آیا بود نقدها را عیاری
رویداد۲۴-طی ۵ سال گذشته مخالفان و منتقدان دولت هر چه خواستهاند، نثار دولت نمودهاند. از موضوعات شخصی تا مباحث سیاسی و اقتصادی و اجتماعی فرقی برای آنان نداشته است سخنان حسن روحانی نسبت به برخی مخالفان بهانه و دستاویزی شده تا بعضی که به هر مناسبتی درصدد حمله به دولت هستند، آن را چماقی علیه دولت و بخصوص شخص رئیس جمهوری نمایند و وی را فاقد تحمل برای انتقاد معرفی نمایند. در این باره نکات زیر قابل توجه است.
۱- ازقدیم هم گفتهاند: خوش بود گر محک تجربه آید در میان/ تا سیه روی شود هر که در اوغش باشد.
واقعیت این است طی ۵ سال گذشته مخالفان و منتقدان دولت هر چه خواستهاند، نثار دولت نمودهاند. از موضوعات شخصی تا مباحث سیاسی و اقتصادی و اجتماعی فرقی برای آنان نداشته است. با وجود این، دولتمردان در مقام عمل تمامی این سخنان را شنیده و تحمل کردهاند. کافی است فعل دولتمردان فعلی و عکسالعملشان مقایسه شود با کارکرد دولتمردان دولتهای نهم و دهم تا سعه صدر و حوصله اینان مشخص شود. لزومی هم به تحقیق گسترده ندارد؛ کافیست با تعدادی از اصحاب رسانه صحبت شود تا معلوم گردد در میدان عمل چه سختیها و مشکلاتی بر آنان در دولت مهرورزی رفت.
۲- به مصداق سخن «حب الشئ یعمی ویصم» دوستی یک چیز، آدمی را کر و کور میکند. برعکس این سخن هم صادق است یعنی نفرت از یک چیز هم آدمی را کر و کور میکند. واقعیت این است که به نظر برخی مخالفان، انگار دولت هیچ دستاوردی نداشته و باید همیشه با بزرگنمایی برخی موضوعات آن را همانند دشمن خارجی کوبید. واقعیت این است کدام آدم عاقلی این رویه را تأیید میکند. آیا کشور تا قبل از دولت یازدهم در آستانه ماده ۴۲ فصل ۷ منشور سازمان ملل قرار نداشت؟ آیا نرخ دلار طی یک سال ۳۰۰ درصد افزایش نداشت؟ مقایسه شود با افزایش۳۰ درصدی طی ۵ سال گذشته. آیا تورم یک رقمی اتفاقی بوده است؟ آیا فضای ارتباطی میان مردم به اقصی نقاط کشور گسترش نیافته است؟ آیا به جهت برجام، ایرانهراسی کاهش نداشته است؟
۳- واقعیت این است دولت مستقر بخشی از نظام جمهوری اسلامی است که با رأی مردم و تنفیذ مقام معظم رهبری هم مشروعیت داشته و هم مقبولیت. انکار دستاوردهای آن به صلاح منتقدان منصف نیست. اما حساب مخالفانی که به هیچ وجه آداب نقد را به جای نمیآورند، از حساب منتقدان منصف جداست. واقعاً آیا بود نقدها را عیاری؟
