قدردانی از وزارت ارشاد در موضوع واگذاری موزه هنرهای معاصر، حراجها و نگارخانهها به سازمان میراث فرهنگی
رویداد۲۴-هفت انجمن صنفی تجسمی که چند وقت است شورایی را تشکیل دادهاند با برگزاری نشستی درباره موضوعات مختلفی مانند چرایی تشکیل این شورا و برنامههایش، مباحث اخیر میان حوزه تجسمی ومیراث فرهنگی، بودجه هنرهای تجسمی، وجود هیات امنا برای موزه هنرهای معاصر تهران، تهیه لایحه امنیت شلغی اصحاب فرهنگ و هنر و... صحبت کردند.در ابتدای این نشست، معصومه مظفری ـ رئیس هیات مدیره انجمن هنرمندان نقاش ـ اظهار کرد: در سالهای اخیر انجمنهای هنرهای تجسمی متوجه شدند مسائلی که در فضای تجسمی رخ میدهد آنها را نیز درگیر میکند. ما در کنار هم قرار گرفتیم و شورایی را تشکیل دادیم اولین بیانیه این شورا نیز سال گذشته منتشر شد.
او تاکید کرد: ما انجمنهای کاملا مستقلی هستیم و این شورا نیز مستقل است و میتواند مرجع معتبری برای رصد جامعه هنری باشد و پیشنهادهایی را بدهد.
مظفری بیان کرد: ما در چند ماه گذشته تلاش کردیم مسئولانی مانند رئیس موزه هنرهای معاصر و معاون امور هنری وزارت ارشاد را به این باور برسانیم حضور این شورا میتواند موثر باشد. خوشبختانه آنها نیز قبول کردند و اساسنامهای برای این شورا تهیه و حکم اعضای آن نیز داده شد. ما امیدواریم علاوه بر اینکه مسئولان زبانی از ما حمایت کردند، عملا از این شورا بهره بگیرند زیرا به شدت نیازمند آن هستند.
احساس شرمندگی میکنم
سپس غلامحسین امیرخانی ـ رئیس هیات مدیره انجمن خوشنویسان ایران ـ با بیان اینکه دو هفته در بیمارستان بستری بوده و در حال حاضر دوران نقاهت خود را میگذارند، گفت که تصویب لایحه امنیت شغلی اصحاب فرهنگ و هنر و استقرار نظام صنفی فرهنگ وهنر در وزارت ارشاد از نکات مورد بحث او است.
او در ادامه اظهار کرد: من احساس شرمندگی میکنم زیرا در حال صحبت کردن درباره موضوعی هستیم که به اثبات طلوع هرروزه خورشید میماند. روزگار فراز و فرود بسیاری به ما تحمیل کرده است اما در طول این هفت هزارسال، هنر موجودیت و حضور تاثیرگذار خود را تعطیل نکرد. حالا بعد از این همه مدت بحث می کنیم که این شغل دارای امنیت شود و حرفه هنر را بشناسند. رسم آن همیشه بوده اما چرا اسمش نیست؟
امیرخانی اضافه کرد: آنها خودشان اقرار میکنند درباره برنامهریزی فرهنگ و هنر کشور اشتباه کردند. یکی از کارهای هنر ایجاد بینش و تشخیص است. دنیا شیفته عاطفه و هنر ایران است، هنر ما از «الف» تا «ی» درباره این موضوعها، قویترین آوای جهان را دارد. جای بسی تاسف است که تیم ملی خود را حبس کردیم، تیمی که اول باید در عرصههای جهانی حضور پیدا میکرد، اصحاب فرهنگ و هنر بودند که باید به قویترین شکل ممکن از فرهنگ ایرانی دفاع میکردند آنوقت نیازی به توپ و تفنگ نبود.
این هنرمند خوشنویس گفت: باید در تصمیمسازی و تصمیمگیری مملک، اصحاب فرهنگ و هنر نقش جدی داشته باشند، در این چهل سال چند بار سیاستگذاریها عوض شده است؟ این نور را به همه جا بتابانید.
نگاه به فرهنگ کشور بهروز نیست
در ادامه، سیفالله صمدیان ـ رئیس هیاتمدیره انجمن عکاسان ایران ـ درباره تغییر عقیده و موضعگیری مسئولان در حوزه فرهنگ و هنر اظهار کرد: در چهل سال گذشته بیشترین لطمه به فرهنگ، از سوی سیاستزدگی بوده و سیاستزدگی فرهنگی اوج فلاکت روحی و تاریخی یک کشور است. ما در برخی جاها کوتاهی قطعی داشتیم.
او بیان کرد: وزارت ارشاد وظیفه اصلی خود را پیاده نمیکند و خود را مکلف به برنامهریزی مواردی مانند بیینالها میکند که به وظایف آن ربطی ندارد، بلکه نظارت و حمایت کار آن است. به دلیل اینکه انجمنهایی وجود نداشت که کار اجرایی انجام بدهند وزارت ارشاد به غلط وارد گودی شد که با امکانات و بودجه حقیر نمیتوانست وظیفه غلط را انجام بدهد.
این عکاس با اعتقاد به اینکه تفکر فرهنگی به روز نیست و در تخصیص بودجه فرهنگی کشور، عدالت وجود ندارد اظهار کرد:بودجه قلیل هنرهای تجسمی آنقدر دردناک است که نه یک وزارت ارشاد بلکه ۱۰ وزارت ارشاد هم نمیتواند از پسش بربیاید. امیدوارم چیزی که شنیدهام درست نباشد اما بودجه کل مرکز هنرهای تجسمی در یک سال به اندازه تولید یک فیلم سینمایی متوسط است، یعنی چیزی حدود ۳ میلیارد تومان و این اسفناک است. اینکه به فرهنگ با روشی دِ مده نگاه کنند، به ضرر کل کشور است.
سپس نگار نادریپور ـ رئیس هیاتمدیره انجمن مجسمهسازان ـ در سخنانی اظهار کرد: ایجاد یک شورای حل اختلاف تخصصی جزو برنامههای ما است. نگاه دوباره به قانون یک دهم درصدی خرید آثار هنری و اهمیت آن در دستور کار ما است؛ این موضوع باید ضمانت اجرایی داشته باشد و به صحن علنی مجلس برگردد.
این هنرمند بیان کرد: ما زیرساختی برای گسترش هنرهای تجسمی نداریم، در این سالها یک موزه یا فضایی برای نمایش این آثار ساخته نشده است. ما انجمنهای هنری یک سال است آمادگی برگزاری رویدادی مشترک داریم، اما بزرگترین چالش ما نداشتن فضای مناسب است. این در حالی است که کشورهای همسایه ما در حال ساخت موزه و خرید آثار هنری برای خودشان هستند.
اعداد و ارقام بودجه عجیب و غریب هستند
همچنین بهزاد اژدری ـ رئیس انجمن هنرمندان سفالگر ـ درباره بودجه این رویداد گفت: بخشی از مشکل ما به تخصیص بودجه هنرهای تجسمی برمیگردد و بخشی به اینکه آیا این بودجه بعد از تخصیص پرداخت میشود یا نه؟ اعداد و ارقام این بودجه از نظر کوچکی عجیب و غریب هستند آخر کار هم چیزی پرداخت نمیشود. مدیرانی که یکی پس از دیگری عوض میشوند ما را با آشفتگی در برنامهریزی و خط کشیدن روی برنامههای مدیران قبلی مواجه میکنند.
سپس بهرام کلهرنیا ـ عضو انجمن طراحان گرافیک ـ گفت: انجمنهای هنری حضور دارند اما مدیران فرهنگی دگرگون میشوند و ما با قطع برنامههای اجرایی روبرو هستیم. سیستمهای قانونگذار همیشه وعدههایی میدهند اما در نهایت ما میمانیم و خودمان. حوزههای قانونی کاملا خاموش ماندند و متاسفانه عدم تخصیص منابع مالی و نبود برنامه در حوزههای تجسمی بحرانهای ما هستند. تصمیمگیریهای یک سویه و آرام مدیران هنرمندان را به گلایه وامیدارد.
قدر دانی از موضعگیری به موقع وزیر ارشاد
او با اشاره به موضوع واگذاری موزه هنرهای معاصر، حراجها و نگارخانهها به سازمان میراث فرهنگی، گفت: ما قدردان هستیم که وزیر ارشاد به موقع موضع خوبی در این زمینه نشان داد و سازمان میراث فرهنگی متوجه حساسیت این موضوع شد؛ اما این زخم هنوز زنده است. وزارت ارشاد ما را دعوت کرد و در این زمینه از ما نظرخواهی کرد و این رفتار درست و درجه یکی بود.
کلهرنیا همچنین گفت: مصوبههایی وحود دارد که نشان میدهند یک اثر چگونه میتواند جزو میراث فرهنگی ما باشد، این در صورتی است که صد سال از عمر یک اثر گذشته باشد و آن اثر واجد شرایط باشد.
در ادامه کمال طباطبایی ـ عضو انجمن تصویرسازان ـ بیان کرد: موزههایی مانند موزه هنرهای معاصر تهران یا موزه علوم و فناوری دارای تثبیت نیستند و دائم در حال به روز شدن هستند. موزه هنرهای معاصر اغلب دارای آثار هنرمندان غیر ایرانی است که نمیتوانند جزیی میراث فرهنگی ما تعریف شوند و جزیی از میراث جهانی و متعلق به ملت ایران هستند.
رجوع به روش اداره هیات امنایی موزه هنرهای معاصر
او با پیش کشیدن موضوع اداره موزه هنرهای معاصر به روش هیات امنایی، افزود: اگر به زیرساختهای اولیه رجوع کنیم که موزه دارای هیات امنا بود، به نظر ما بسیار موثر خواهد بود که انجمنها بتوانند در آن هیات امنا حضور داشته باشند و نظرات تخصصی ارائه بدهند.
طباطبایی تاکید کرد: میراث فرهنگی با توجه به ساختار و کارشناسانش صلاحیت این را ندارد به مجموعهای را که میل به نو شدگی آن بالا است بپردازد. میراث فرهنگی ماهیت معاصر بودن این کار را ندارند و چنین مامورتی برای آن تعریف نشده است.
سپس نادریپور در اینباره گفت: موضوع فقط واگذاری موزه هنرهای معاصر به میراث فرهنگی نبود بلکه موضوع این بود که میراث فرهنگی میخواست متولی برگزاری حراجهای آثار هنری، خرید و فروش و صدور مجوز گالریها باشد. کوچکترین بخش آن به موزه برمیگشت.
کلهر نیا نیز گفت:ممکن است مالکیت اموال فرهنگی با مصوبات جدید ممکن است از اختیار هنرمندان خارج شود، در حالیکه این جزو حقوق آنها است. موزه هنرهای معاصر پدیده دیگری است و کارکرد دیگری دارد و نمیتوان آن را با موضوع میراث تداخل داد.
همچنین مظفری در پاسخ به این پرسش که دریافت بودجه دولتی به معنای دولتی شدن است، گفت: این بودجه را اختصاص نمیدهند که بخواهند در سیاستهای ما دخالت کنند.
