آقای برانکو!آقای کیروش! خدا نکند پس تسلیتهایتان چیزی باشد
دو مربی محبوب خارجی لیگ ایران همچنان در حال جنگند. یارکشی شان ادامه دارد. هر روز یکی از آنها سعی می کند با رفتاری، طرف مقابل را به گوشه رینگ ببرد. یکی لژیونرهایش را به صف کرده و دیگری پشت هواداران پر شمار تیمش پناه گرفته اند. می خواهند دعوا را مغلوبه کنند. هیچ کدام نمی خواهند به دیگری مجال رقابت دهند. دعوایی که از ابتدا در آن بحث منافع ملی خیلی حاد نبود، حالا به چالشی برای فوتبال ملی ما بدل شده است. دعوایی که از سر یک ساختمان ملی ایران آغاز شد. دعوا سر یک کلینیک پزشکی آغاز شد و پیش رفت تا به امروز رسید. یکی حالا می گوید می خواهد تلاش کند تا به تیم ملی لطمه نخورد و در مسیر جام جهانی ناکام نشود و دیگری هم هوادارانش را به صف کرده و می گوید: «چه نشسته اید که مربی تیم ملی نمی خواهد بگذارد پرسپولیس قهرمان شود.»
حالا ما در یک چالش بزرگ ملی هستیم. نایب رئیس پیشین فدراسیون و رئیس در سایه تشکیلات فعلی فوتبال ایران، مصاحبه کرده و گفته برانکو اعصاب مردم را خرد کرده. او این حرف ها را بی شک برای خوشایند کی روش زده است. برای اینکه او مطمئن شود فدراسیون پشتش است. البته او این ها را گفته چون مهدی تاج کسی نیست که چنین حرفی را به زبان بیاورد. چون او کسی نیست که جلوی هواداران پرسپولیس بایستد و هزینه بدهد پس جاخالی می دهد.
وقتی اسلامیان حرف می زند، پرسپولیس جواب می دهد و این یعنی یک اتفاق بد. جنگ حالا به لایه های مدیریتی رسیده و درست در وسط این دعواه ، در یکی دو روز گذشته چند اقدام از سوی مربیان تیم ملی و پرسپولیس اتفاق افتاده است. یکی خبر اهدای خونش رسانه ای شده. کجا؟ کسی نمی داند! خبر رسانه ای شده و فقط می گویند یکی از مراکز انتقال خون اطراف محل اقامتش.
جواب درباره اینکه چرا تصویری از این اتفاق نیست؟ پاسخ ساده ای دارد! او که قرار نبوده کار رسانه ای کند. چند پیام تسلیت متوالی و کلی همدردی برای یک حادثه تلخ رخ داده است و بعد ماجرای اهدای خون.
در سوی مقابل هم برانکو تا این خبر اهدای خون رسانه ای شد، به ایستگاه آتش نشانی محل تمرین شان رفت. با آتش نشان ها دیدار کرد و از زحمات آتش نشانان تشکر کرد و خود را در غم شان شریک دانست.
تمام این اقدام ها زیباست اما خدا نکند در پس دعواهای تان حتی لحظه ای خیال کرده باشید، این رفتار به صف کشی تان کمکی می کند.
