آتش و خشم در کاخ سفید ترامپ (قسمت 37) / ترامپ خشن

رویداد۲۴-در ملاقات تشریفاتی رئیس جمهوری قدیم و جدید در کاخ سفید که درست قبل از عزیمت به مراسم سوگند انجام شد، ترامپ معتقد بود خانواده اوباما نسبت به او و ملانیا اهانت‌آمیز و «خیلی گستاخانه» رفتار کرده‌اند.رئیس جمهوری منتخب به جای آنکه قیافه‌ای خنثی و جدی به خود بگیرد، قیافه‌ای گرفته بود که به قول اطرافیانش همه احساسات درونی‌اش را نشان می‌داد:‌ عصبانی و ناراحت، شانه‌ها افتاده و قوز کرده، دست‌ها شل و در نوسان، ابروهای گره کرده، لب‌های به هم فشرده. این قیافه به قیافه عمومی ترامپ تبدیل شده بود – ترامپ خشن.

مراسم تحلیف باید مراسمی دوستانه باشد. رسانه‌ها به داستانی جدید و شاد دست پیدا می‌کنند. برای حزب دوباره اوقات شاد و پایدار فرا می‌رسد. برای دولت دائم – تشکیلات لابیست‌ها در کاخ سفید – دوباره شانسی برای چاپلوسی و طلب امتیازات تازه فراهم می‌آید. برا ی کشور هم این مراسم یک نوع مراسم تاجگذاری بود. اما بنن سه پیام یا موضوع داشت که سعی می‌کرد با رئیسش آنها را مستحکم‌تر کند: ریاست او دوره‌ای متفاوت خواهد بود-متفاوت از هر دوره دیگری از زمان آندرو جکسون (او کتاب‌ها و نقل قول‌های مربوط به جکسون را در اختیار رئیس جمهوری منتخب که چندان اهل مطالعه نبود قرار می‌داد)؛ آنها دشمنان خود رامی شناختند و نباید به دام می‌افتادند که با آنها از در دوستی درآیند چون آنها هیچوقت قبول نمی‌کردند؛ و بنا براین از روز اول باید خود را در حالت آماده باش برای جنگ در نظر می‌گرفتند. در حالی که این حرف‌ها برای جنبه جنگجوی مهاجم در شخصیت ترامپ قابل هضم بود اما برای جنبه دیگر شخصیتش که مشتاق بود محبوب دیگران باشد سخت می‌نمود. بنن خود را در نقش مدیریت این دو جنبه می‌دید و بر اولی تأکید می‌کرد و برای رئیسش توضیح می داد که چرا داشتن دشمن در اینجا می‌تواند دوستانی را در جای دیگری به وجود آورد. در واقع، روحیه آزرده ترامپ با نطق غمگینی که بنن برای مراسم تحلیف او نوشته بود کاملاً تطبیق داشت. بخش اعظم سخنرانی شانزده دقیقه‌ای او بخشی از موعظه روزانه بنن در «شوق جنگ» بود – دیدگاه برگرداندن کشور به عظمت اولیه، ارجحیت امریکا، کشت وکشتار در همه جا. اما وقتی این متن از فیلتر نومیدی ترامپ رد شد و او آن را با قیافه‌ای که احساسات درونی‌اش را کاملاً بروز می‌داد بیان کرد، سخنرانی او در واقع تیره‌تر و قوی‌تر هم شد. دولت عمداً با لحن تهدید کار را شروع کرده بود – پیامی به‌طرف مقابل که از بنن سرچشمه گرفته بود مبنی بر اینکه کشور در آستانه تحولی عظیم است. احساسات جریحه دار شده ترامپ – این حس که در همان نخستین روز ریاست جمهوری‌اش همه از او پرهیز می‌کنند و کسی دوستش ندارد – این پیام را بهتر به همه رساند. وقتی بعد از سخنرانی از تریبون پایین آمد مرتب تکرار می‌کرد: «هیچ‌کس این سخنرانی را فراموش نخواهد کرد.»
جرج دبلیو بوش، که در جایگاه نشسته بود حرفی زد که ظاهراً پانویسی تاریخی برای نطق ترامپ می‌شود: «سخنرانی عجیبی بود.»