‌ها در ایران

در تاریخ معاصر ایران نیز اوباش و نیرو‌های غیررسمی دولتی نقش مهمی در تثبیت دولت‌های استبدادی و سرکوب شهروندان داشته اند. در دوره قاجار قشری در میان اقشار اجتماع پدید آمد که به آن‌ها «لوطی» می‌گفتند. این گروه اغلب آدم‌های بزن‌بهادری بودند که از طریق خفت‌گیری و راهزنی ادامه حیات می‌دادند و مردم با نام‌هایی چون «جاهل» و «لات» نیز خطابشان می‌کردند.

اطلاق واژه لوطی در همان زمان به اوباش ساکن در محلات نیز اطلاق می‌شد؛ گروهی‌هایی که با توجه به فقدان دولت قدرتمند مرکزی، همه کاره محلات می‌شدند و دست به هر عملی که توان داشتند می‌زدند. تنها عامل بازدارنده این گروه، ریش‌سفیدان و پهلوانان خود محلات بودند و دولت توان و اراده کنترل آن‌ها را نداشت که هیچ، بلکه در مواقع ضرورت آن‌ها را به کار می‌گرفت و اجیر می‌کرد.

امیرهوشنگ کشاورز درباره جایگاه ممتاز اوباش در کتاب تاریخ معاصر ایران اینگونه می‌نویسد: «کشور ما ایران، بهشت طفیلی‌هاست و این به سبب ضعف و عقب‌ماندگی تاریخی در پای‌گیری، عمر کوتاه و استخوانبندی طبقات اجتماعی و همچنین فقر تولید از یکسو و خصلت فوق طبقه‌ای دولت از دیگرسوست. چنین فضائی معمول فضای اوج عزت طفیلی و طفیلی گری و حضیض ذلت تولید و طبقات اجتماعی است، چرا که طفیلی نه تنها با ماشین حکومتی در معارضه نیست بلکه در بی اعتنائی به تولید با دستگاه حکومتی در وحدت است.»

گروه لوطی‌ها را می‌توان مانند «عیاران» [و دیگر اوباش و اقشار بزهکار در دوران ماقبل شکل‌گیری دولت مدرن] لباس‌شخصی‌های دوره صفویه و قاجار نامید. ویلم فلور پژوهشگر تاریخ اهل هلند درباره این موضوع می‌نویسد: «لوطی‌ها از خود اندیشه و آرمان خاصی نداشتند، اندیشه آنان بستگی داشت به این‌که به چه گروهی نزدیک شوند. رنگ آن‌ها را می‌گرفتند و با ایجاد آشوب و درگیری راه را برای خواسته‌های فرد یا جریان موردنظر باز می‌کردند. لوطی‌ها از حکومت مقرری منظم نمی‌گرفتند بنابراین عامل حکومت محسوب نمی‌شدند، اما متنفذان محلی برای رسیدن به منویات خود از آنان استفاده می‌کردند. در واقع آن‌ها به وسیله‌ی اعیان به فساد کشیده می‌شدند.»

لمپن‌ها و لباس‌شخصی‌ها در انقلاب مشروطه

نخستین نمود مهم اوباش و لوطی‌ها در تاریخ معاصر ایران در همان بدو ورود دولت مدرن و حکومت قانون بود: انقلاب مشروطه. در جریان این رویداد دوران‌ساز، جناح مخالف مشروطه، که عبارت بودند از درباریان محافظه‌کار و روحانیون طرفدار آنها، اوباش و لباس شخصی‌ها را برای سرکوب انقلابیون استخدام کردند.

یحیی دولت آبادی که خود شاهد وقایع مشروطه بود در کتاب «حیات یحیی» نمونه‌های فراوانی از استخدام اوباش و نیرو‌های خودسر توسط مخالفان مشروطه را گزارش می‌کند. برای نمونه، تجمع مخالفین مشروطه در سال ۱۲۸۶ در میدان توپخانه اینگونه ثبت شده است: «شیخ فضل‌الله نوری و سیدعلی یزدی و میرزا ابوطالب زنجانی و ملا محمد آملی و ملا محمدعلی رستم‌آبادی و جمعی از روحانیان را که با شاه همراه هستند در میدان حاضر کرده. شب‌ها مشروب بسیار برای مشتی‌ها و سردستگان اشرار حاضر می‌کنند... جمعی از فواحش را در میدان حاضر می‌کنند. به تحریک سیدمحمد یزدی جوانی میرزا عنایت‌الله نام را به درختی بستند و هر یک از آن جماعت به او قداره زدند و شرحه‌شرحه‌اش کردند و این همه را در مخالفت با مشروطیت انجام دادند.»

در واقع فاجعه میدان توپخانه یکی از تلخ‌ترین حوادث تاریخ معاصر ایران است که در آن اراذل و اوباش توحش و سَبُعیت عجیبی از خود نشان دادند. اما در کتاب‌های تاریخ کمتر به این واقعه اشاره می‌شود که شاید دلیلش نقش برجسته برخی چهره‌ها در بطن فجایع باشد.

مهدی ملک زاده در کتاب تاریخ مشروطیت به روشنی و بدون تعارف این واقعه تلخ را بیان می‌کند: «واقعه‌ی میدان توپخانه به دست افراد طویله سلطنتی به‌وجود آمد. پس از به توپ بستن مجلس در دوره استبداد صغیر، عناصر شریر این طویله از هیچ‌گونه هرزگی و بی‌ناموسی و تعدی به دکان و مال مردم فروگذار نکردند و درمقابل از مراحم مخصوص شاهانه بهره‌مند شدند و به‌عنوان پاداش و انعام هر از چندی پول عرق به جیب آن‌ها ریخته می‌شد. هزار‌ها نفر درشکه‌چی، کالسکه‌چی، جلودار، شاطر، مهتر، میرآخور، قاطرچی، شتربان و گاریچی در طویله‌ی سلطنتی مشغول به کار بودند. از رذل‌ترین و پست‌ترین و پرروترین مردم تهران بودند.»

لمپن‌ها در دوره رضا شاه پهلوی

نهایتا در جریان پیروزی انقلاب مشروطه، مردم بر حاکم ستمگر و اوباش غلبه کردند. اما نقش‌آفرینی اوباش در تاریخ ایران به پایان نرسید. به گزارش رویداد۲۴ با تغییر ماهیت جامعه ایران و مدرن شدن فزاینده کشور، فرهنگی لوطی‌گری نیز تغییر کرد. تغییرات صنعتی و ساختاری کشور و تقویت دولت مرکزی باعث تضعیف جایگاه اوباش شد؛ اما از سوی دیگر این اوباش سازماندهی آن‌ها در نهاد‌های نظامی، مانند بریگاد قزاق و ژاندارمری، نوعی خصلت میلیتانت (نظامی) به اوباش داد.

معروفترینِ اوباشی که توسط رضاشاه [که در آن زمان سردار سپه بود] جذب حکومت پهلوی شد فردی بود به نام محمد درگاهی که در افواه به «ممد قمه» شهرت یافته بود. رضاشاه وی را به بریگاد قزاق آورد و به زودی به ریاست نظمیه رسید و از مهمترین رجال سیاسی کشور شد. با این وجود نقش اوباش در دوران پهلوی اول به طرز چشمگیری در سیاست کاهش یافته بود. اما با عزل رضاشاه و حکومت محمدرضا پهلوی، اوباش و قداره‌کش‌ها دوباره به قدرت رسیدند.

صنعتی شدن کشور و تغییر سبک زندگی، جنس این اقشار را تغییر داد و به آنچه مارکس لمپن پرولتاریا می‌نامید، نزدیکتر کرد. البته بسیاری از آن‌ها با توسل به رانت دربار دیگر پرولتر نبودند و با ثروت‌های بادآورده، بیشتر «لمپن بورژوا» یا محسوب می‌شدند. در دوران پهلوی کلمات «لات» و «جاهل» رواج پیدا کردند و لوطی دیگر کمتر استفاده می‌شد.

لات‌های دوران پهلوی در دوران محمدرضاشاه پهلوی رسما بدل به نیرویی سرکوبگر و صاحب امتیاز برای حکومت شدند؛ اما تفاوت عمده‌ای با پیشینیان خود داشتند. این تفاوت به وجه تبلیغاتی حکومت بازمی‌گشت؛ درحالی که پیش از دوران پهلوی، مثلا در جریان فاجعه میدان توپخانه، اراذل و اوباش برای جبران کمبود نیروی نظامی در صحنه نزاع حاضر می‌شدند، در جریان کودتای ۲۸ مرداد برای نقشی تبلیغاتی و مردمی جلوه دادن کودتا حضور یافتند.

در جریان کودتای ۲۸ مرداد ارتش با کمک بریتانیا نقش اصلی را بازی کردند و اوباش و لباس‌شخصی‌ها پس از اتمام کار وارد شهر شدند تا دو هدف را محقق کنند: یکی «ملی» جلوه دادن کودتا و دیگری ایجاد رعب و وحشت برای متوقف کردن ترقی‌خواهان.

شعبان جعفری در کودتای ۲۸ مرداد

شعبان جعفری معروف به «شعبون بی‌مخ» سردسته لباس شخصی‌ها بود به گفته اغلب شاهدان ماجرا تا ساعت دو بعد از ظهر روز ۲۸ مرداد در زندان به سر می‌برد. او مخالف سرسخت مصدق بود و توسط حکومت ماموریت یافت با نمایشی خیابانی به روشنفکران و دفاتر روزنامه‌ها و نهایتا به منزل دکتر مصدق حمله کند.

مظفر بقایی نیز که با بازاریان روابط خوبی داشت تعدادی از بازاریان، اوباش و کارگران جنسی شهرنو را با پول تطمیع کرد تا علیه مصدق راهپیمایی برپا کنند.

گروه دیگر اوباش «هفت کچلون» بودند؛ خانواده‌ای بزهکار و از لات‌های معروف تهران که با تیمور بختیار و مظفر بقایی رابطه خوبی داشتند. این گروه از اوباش به همراه نوچه‌های خود در روز کودتا و تا سال‌ها پس از آن ماموریت یافته بودند که گردهمایی و میتینگ‌های حزب توده را بر هم بزنند.

طیب حاج رضایی نیز که در سال ۱۳۳۲ به جرم قتل در زندان بود، ده روز پیش از کودتا از زندان آزاد شد و در روز کودتا با نوچه‌هایش به سازمان رادیو و دفتر دکتر مصدق حمله کرد. یرواند آبراهامیان برجسته تاریخ در این‌باره می‌نویسد: «مرداد ماه سال ۱۳۳۲، طیب به دوستان و همکاران خود پیام داد که فردا در بازار میوه و تره‌بار جمع شوند. فردا نزدیک سیصد نفر دور هم آمده بودند. همه‌شان هم مجهز به سلاح سرد بودند. طیب پولی را که از گروه سه نفره برادران بانکدار یعنی همان مجرا‌های انتقال پول دریافت کرده بود بین آن‌ها توزیع کرد و جمعیت از میدان تره بار به سمت مرکز شهر حرکت کرد.»

جالب است که اغلب اراذل و اوباش معروف تهران در جریان کودتا حضور داشتند و همه از منافع دربار بهره‌مند شدند. شاه پس از تثبیت قدرت خود و کنار زدن جبهه ملی، امتیازات چشمگیری به اوباش لباس‌شخصی داد؛ مثلا به شعبان جعفری یک وام بیست میلیون تومانی داده شد تا زورخانه خود را توسعه دهد و تزیین کند!

به «حسین رمضون یخی» تعدادی زمین در منطقه جنت‌آباد تهران داده شد. همچنین برادران هفت کچلون با پول کودتا تعدادی رستوران و نانوایی تاسیس کردند. طیب حاج‌رضایی نیز انحصار خرید و فروش هندوانه در میدان میوه و تره بار را پیدا کرد.

پس از کودتا، نفوذ اوباش در حکومت پهلوی به حدی رسید که طیب حاج‌رضایی با نعمت الله نصیری رئیس ساواک اختلاف داشت و مشخص نبود که یک فرد بدون هیچ صمت رسمی و دولتی چرا باید با رئیس ساواک اختلاف داشته باشد!

شعبان جعفری نیز مستقیما با شاه و افسران ارتش مراوده داشت و اغلب میهمانان خارجی دولت را برای تفرج به زورخانه خود می‌برد. وی مکرر مورد لطف و تمجید دربار قرار گرفت و پس از کودتا روی مجله‌ای عکسش را چاپ کردند که زیر آن اعلام کرده بود: «تا شش نفر توده‌ای را نکشم کشته نخواهم شد.»

نقش اوباش به قدری حیاتی بود که وقتی بین دو تن از آنها، یعنی طیب و رمضون یخی و نوچه‌هایشان نزاعی خونین درگرفت، تیمور بختیار برای پادرمیانی رفت و آنها را آشتی داد. اما طیب نیز مانند بسیاری از اوباش نهایتا با حکومت به اختلاف برخورد و حذف شد. دلیل اختلاف این بود که حکومت چک ضمانت یک و نیم میلیون تومانی طیب را به اجرا گذاشته بود و وی را برای مدت کوتاهی به خاطر برگشت خوردن چک به زندان انداخته بودند. پس از آن رابطه طیب و حکومت رو به سردی گرایید و جایی پیش رفت که طیب و نوچه‌هایش در تظاهرات پس از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ علیه حکومت پهلوی شعار دادند و حکومت نیز به همین خاطر پرونده‌های قتل طیب را دوباره گشود و وی و ۴ تن از نوچه‌هایش را اعدام کرد.

اوباش و لباس شخصی‌ها کارمند رسمی حکومت شدند

حکومت پهلوی مانند اغلب حکومت‌های غیر مردمی و نامشروع، برای بقا گزینه‌ای جز سرکوب نداشت و این سرکوب باید مردمی جلوه داده می‌شد. در سال‌های بعدی و با تاسیس ساواک بسیاری از اوباش و لباس‌شخصی‌های حکومتی جذب این اداره مخوف شدند و به همان شیوه سابق به سرکوب و شکنجه و همچنین جاسوسی و خرابکاری در اعتراضات مردمی پرداختند. اما اراده ملی همه اوباش و انسان‌های بدوی را پس زد و بسیاری از آن‌ها عاقبتی بهتر از طیب نداشتند. بسیاری از لمپن‌ها و لباس‌شخصی‌ها در جریان انقلاب اعدام شدند، اما ساختار و تفکر لمپنی و سرکوب فراقانونی از بین نرفت و تا امروز همچنان وجود دارد.

نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۵۸
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۲۹
ناشناس
۰۸:۲۷ - ۱۴۰۱/۱۲/۲۰
سردار همدانی تو تلویزیون ملی اعلام کرد بیش از ۴۰۰۰ تیغ کش در ۵ گردان سامان دادیم و سال ۸۸ اونا اعتراضات جمع کردن
ش
۰۹:۱۹ - ۱۴۰۱/۱۲/۱۸
جمع کن بابا
ناشناس
۰۲:۲۱ - ۱۴۰۱/۱۲/۱۳
این همه حرف موفت نز نید جواب مشت مشت است ها لا هر کسی که می جاهت ب شد اکر او زد شما ها همه بزنید
Amin
۱۷:۱۷ - ۱۴۰۱/۱۲/۱۲
به نظرم سایبری هارو هم باید لمپن حساب کرد . تنها فرقشون اینه که تو فضای مجازی در ازای پول واسه حکومت کار میکنن .
ناشناس
۱۱:۲۹ - ۱۴۰۱/۱۲/۱۲
در مورد گذشته ها قلم فرسایی کردی.چرا در مورد لباس‌شخصی های حال حاضر واینکه از کجا دستور می‌گیرند کلمه ای نگفتی لابد این افراد از دید شما در جایگاه لباس شخصی ها قرار نمیگیرند
ن
۱۵:۱۶ - ۱۴۰۱/۱۱/۳۰
لباس شخصی های الان ازچه قماشی هستند افراد بی ریشه وبی مغز وازانسانیت چیزی بارسلون نیست همان بارکش میگن که الان به اوج رسیده
امید
۱۱:۱۳ - ۱۴۰۱/۰۹/۰۷
بعد از انقلاب پیشرفت فراوان کردند،به مناصبی مثل نمایندگی مجلس,وزارت،سردبیر روزنامه و... رسیدند، همین بسیاری از این جماعت را به این نتیجه رساند که راه پیشرفت برایشان از این مسیر میگذرد و آنچه امروز در خیابانها می‌بینیم نه نتیجه اضطرار بلکه نتیجه یک ساختار است.
ناشناس
۲۲:۵۳ - ۱۴۰۱/۰۸/۱۳
این همه خوندید نفهمیدید لباس شخصی کیا هستن.؟
خودش داره توضیح میده دیگه دولت واسه اینکه قانون رو دور بزنه وبتونه تضاهرات رو خنثی کنه واز طرف بین الملل به مشکل نخوره همین لمپن ها یا ارازل رو به کار میگیره یا استخدام میکنه ۰نمونش همین لباس شخصیای تضاهرات کنونی وبه نیروی انتظامی واژگان هاب زیربط هشدار میده که مانع کار لمپن ها نشن تا دولت به مقصودش برسه
فرهاد
۱۶:۵۹ - ۱۴۰۱/۰۸/۰۴
خفه سایبری بی فانوس معلومه که این متن حقیقت بوده و اونجاتو سوخته وگرنه اینطوری جوش نمیاوردی
داود
۱۷:۱۸ - ۱۴۰۱/۰۸/۰۳
مدیر جا… مزدور اجنبی این سایت حالا ماموران وزارت اطلاعات را با اراذل و اوباش شعبان بی مخ مقایسه میکنی و اعتشاشات سازماندهی شده را تظاهرات مردمی تلقی میکنی بی… خاک بر سر وزارت اطلاعات که به جای برخورد با یک عده گمراه سراغ امثال تو حر… ها نمیآید.
مهدی
۰۰:۲۴ - ۱۴۰۱/۰۸/۰۱
طلبه‌ هائیکه سربازی نرفتند.
ناشناس
۲۲:۳۹ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۹
لمپن های دوره ما یاشعبان بی مخ های فعلی لباس شخصی های تحت امروزی می باشند درهردوره ایی درایران ازدوره قدیم تاامروزماداریم امروزبالباس دین دارند چنایت می کنند بقول مرحوم طالقانی استبدادنعلین صدبرابروحشتناکترازشلطنت است
ناشناس
۱۹:۵۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۹
دقیقا
رضا
۰۸:۵۹ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۹
خاستم به اون ابلهی که میگه مردم وجوونای ایرانی چادر اززسر زن ایرانی نیکشن ومامور رو میکشن ابله اینا همون دسته شعبان بیمخهایی هستن که خودشون رو درمیون مردم جا میزنن تا اعتراض به حق مردم وجوونای دلیر ایران رو به هم برنن این شگرد گروه شعبان بیمخها هست
پاسخ ها
صادق
۰۱:۱۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۳۰
ابله کسی که نادانسته و بدون اطلاعات و فکر حرفه می زنه، انسان باشعور عاقل برای اثبات حرفش توهین نمی کنه یا سند میاره یا اینکه استدلال می کنه ولی کسی که از خودش حرفی و فکری ندارد و تحت تاثیر جو قرار می گیره و هیجان زده می شه چرت پرت تحویل می ده، حالا تو که عاقلی بیا بگو اینکه تخریب اموال عمومی می کنند مامور دولت، بسیجی یا ادم عادی رو می کشند از طرف حاکمیتند یا از طرف کسی که می خواد این اغتشاشات به ثمر بشینه انجام می شه. قطعا همه ناراضی ها ادمهای ارازل نیستند. ولی مخالفین تجریه طلب، منافقین و دشمنهای خارجی یک عده ارازل و اوباش رو اجیر می کنند تا جو رو به هرج و مرج بکشن و توی این تحلیل جای کسی که از اوباش و به قول غربی آن لمپنها استفاده کرده عوض شده، اینشاء که خداوند همه ما رو عاقبت به خیر کنه
ناشناس
۰۹:۲۵ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
رویداد جان خوب نیست کلمات و عبارات تند ما رو ویرایش (فیلتر و سانسور) کنی. من محترمانه می نویسم و بی ادبی نمی کنم. ولی چک می کنم. البته میدونم کارت سخته و ویرایش نکنی محل زندگی ت به اوین تغییر می کنه شاید ما رو هم با خودت بردی
ناجوانمردان
۰۱:۱۲ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
لمپن ها از انجایی از دون مایه ترین افراد جامعه و و از رذل ترین صفات و خصایص انسانی بهره برده اند. و دچارانواع بیماریهای روانی همچون مالیخولیا و مازوخیسم و پارانویا(همچون استالین و دیگر دیکتاتور کوتوله ها) رنج میبرند و از دوران کودکیشان خاطرات خوشی ندارند و بعضا غلام بچه بوه اند دچار (شخصیت ضد اجتماعی )شده اند و از آزار دادن دیگران لذت میبرند. در تاریخ خوانده ایم بعضی از این افراد که بواسطه جرم در زندان بوده اند در قبال کمک و همکاری با حاکمان بخدمت مزدوری در امده و تیغشان را بر سر و صورت مردم میکشند.
صادق
۰۰:۰۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
با سلام، شاید لباس شخصیها از ارازل اوباش باشند، ولی ارزال اوباشی که چادر از سر یک زن می کشند یا یک مامور رو با چاقو می کشند و یا یک بسیجی رو که جزء نهاد قانونی کشور می باشد می کشند و یا با اسلحه مردم عادی و مامور قانون رو می کشند اینها از کدام دسته اند. جالب که یک عده از ارازل اوباش مخل نظم امنیت، با دستور ارباب ها خارج نشین و استعمارگراشون ریختن بیرون و برای زن و مرد و جامعه نا امنی ایجاد کردن باز جای قانون مدار و قانون شکن عوض بشه، کسانی که دم از اسلام، انسانیت، قانون می زنند کدوم کارهای اشوب گران اخیر انسانی بوده؟ حالا دسیسه تجزیه طلبی و بر اندازی دشمن رو کنار بگذاریم.
پاسخ ها
ناشناس
۰۰:۰۲ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۹
فرافکنی؟! اینها که گفتی که مشخصات توئه.
صادق
۰۱:۰۳ - ۱۴۰۱/۰۷/۳۰
اینهایی که من گفتم، اتفاقاتی که توی این اغتشاشات اخیر افتاده، و عین واقعیت اما اینکه گفتی من خودم این کارها رو کردم من خودم رو می شناسم چطور آدمی هستم و نیاز نیست کسی به من بگه، و من توی صحبتم به کسی توهین نمی کنم و سعی می کنم ادب رو رعایت کنم اما این واقعیت که با یک سری گزارهای صحیح که توی تحلیل بالا بوده خواسته شده اغتشاشات اخیر هم در قالب همینها تفسیر بشه که واقعیت چیزی دیگری می باشد، و کسانی که خواستن از احساسات یا مشکلات عده ای از مردم سوء استفاده کنند با توجه همین تحلیل عده ای از ارازل و اوباش رو برای راه انداختن هرج و مرج و نا آرامی اجیر کردند. و الا حاکمیت از نیروی های انتظامی و امنیتی و بسیجی که یک از وظایف قانونیش همینه استفاده می کنه و بیشتر هم افراد رو هم بازداشت می کنند که تصاویر اونها توی تلویزوین قابل رویت ست. و با توجه به اینکه برنامه ریزان اغتشاشات دنباله کشته سازی و ناآرامی یند حماقته کسی فکر کنه این کشته ها و خراب کاری ها از سمت دولت یا حاکمیت برنامه ریزی می شه.
مهدی
۱۸:۵۰ - ۱۴۰۱/۱۱/۰۴
کسانی که برای تظاهرات به خیابانها آمدند، به طور مشخص مخالف فساد، بی قانونی، جنایت، بی ناموسی و کودک کشی هستند و خواستار تفکیک قوا و دموکراسی هستند. هیچ کدامشان چادر از سر زنها نکشیدند و ما دیدیم که زنهای چادری هم معترض بودند. این کلیپهای مسخره رو خود حکومت درست میکنه. ارازل و اوباشی که برای سرکوب آمده بودند را ما دیدیم. داستان نیست.
ناشناس
۲۰:۲۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
خیلی خوب بود. کاش بعد انقلاب رو هم بنویسید
پاسخ ها
ناشناس
۰۰:۵۳ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
در بحبوحه انقلاب ۵۷ مردم مشهد یک ساواکی را اسیر کردند اوارا به تیر برق بستند ویکی از انقلابیون !شکمش را درید وروده هایش را زنده زنده بیرون کشید! بااین فشاری که روی مردم است خدا عاقبت این جماعت را به خیر کند ! تکرار چنان تصاویری بعید نخواهد بود !
ناشناس
۱۱:۳۵ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
ایخدا این وحشی بازیا رو تبلیغ نکنید
ناشناس
۱۸:۵۱ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
همشون برند به درک
ناشناس
۱۸:۲۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
لباس شخصی‌ها چه کسانی هستند؟ پاسخ: آنها موجوداتی زنده از راسته مهره داران هستند که دارای یک بدن و چهار پا بوده و سر ندارند و لابلای انسانها زیست می کنند. آنها پیرهن خود را روی شلوار انداخته و دارای ریش هستند. اغلب آنها در تفکری ذوب شده و خود مغزی برای تفکر ندارند. خوب بخونید فردا کوئیز داریم.
ناصر
۱۲:۵۹ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
لباس شخصی های الان نه ارازل و اوباش هستند نه از کارمندان وزارتخانه هستند و نه از پرسنل فراجا و ارتش هستند و نه از بسیجیان و مداحان هستند حتی جز کارکنان اطلاعات شهری هم نیستند
پاسخ ها
ناشناس
۱۴:۳۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
توی شهر ما همه ارازل و اوباش + محکوم های به قتل ، حبس ابد و... هستن و از کشتن آدم ها لذت میبرن
ناشناس
۱۴:۴۶ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
دقیقا جز همین کسانی هستند که تو نام بردی نیستند
ناشناس
۱۴:۵۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
اقای مطلع12:59
لباس شخصی ها چه کسانی هستن؟ مسئولیتشان با کیه؟
ناشناس
۱۵:۵۲ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
اطلاعات دقیقی داری
ناشناس
۱۲:۲۱ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
الان سردسته اوباش کیه؟
پاسخ ها
ناشناس
۱۵:۵۲ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
سازماندهی شده‌اند و گوش به امر
آشنا
۱۰:۱۶ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
یعنی بعد از انقلاب دیگه جمع شدند؟!!
هانی کرده، سعید سامورایی و....زیر نظر کی کار می کنن؟!
سردار شهید همدانی از سرو سامان دادن حدود3000تن از این ها صحبت کرده بود و گویا در حوادث سال 88 عملکرد خوبی داشتن، البته تو قضایای کوی دانشگاه هم با سردار نظری هماهنگیشان بد نبود.!!!!!
پاسخ ها
ناشناس
۱۱:۵۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
این دوستان ! عموما از زندانیان جانی وحبس ابد بودند که با درجاتی تخفیف به اغوش انقلاب !!بازگشتند وبا امکانات کامل شامل پول ومکان وماشین شروع به قلع وقمع وشکنجه مردم در سال۸۸ کردند وانواع جنایات از انها سرزد از ویژگیهای این جماعت بی شرف این بود که در نهانگاههای خود حتی به ائمه اطهار ومعصومین فحاشی می کردند لستفاده از این حیوانات نشاندهنده این مفهوم است که این نظام هم چیزی در رده سایر نظامهای بی تمدن ولاییک دنیاست !
محمدمعصومی
۱۶:۵۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
شواهد ماجرا
نشان می‌دهد تصادفی که
عمدا خود خواسته بود و
منجر به مرگ او شد
ناشناس
۰۹:۲۶ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
عروسکهای خیمه شب بازی که نخ پشت سرشان به دست ارباب است و با اشاره رسانه های استعماری به خیابان می ریزند مردم نیستند ، مردم کسانی هستند که در روز خطر از کشور در مقابل بیگانگان تا پای جان دفاع می کنند!
پاسخ ها
رضا
۰۹:۵۱ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
مواظب نخهای پشت سرت باش نیفتن از دست ولی ساندیست ...
ناشناس
۱۵:۵۵ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
حتی اگر همه مخالفین عروسک خیمه شب بازی هم باشند، باز هم عجز حاکمیت است که از اراذل برای سرکوب مردم بی‌دفاع بهره می‌برد.
ناشناس
۰۹:۲۰ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
گزارش خوبی بود. منتهای مراتب - وقتی گزارش رسید به لومپن های جمهوری اسلامی قطع شد. حالا چی ؟
پاسخ ها
ناشناس
۰۹:۲۹ - ۱۴۰۲/۰۶/۱۳
به در گفت دیوار بشنوه. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
سیامک
۰۸:۴۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
هیچ دولتی نمی‌تواند صرفا با سرکوب و نیروی قهری حکومت کند؛ بلکه باید مشروعیت داشته باشد. اگر چنین مشروعیتی در کار نباشد، آنگاه باید در تبلیغات و پروپاگاندا ساخته شود. سرکوبگران باید نیرو‌های «مردمی» معرفی شوند و طوری وانمود شود که مردم وفادار به حاکمیت خود در مقابل معترضین ایستادگی کرده‌اند دخالت دولتی درکار نبوده و در نتیجه دولت مشروع است و با صرف سرکوب و زور حکومت نمی‌کند.
پاسخ ها
ناشناس
۱۵:۵۶ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
کاملا درسته اما دست حکومت های فاشیستی رو شده
محمدمعصومی
۰۸:۴۵ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
مردم دم دار
دم جهل و ستم
تکبر و دورویی
دشمن انسانیت
دشمن فرهنگ آدمیت
دشمن زن
دشمن مرد
دشمن پیر و جوان
دشمن زندگی
دشمن معرفت
دشمن خدا بود
جاده جهنم
چه حماقتی
11
۰۸:۲۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
تاریخچه لمپنها و لمپنیسم حداقل طی 5 قرن اخیر از دوره صفویه اغاز میشده و نقشی که قزلباشان و شاطرها برای حکومت انجام میدادند.امادر ادامه بواسطه بیکفایتی قاجاریه و زور شنویی مردم استبداد زده و عقب مانده ایران رشد نقش این قشر جلوه و فراغ بال بیشتری داشته!
نکته ای دیگر که ذکر کردی.{ که طیب حاج‌رضایی با نعمت الله نصیری رئیس ساواک اختلاف داشت و مشخص نبود که یک فرد بدون هیچ صمت رسمی و دولتی چرا باید با رئیس ساواک اختلاف داشته باشد}
اختلاف این دو بر سر مسائل مالی و الوات بازی طیب و نوچه هایش بوده. در هنگامی که نصیری رئیس ساواک گشته بود طیب اعدام شده بوده.نصیری بعد از سرلشکر پاکروان.فرمانده ساواک بوده.
ناشناس
۰۸:۰۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
فقط مشتی بی اصالت.....
محمدمعصومی
۰۷:۳۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
دیوار جهل
دشمن انسانیت
دشمن زن و مرد
دشمن خدا بود
ناشناس
۰۷:۳۱ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
تا زمانيكه قدرتمداران اراده كنند اسلاف و فرزندان پري بلنده ها و شعبان بي مخ ها در زمان آشوب ها جولان خواهند داد. حكومت هاي قانون مدار هرگز سازمندهي اراذل و اوباش مزد بگير را تحت هيچ عذر و بهانه اي نمي پذيرند
محمدمعصومی
۰۵:۱۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
سال 1376
روزنامه کیهان
صدام خونخوار تجاوزگر ناموس
از مهمان نوازی مردم دم دار
تشکر کرد
زیرپاگذاشتن عدالت حرف خدا
چه حماقتی
پاسخ ها
محمدمعصومی
۰۹:۳۹ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
ملت غیرتمند
دانایی و عقل
معرفت و انسانیت
عدالت و صداقت
محمدمعصومی
۱۱:۴۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۸
کسانی که قرمز زد
دشمن حرف حق بود
ناشناس
۰۳:۲۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
دیکتاتوری بزرگترین دشمن خودش است. قربانی نخست نقص قانون، خود حاکمیت است.
پاسخ ها
محمدمعصومی
۰۹:۴۰ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۷
مرد و زن دختر و پسر
آسمان آبی
پرنده آبی
مرغ های دریایی
امواج موج دریا
ساحل آرام
گام گرم و شن های سرد
پرندگان دریایی
جاناتان
ناشناس
۰۱:۲۸ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
الان هم همینه . توی شهر ما الان تقریباً یه ماهه اوباش برگشتن سر شیف اصلی شون !
پاسخ ها
ناشناس
۱۹:۴۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
لباس شخصی ها طیف های مختلفی دارند برخی را از شهرستان با مینی بوس می آورند تهران و از آنها می خواهند ماموریت تعریف شده برایشان را انجام دهند و یک چهار راه بالاتر سوار همان مینی بوس شده به شهرشان بر می گردند برای لقمه ای نان
رضا
۰۰:۱۴ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
بقول تفرشی رضاه شاه و پسرش رو به زباله دان تاریخ فرستادن اما در این برهه ها راه اونا رو میرن

پس اینهمه کشته و تلفات فقط واسه سر کار اومدن یه اقلیت بود
پاسخ ها
ناشناس
۱۴:۵۰ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
مطلب ناقصی بود . لباس شخصی ها با پهلوی تمام شدن؟ لباس شخصی که تو خیابون مردم رو دستگیر میکنه کیه؟ ضابطه ؟ امنیتیه؟ اوباشه؟ جاسوسه ؟خفت گیره ؟ کارت شناسایی داره؟ مردم چطور تشخیص بدن؟
رضا
۱۸:۴۷ - ۱۴۰۱/۰۷/۲۶
مطلب ناقص نبود
مقصود این مقاله اینه که مکتب مسخ شده لباسیون شخصی در این ۴۴ سال به اوج تمدن و پیشرفت و شکوفایی رسیدن !!!!
نظرات شما