پشت پرده ورود ظریف به سیاست داخلی | ظریف: رقیب انتخاباتی ما آرای خاموش بود

رویداد ۲۴| محمد جواد ظریف در پاسخ به این سوال که چه شدف ناگهان کُتِ سیاست خارجی را از تنش در آورده و کت سیاست داخلی را به تن کرده و این‌طور با شور و هیجان وارد مسائل سیاست داخلی شده است گفت: به هر حال بنده برداشتم این بود – درست یا اشتباه – که یک جریان فکری که نمی‌تواند تامین کننده منافع ملی باشد، برای حضور در همه حوزه‌های حیات اجتماعی ایران آمادگی پیدا کرده و به قول خودشان یک حاکمیت در سایه نه فقط دولت در سایه ایجاد کرده که از نظر من نگران کننده بود؛ لذا علیرغم این که نه تجربه زیادی در سیاست داخلی داشتم و نه تخصص علمی‌ام سیاست داخلی بود-، چون در تمام حدود ۴۰ و خرده‌ای سال فعالیت دولتی ام در کنار کار دانشگاهی فقط در حوزه سیاست خارجی کار کرده ام -، اما احساس کردم ضرورتی وجود دارد که در این حوزه حضور پیدا کنم و کمک کنم که اولا مردم در انتخابات حضور پیدا کنند. چون بزرگترین چالش ما آرای رقیب نبود. بزرگترین چالش ما آرای خاموشی بودند که قرار بود در انتخابات شرکت نکنند.

به گفته معاون راهبردی رئیس جمهور این که عده‌ای نمی‌خواستند در انتخابات شرکت کنند و در دوره اول هم دیدیم که تعداد قابل توجهی شاید شصت درصد مردم حضور پیدا نکردند از نظر او جای نگرانی داشته است. او می‌گوید: من این را از نظر امنیت ملی بدون نگاه جناحی به ضرر کشور می‌دانم. حضور کمرنگ در انتخابات را برای حاکمیت ملی و استقلال ایران مفید نمی‌دانم. صرفنظر از این که نگاه سیاسی شما موافق جناحی باشد یا اصلا موافق هیچ کدام از جناح‌ها نباشد، این‌ها مهم نیست مجموعه‌ای از این شرایط یعنی دلزدگی مردم از روند انتخاباتی و عدم علاقه شان به حضور در تعیین سرنوشت سیاسی شان به این دلیل که شاید فکر می‌کردند مشارکتشان خیلی تاثیر ندارد، این‌ها نگران کننده بود.

ظریف همچنین با بیان این که یکی از انتخاب‌ها هم از نظر او نگران کننده بوده است گفت: البته به کسانی که به آن گزینه رای دادند احترام می‌گذارم و به خود آن افراد هم بنده احترام می‌گذارم به عنوان افرادی وارد میدان رقابت انتخاباتی شدند.

معاون راهبردی رئیس جمهور در پاسخ به این سوال که اگر نتیجه نمی‌گرفتید چه می‌شد؟ گفت: باز هم فرقی نمی‌کرد. احساس مسئولیتی کرده بودم. چه فرقی می‌کرد؟ حتماً ناراحت می‌شدم! دروغ چرا. ولی به هر حال وظیفه‌مان را انجام داده بودیم، ولی در این که حتماً به انتخاب مردم در آن شرایط هم احترام می‌گذاشتیم تردید ندارم. راضی از آن انتخاب نبودم، ولی باید حتماً به آن احترام می‌گذاشتیم.