عربستان و امارات در حال حذف نخست وزیر پاکستان
فراموشی مصلحتی عمران خان در مورد ایران؟!
پیروزی دور از انتظار خان در انتخابات، دربردارنده هشدارهایی برای مسئولان سعودی و اماراتی بود ریاض و ابوظبی که نگرانیهای زیادی درمورد روی کار آمدن عمران خان که سیگنالهایی برای نزدیکی به تهران داده بود، داشتند، تلاش کردند این مرد را از طریق زمینه سازی برای سفرهای رسمی، به سمت خود جذب کنند.
رویداد۲۴ عربی ۲۱ نوشت: در آگوست ۲۰۱۸، عمران خان بعنوان رئیس جمهور پاکستان انتخاب شد. پیروزی دور از انتظار خان در انتخابات، دربردارنده هشدارهایی برای مسئولان سعودی و اماراتی بود؛ به این دلیل که هیچ کس رسیدن او به حکومت را پیش بینی نمیکرد. در ادامه، ریاض و ابوظبی که نگرانیهای زیادی درمورد روی کار آمدن عمران خان که سیگنالهایی برای نزدیکی به تهران داده بود، داشتند، تلاش کردند این مرد را از طریق زمینه سازی برای سفرهای رسمی، به سمت خود جذب کنند.
در ادامه این مطلب آمده است: در همین راستا، در ماه اول ریاست جمهوری عمران خان، پادشاه سعودی طی دعوتی رسمی از او خواست که به عربستان سفر کند. پس نخست وزیر جدید پاکستان در اولین سفر رسمی خارجی خود به مملکت سعودی و پس از آن، به امارات رفت. این سفرها تا حدودی از نگرانیهای مسئولان سعودی و اماراتی در مورد تحولات منطقه کاست.
پاکستان در طول تاریخ، روابط مستحکمی با مملکت سعودی داشته و عربستان همواره حمایت اقتصادی از پاکستان را عهده دار بوده است، تا در مقابل، از حمایت نظامی و امنیتی ان برخوردار شود. در واقع، حضور نظامی پاکستان در مملکت سعودی به دهه ۷۰ قرن گذشته باز میگردد؛ زمانی که ارتش و دستگاههای اطلاعاتی پاکستان عهده دار آموزش نیروهای مسلح عربستان شدند.
با وجود این نوع روابط بین عربستان و پاکستان، اسلام اباد همواره تلاش کرده است وارد ماجراجوییهای منطقهای عربستان و امارات نشود.
در جنگ یمن، اسلام آباد درخواست ریاض مبنی بر مشارکت در این جنگ را نپذیرفت، با این بهانه که پارلمان پاکستان با این مساله مخالفت کرده است. اما مسئولان پاکستان متعهد شدند که در صورتی که عربستان مورد حمله نظامی قرار بگیرد، از آن حمایت کنند.
علاوه بر این، هنگامی که عربستان و سه دولت عربی دیگر، امارات، بحرین و مصر، قطر را محاصره کردند و از دیگر دولتها خواستند در این مسیر آنها را همراهی کنند، پاکستان با این منطق مخالفت کرد. همین موضع پاکستان، باعث ایجاد حالت خشم ساکتی در بین مسئولان دول خلیج فارس شد. از نظر پاکستان، اسلام آباد نقش میانجی یا پل بین طرفهای مختلف را دارد و هیچ طرفی نمیتواند از این کشور به عنوان ابزاری برای جنگ علیه دشمن خود استفاده کند.
از سال گذشته، اسلام آباد دچار مشکلات اقتصادی بزرگی شده است؛ همانطور که هر یک از کشورهای ایران، امارات و عربستان، به دشمن لجوج پاکستان، یعنی هند، نزدیک شدند و این مساله موجب ایجاد حالت ناامنی در پاکستان شد. در ادامه، اسلام اباد نیروهای نظامی خود را به عنوان مستشار و مربی به عربستان اعزام کرد، اما این مساله هم نتوانست ریاض و ابوظبی را خوشحال کند؛ چرا که آنها انتظار داشتند اسلام آباد در ماجراجوییهای منطقهای شان شریک شود. با روی کار آمدن خان، ریاض و ابوظبی، بحران اقتصادی پاکستان را فرصتی برای کسب دستاوردهای سیاسی و نظامی بیشتری از سوی پاکستان دانستند.
در همین راستا، عربستان سعودی پیشنهاد حمایت مالی ۶ میلیارد دلاری و امارات، پیشنهاد ۶.۲ میلیارد دلار کمک مالی را به پاکستان ارائه دادند. این در حالی است که احتمال سفر محمد بن سلمان نیز به پاکستان در ماه اینده، وجود دارد.
اما ایا چنین اقداماتی میتواند باعث جذب پاکستان به سمت محور سعودی-اماراتی شود؟ به عقیده برخی تحلیلگران، چنین امری ممکن است، اما در مقابل، هستند کارشناسانی که معتقدند نخست وزیر پاکستان تنها قصد دارد ضمن حفظ نزدیکی به ایران و ترکیه، از حمایت مالی عربستان و امارات نیز استفاده کند و هرگز به دنبال امتیازدهی به آنها در مورد مسائل اساسی نیست. از این رو، میکوشد تا توازن را در روابط خود حفظ کند؛ بدین معنا که همزمان، به ایران و ترکیه نیز نزدیک شود.
پاکستان در طول تاریخ، روابط مستحکمی با مملکت سعودی داشته و عربستان همواره حمایت اقتصادی از پاکستان را عهده دار بوده است، تا در مقابل، از حمایت نظامی و امنیتی ان برخوردار شود. در واقع، حضور نظامی پاکستان در مملکت سعودی به دهه ۷۰ قرن گذشته باز میگردد؛ زمانی که ارتش و دستگاههای اطلاعاتی پاکستان عهده دار آموزش نیروهای مسلح عربستان شدند.
با وجود این نوع روابط بین عربستان و پاکستان، اسلام اباد همواره تلاش کرده است وارد ماجراجوییهای منطقهای عربستان و امارات نشود.
در جنگ یمن، اسلام آباد درخواست ریاض مبنی بر مشارکت در این جنگ را نپذیرفت، با این بهانه که پارلمان پاکستان با این مساله مخالفت کرده است. اما مسئولان پاکستان متعهد شدند که در صورتی که عربستان مورد حمله نظامی قرار بگیرد، از آن حمایت کنند.
علاوه بر این، هنگامی که عربستان و سه دولت عربی دیگر، امارات، بحرین و مصر، قطر را محاصره کردند و از دیگر دولتها خواستند در این مسیر آنها را همراهی کنند، پاکستان با این منطق مخالفت کرد. همین موضع پاکستان، باعث ایجاد حالت خشم ساکتی در بین مسئولان دول خلیج فارس شد. از نظر پاکستان، اسلام آباد نقش میانجی یا پل بین طرفهای مختلف را دارد و هیچ طرفی نمیتواند از این کشور به عنوان ابزاری برای جنگ علیه دشمن خود استفاده کند.
از سال گذشته، اسلام آباد دچار مشکلات اقتصادی بزرگی شده است؛ همانطور که هر یک از کشورهای ایران، امارات و عربستان، به دشمن لجوج پاکستان، یعنی هند، نزدیک شدند و این مساله موجب ایجاد حالت ناامنی در پاکستان شد. در ادامه، اسلام اباد نیروهای نظامی خود را به عنوان مستشار و مربی به عربستان اعزام کرد، اما این مساله هم نتوانست ریاض و ابوظبی را خوشحال کند؛ چرا که آنها انتظار داشتند اسلام آباد در ماجراجوییهای منطقهای شان شریک شود. با روی کار آمدن خان، ریاض و ابوظبی، بحران اقتصادی پاکستان را فرصتی برای کسب دستاوردهای سیاسی و نظامی بیشتری از سوی پاکستان دانستند.
در همین راستا، عربستان سعودی پیشنهاد حمایت مالی ۶ میلیارد دلاری و امارات، پیشنهاد ۶.۲ میلیارد دلار کمک مالی را به پاکستان ارائه دادند. این در حالی است که احتمال سفر محمد بن سلمان نیز به پاکستان در ماه اینده، وجود دارد.
اما ایا چنین اقداماتی میتواند باعث جذب پاکستان به سمت محور سعودی-اماراتی شود؟ به عقیده برخی تحلیلگران، چنین امری ممکن است، اما در مقابل، هستند کارشناسانی که معتقدند نخست وزیر پاکستان تنها قصد دارد ضمن حفظ نزدیکی به ایران و ترکیه، از حمایت مالی عربستان و امارات نیز استفاده کند و هرگز به دنبال امتیازدهی به آنها در مورد مسائل اساسی نیست. از این رو، میکوشد تا توازن را در روابط خود حفظ کند؛ بدین معنا که همزمان، به ایران و ترکیه نیز نزدیک شود.
منبع: انتخاب
