رویداد۲۴| حسین فلاحی: گرومن F-۱۱ تایگر (Grumman F۱۱ Tiger)، یک جت جنگنده مافوق صوت و تک سرنشینه ناونشین است که توسط شرکت گرومن برای نیروی دریایی آمریکا طراحی و ساخته شد.
این هواپیما در آوریل سال ۱۹۵۵ تحت عنوان F ۱۱ تایگر توسط شرکت هواپیماسازی گرومن طراحی شد و طی دهه ۱۹۵۰ و ۶۰ میلادی در عملیاتهای مختلف مورد استفاده قرار گرفت. کمپانی گرومن ۲۰۰ فروند تایگر تولید کرد که آخرین نمونه از آن هم در سال ۱۹۵۹ به نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شد.
این جنگنده در آوریل ۱۹۵۵، در ابتدا در سیستم نامگذاری نیروی دریایی با نام اف۱۱اف تایگر شناخته میشد، اما بعد در سیستم نامگذاری هواپیماهای سهسرویس ایالات متحده در سال ۱۹۶۲ با نام اف-۱۱ تایگر بازطراحی شود.
بیشتر بخوانید: مشخصات جنگنده تهاجمی بلکبرن بوکانیر
در ۳۰ ژوئیه ۱۹۵۴، اولین نمونه اولیه هواپیما که مجهز به موتور بدون پسسوز بود، اولین پرواز خود را انجام داد. در سال ۱۹۵۶، اف۱۱اف وارد خدمت شد و عمدتاً توسط نیروی دریایی ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت.
هواپیمای تک سرنشین F-۱۱ تایگر ناونشین، دارای طول خارجی ۱۳.۹۸ متر، ارتفاع خارجی ۲.۲۱ متر و قطر بدنه ۰.۷ متر بود. ارتفاع دم این جنگنده ۴.۰۳ متر و فاصله بین دو محور آن ۴.۶ متر بود. طول بالهای این جنگنده نیز ۹.۶۳ متر و مساحت بال آن ۲۳ متر مربع است.
وزن خالی F-۱۱ تایگر ۶۲۶۴ کیلوگرم، وزن ناخالص آن ۹۵۴۱ کیلوگرم، حداکثر بار مجاز ۱۳۶۰ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست آن ۱۰۶۴۱ کیلوگرم بود. ظرفیت مخزن سوخت F-۱۱ تایگر ۱۰۲۳ گالن آمریکایی بود.
هواپیمای F-۱۱ تایگر از یک موتور Wright J۶۵-W-۱۸ نیرو میگرفت. این موتور یک موتور توربوجت پسسوز با یک کمپرسور محوری سیزده مرحلهای، محفظههای احتراق حلقوی و یک توربین محوری دو مرحلهای بود. این موتور در حالت خشک با قدرت نظامی، ۷۴۵۰ پوند نیرو در ۸۰۰۰ دور در دقیقه و در حالت پسسوز با قدرت ۱۰۵۰۰ پوند نیرو تولید میکرد.
حداکثر سرعت این هواپیما در ارتفاع ۳۵۰۰۰ پایی ۶۳۱ گره و در سطح دریا ۶۵۴ گره و سرعت کروز آن ۵۰۱ گره بود. برد پروازی اف۱۱اف ۱۱۱۰ مایل دریایی بود و میتوانست تا ارتفاع ۴۹۰۰۰ پایی پرواز کند و با سرعت ۱۶۳۰۰ پا در دقیقه اوج بگیرد.
F-۱۱ تایگر با چهار توپ خودکار ۲۰ میلیمتری کلتامکی ۱۲ با ۱۲۵ گلوله برای هر توپ، چهار جایگاه حمل مهمات با قابلیت حمل ترکیبی از موشکهای Aero ۶A یا Aero ۷A، موشک هوا به هوای کوتاهبرد AIM-۹ سایدوایندر و تا ۱۵۰ گالن مخزن سوخت، بارگیری میشد.
این هواپیما همچنین به سیستمهای اویونیک مختلفی از جمله فرستنده-گیرنده رادیویی AN/ARC-۲۷A UHF، جهتیاب رادیویی AN/ARA-۲۵ UHF، گیرنده ناوبری AN/ARN-۱۴E VHF، سیستم شناسایی دوست از دشمن AN/APX-۶B، کدگذار ویدیویی AN/APA-۸۹ و رادار مسافتیاب AN/APG-۳۰A مجهز شده بود.