چرا معاون اول رئیسجمهور آماج حملات است؟
رویداد۲۴-رئیسجمهور همین چند روز پیش تاکید کرد که برجام تنها چند ماه است که به امضا رسیده است و نه چند سال، این پاسخی بود برای رسانهها و شخصیتهایی که برای تخریب تیم اقتصادی دولت از هیچ تلاشی فروگذار نیستند.
سیف به امریکا و غرب تشر میزند که شما به تعهدات خود در زمینه بانکی و پولی عمل نکردهاید و رسانههای اصولگرا از آن برداشت میکنند که ظریف در رابطه با غرب شکست خورده و به بن بستی قطعی رسیده است. این موارد برای عالیترین سران نظام و یا غیرسیاسی ترین شهروندان کشور یک پیام دارد و آن اینکه دعوای امروز دولت و مخالفان دولت تنها بر سر اقتصاد است.
اقتصادی که سیف را مجبور به اعتراض میکند زیرا او به خوبی میداند که دولت روحانی همین حالا هم برای اجرای سیاستهای اقتصادی خود از برنامه عقب است. اقتصاددانان اصولگرا بدونشک از فوائد دور و نزدیک برجام در کشور مطلعاند اما در گوشهای خود را برای بهره برداری از موقعیت های سیاسی مناسب پس از برجام آماده میکنند. اما روحانی، جهانگیری، طیبنیا و سیف به خوبی میدانند که بدون اجرای بسته کامل سیاستهای اقتصادی دولت که در حقیقت هم تنها برنامه راهگشای اقتصادی برای کشور است، امکان دارد تنها یک سال دیگر عنان دولت را در کف داشته باشند.
در این میانه "جهانگیری" مرد شماره یک اقتصادی روحانی آماج حملات رسانههای اصولگرایان است، چرا که او نه تنها یک مدیر که نمادی از یک تفکر اقتصادی خاص است، بازار آزاد، اقتصاد خصوصی، مالیات و حمایت از تولید کننده، کلیدواژههایی هستند که سالهاست در ایران به تفکر نزدیکان جهانگیری گره خورده است. اعتدالگرایانی که اگرچه اصلاحات را در بسیاری از امور سیاسی کشور لازم میدانند اما قطعا اقتصاد در اولویت اول آنان قرار دارد. باز کردن گره اقتصاد کاری نیست که حسن روحانی و تیمش آن را نبینند یا نخواهند، اقتصاد دقیقا اولین و مهمترین اولویت روحانی در کشور است. این نقطهای است که با زندگی مردم گره خورده و رسانههای اصولگرا چارهای جز انگشت نهادن بر همین موضوع ندارند، گویی فراموش کرده اند که سرنخ کلاف اقتصاد در دولتهای نهم و دهمی گم شد که اقتصاد را تنها با روشهایی عوامپسند اداره میکرد. شاید بیراه نباشد اگر کمی به حرفهای شهرام جزایری توجه کنیم وقتی که میگوید" احمدینژاد قول یارانه 250هزار تومانی را داده است، اگر اینطور است من میتوانم دو و نیم میلیون تومان پرداخت كنم." شهرام جزایری راست میگوید و میشود در یادداشتی اقتصادی_حقوقی هم به روش کار دولت در پرداخت یارانه نقدی و تفاوت آن را دولت یازدهم پرداخت تا روشن شود یارانه احمدینژاد چه زیانی برای همان کسانی داشت که برایش سر و دست میشکستند.
جهانگیری نه فقط به عنوان معاون اول که به عنوان یک نماد از سیاست اقتصادی دولت تحت فشار است، روحانی روزهای سخت خود را آغاز کرده است. هم او و هم یارانش باید بدانند که رقیب سرپا و آماده ایستاده است تا این بار بیاید و میوههای شیرین بوستان برجام را برچیند، چه بهتر که شعارش این باشد "این باغ از ابتدا هم میوه نداشت."
منبع : پایتخت
سیف به امریکا و غرب تشر میزند که شما به تعهدات خود در زمینه بانکی و پولی عمل نکردهاید و رسانههای اصولگرا از آن برداشت میکنند که ظریف در رابطه با غرب شکست خورده و به بن بستی قطعی رسیده است. این موارد برای عالیترین سران نظام و یا غیرسیاسی ترین شهروندان کشور یک پیام دارد و آن اینکه دعوای امروز دولت و مخالفان دولت تنها بر سر اقتصاد است.
اقتصادی که سیف را مجبور به اعتراض میکند زیرا او به خوبی میداند که دولت روحانی همین حالا هم برای اجرای سیاستهای اقتصادی خود از برنامه عقب است. اقتصاددانان اصولگرا بدونشک از فوائد دور و نزدیک برجام در کشور مطلعاند اما در گوشهای خود را برای بهره برداری از موقعیت های سیاسی مناسب پس از برجام آماده میکنند. اما روحانی، جهانگیری، طیبنیا و سیف به خوبی میدانند که بدون اجرای بسته کامل سیاستهای اقتصادی دولت که در حقیقت هم تنها برنامه راهگشای اقتصادی برای کشور است، امکان دارد تنها یک سال دیگر عنان دولت را در کف داشته باشند.
در این میانه "جهانگیری" مرد شماره یک اقتصادی روحانی آماج حملات رسانههای اصولگرایان است، چرا که او نه تنها یک مدیر که نمادی از یک تفکر اقتصادی خاص است، بازار آزاد، اقتصاد خصوصی، مالیات و حمایت از تولید کننده، کلیدواژههایی هستند که سالهاست در ایران به تفکر نزدیکان جهانگیری گره خورده است. اعتدالگرایانی که اگرچه اصلاحات را در بسیاری از امور سیاسی کشور لازم میدانند اما قطعا اقتصاد در اولویت اول آنان قرار دارد. باز کردن گره اقتصاد کاری نیست که حسن روحانی و تیمش آن را نبینند یا نخواهند، اقتصاد دقیقا اولین و مهمترین اولویت روحانی در کشور است. این نقطهای است که با زندگی مردم گره خورده و رسانههای اصولگرا چارهای جز انگشت نهادن بر همین موضوع ندارند، گویی فراموش کرده اند که سرنخ کلاف اقتصاد در دولتهای نهم و دهمی گم شد که اقتصاد را تنها با روشهایی عوامپسند اداره میکرد. شاید بیراه نباشد اگر کمی به حرفهای شهرام جزایری توجه کنیم وقتی که میگوید" احمدینژاد قول یارانه 250هزار تومانی را داده است، اگر اینطور است من میتوانم دو و نیم میلیون تومان پرداخت كنم." شهرام جزایری راست میگوید و میشود در یادداشتی اقتصادی_حقوقی هم به روش کار دولت در پرداخت یارانه نقدی و تفاوت آن را دولت یازدهم پرداخت تا روشن شود یارانه احمدینژاد چه زیانی برای همان کسانی داشت که برایش سر و دست میشکستند.
جهانگیری نه فقط به عنوان معاون اول که به عنوان یک نماد از سیاست اقتصادی دولت تحت فشار است، روحانی روزهای سخت خود را آغاز کرده است. هم او و هم یارانش باید بدانند که رقیب سرپا و آماده ایستاده است تا این بار بیاید و میوههای شیرین بوستان برجام را برچیند، چه بهتر که شعارش این باشد "این باغ از ابتدا هم میوه نداشت."
منبع : پایتخت
