مباحثه تلگرامی بر سر گفتوگوی ملی
رویداد۲۴-جلاییپور: متأسفانه تحلیلها و شیوه نگاه بیش از اندازه منفی جناب زیدآبادی بیش از آنکه انگیزهای برای تحرک بیشتر و فعالیت کارسازتر مصلحانه برای مهار بحرانها به مخاطب بدهد، امیدکش و تحرککاه است طرح «گفتوگوی ملی» اگر چه با استقبال چهرههای سیاسی از هر دو جناح سیاسی کشور روبهرو شده، اما برخی فعالان سیاسی ابهامها و سؤالاتی پیرامون آن مطرح کرده و انتظار دارند که مدافعان این ایده به آن پاسخ دهند.
اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهوری اخیراً با اشاره به وجود مشکلاتی در کشور و تلاشهای رئیس جمهوری امریکا برای اعمال فشار بیشتر به ایران، راه حل برون رفت از مشکلات را گفتوگوی ملی خواند. بهزاد نبوی، محمدرضا عارف، محمدرضا باهنر، محسن رضایی، احمد توکلی، عباس عبدی و... از جمله چهرههای سیاسی هستند که بر اجرایی شدن این ایده تأکید کردهاند.
با این حال در یکی دو روز گذشته بر سر همین موضوع مباحثه تلگرامی بین احمد زیدآبادی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی با حمیدرضا جلاییپور استاد دانشگاه و فعال سیاسی پیش آمده است. زید آبادی در متنی برخی سؤالات و ابهامات پیرامون گفتوگوی ملی را از جلاییپور و عباس عبدی پرسیده و آنها را خوشبین دانسته است.
زید آبادی در یادداشت تلگرامی خود خطاب به جلاییپور و عبدی نوشت: خوشا به حال آقای دکتر جلاییپور. چه خیال راحت و خاطر جمعی دارد. از نگاه او، اوضاع چندان هم بد نیست و همه چیز رو به بهبود است. رشد اقتصادی ۵ درصد، تورم ۷ درصد، تالابهای خشکیده در حال احیا و برجام همچنان در حال معجزه. نه خبری از رکود کمرشکن و فساد دامنگیر، نه بحرانی در محیط زیست و منابع آب، نه خطر ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی و برخی مؤسسات مالی، نه تهی شدن قوه اجرایی از اقتدار، نه رشد فزاینده بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی و نه هر مشکل و بحران دیگری که خواب را از چشم کارشناسان آن حوزهها ربوده است! از نگاه دکتر جلاییپور، اینها نیز البته هست ولی خیلی هم مهم نیست!
زید آبادی در ادامه نوشت: با این حساب، به تعبیر ظریفی، بیم آن است که اگر به گوشهای از کشور بمب اتم هم بزنند، دکتر جلاییپور بگوید: «حالا خیلی هم بد نشد؛ بالاخره آنجا دریاچهای درست شده که بعدها میتونیم ماهیگیری راه بیندازیم و کلی شغل ایجاد شود.»
زید آبادی خوشبینی موجود در بین برخی نیروهای اصلاحطلب را نتیجه تحلیلهای دکتر جلاییپور دانست و نوشت: خوشبختانه بانگ دیگری هم در اردوگاه اصلاحطلبان در حال بلند شدن است. این بانگ را میتوان در یادداشتهای اخیر مهندس «عباس عبدی» دید. عبدی در مطلب روز شنبهاش در روزنامه اعتماد، بدرستی وخامت وضع کشور در حوزه اجرا و تصمیم را تشریح کرده است. با این حال، راه حلی که عبدی برای عبور از بحران پیشنهاد کرده است، مبهم و قابل مناقشه است.از نگاه عبدی، «گفتوگوی ملی» چاره ساز مشکل است. طبعاً گفتوگوی ملی امری نیست که عقل سلیم قادر به مخالفت با آن باشد؛ اما منظور از گفتوگوی ملی چیست؟ قرار است بین چه کسانی و بر سر چه موضوعاتی گفتوگو شود؟ به فرض انجام این گفتوگو، کی به ثمر میرسد و چه نتایج مشخصی بر آن مترتب است؟ آیا در حالی که سرمایههای مادی و معنوی و انسانی کشورمان چون برف در حال آب شدن است، گفتوگوی ملی میتواند اعتماد، امید، همبستگی و کارایی لازم را برای غلبه بر انبوه مشکلات پدید آورد؟
اصلاحات را قویتر کنیم به جای کشتن امید
چند ساعت بعد از انتشار یادداشت زید آبادی، حمید رضا جلاییپور پاسخ وی را داد و در کانال تلگرامی خود نوشت: بر خلاف تصویری که دوست عزیز جناب زیدآبادی میسازد هیچ یک از بحرانها و ابرچالشهایی که کشور با آن مواجه است را نه تنها انکار نکردهام بلکه چند کتاب و دهها مقاله درباره آنها نوشتهام. اما ایشان ظاهراً دستاوردهای ناکافی ولی مهم اصلاحطلبی در ایران را انکار میکنند و پاسخ نمیدهند که اگر همین نقشآفرینیهای اصلاحطلبان در انتخابات و جامعه مدنی نبود، امروز کشور با چه بحرانهای بزرگتر اقتصادی و تهدیدات ایرانسوزی مواجه بود.
بنا بر نوشته جلایی پور: به خاطر همین بحرانها و مسائل جامعه ایران، اصلاحطلبی با قدرت و انگیزهای بیشتر در انتخاباتها و فعالیتهای جامعه محور ضروری است. مشکلات دولت و جامعه ایران کم نیست، اما نسبت به گذشته ایران و جوامع همتراز و همجمعیت (و نه دموکراسیهای پیشرو) وضعیت ایران آنچنان که ایرانستیزان تصویر میکنند هم فاجعه نیست و بویژه بعد از سال ۹۲ بسیاری از روندهای کلان در حوزه اقتصاد و سیاست خارجی و داخلی و فرهنگ با شیبی مرئی مثبت بوده و ضروری است با آرامش و شیب تندتر ادامه پیدا کند.
این استاد دانشگاه افزوده است: دولت و جامعه ایران هم بحرانهای بزرگ محتمل پیش رو دارد و هم تواناییها و امکانهای بزرگ و صرفاً با اتکا به شهروندان امیدوار و اصلاحجوی بیشتر میتوان با تکیه بر این توانمندیها و امکانات به نبرد این بحرانها هم رفت. متأسفانه تحلیلها و شیوه نگاه بیش از اندازه منفی جناب زیدآبادی بیش از آنکه انگیزهای برای تحرک بیشتر و فعالیت کارسازتر مصلحانه برای مهار بحرانها به مخاطب بدهد، امیدکش و تحرککاه است.
امید و ناامیدی
این مباحثه تلگرامی به پاسخ جلاییپور ختم نشد و زید آبادی باز هم در کانال تلگرامی خود خطاب به جلاییپور نوشت: «اگر انگشت گذاشتن بر مشکلات و هشدار نسبت به خطرات آنها برای جامعه نومیدی است، در آن صورت همه مصلحان اجتماعی را باید در شمار ناامیدان و مروجان نومیدی در تاریخ به حساب آورد. در مقابل، اگر نادیده گرفتن مشکلات و تهدیدها و چشم بستن بر پیامد آنها، امید تلقی میشود؛ قاعدتاً امیدوارترین شخصیتهای تاریخ کسانی چون سلطان محمد خوارزمشاه، شاه سلطان حسین صفوی و فتحعلی شاه قاجار خواهند بود.»/
