تجارت عروس‌های سرقتی در هند

رویداد۲۴-پال از خانه‌اش در آسام 2 هزار کیلومتر به آنسوی هند سفر کرد تا "تهمینه"، دختر 13 ساله‌اش را پیدا کند که شش هفته قبل ربوده و فروخته شده بود تا همسر مردی 30 سال بزرگتر از خودش شود. 6 هفته قبل تهمینه به همراه خواهر بزرگتر خود و همسر او از خانه خارج شد تا به همراه آنان به دهلی برود. اما در پایان سفر متوجه شد آنان او را به روستایی 2 هزار کیلومتر دورتر از خانه‌شان بردند. خواهرش او را در ازای 50 هزار روپیه به مردی فروخت که 30 سال از تهمینه بزرگتر بود. تهمینه وقایع آن سفر شوم را بازگو می کند و می‌گوید: به همراه آنان به شهر هاریانا رفتم و بعد آنها مرا در یک اتاق زندانی کردند. مردان زیادی می‌آمدند، مرا می‌دیدند و مبالغی را پیشنهاد می‌دادند. خواهرم ناظر همه این اتفاق‌ها بود و می‌دانست آنجا چه خبر است اما کاری نمی‌کرد.

آنها در نهایت او را 50 هزار روپیه (773 دلار) فروختند. تهمینه آنقدر زرنگ بود که بتواند از این وضعیت فرار کند و خود را نجات دهد. هر سال هزاران زن در هند به همین شکل ربوده شده و به عنوان عروس فروخته می‌شوند. اما کمتر زنی مثل او قادر است از چنین مهلکه ای نجات یابد. عروس فروشی از جمله تجارت‌هایی استکه صدها سال است، در بخش‌هایی از هند بویژه هاریانا، پنجاب و راجستان که همگی در شمال هند واقع هستند، رواج دارد.

آمار نشان می‌دهد شمار این زنان در سال 2016 به 33 هزار و 855 نفر می‌رسیده‌است. نیمی از این افراد زیر 18 سال سن داشتند. یکی از این زنان سانجیدا است که در یکی از شهرهای کوچک هاریانا زندگی می‌کند. او 15 سال قبل از خانه اش در آسام با وعده کار در دهلی خارج شد اما خیلی زود متوجه شد به مبلغ 10 هزار روپیه به مردی به نام مبین که حالا همسر اوست، فروخته شده‌است. مبین، همسر سانجیدا می‌گوید: مردان فقیری مثل من که مال و اموالی ندارند، برای پیدا کردن همسر دچار مشکل می‌شوند، پس مجبور هستند با خرید عروس همسری برای خود اختیار کنند.

سعیده فقط 11 سال داشت که به هاریانا آورده و فروخته شد. او نیز همچون تهمینه توسط خواهرش فروخته شده‌است. خواهرش او را فروخت، پول‌ها را تحویل گرفت و او را گذاشت و برای همیشه رفت. اکنون 20 سال از آن زمان می‌گذرد. سعیده نیز به «عظیم» فروخته شد که 20 سال بزرگتر از او و صاحب 6 فرزند از ازدواج اولش بود. همسر عظیم مرده بود و هیچکس حاضر نبود با اوکه 6 فرزند داشت، ازدواج کند. او مدام از همسرش و خانواده او کتک می‌خورد اما چاره‌ای جز صبوری نداشت. او هنوز هم با همان وضعیت زندگی می‌کند اما به یک سازمان مردمی که کارش شناسایی عروسان ربوده شده است، پناه آورده تا آنان حقوق او را از همسرش و خانواده او بستانند.

منبع: گاردین