گروه های خودسر پیشقراول قانون شکنان

رویداد۲۴-از همان زمان که مقام معظم رهبری مسأله آتش به اختیار را در حوزه فرهنگ طرح کردند، مثل روز روشن بود که مقصود ایشان چیست. حداقل قطعی و روشن بود که مقصودشان شامل چه رفتارهایی نمی‌شود. به‌طور مشخص این بود که این ایده مجوز انجام کارهای بی‌قانونی و فحاشی نبود. به‌ویژه بخش فحاشی آن را فراموش نکنیم، ولی ظلم به رهبری از سوی عده‌ای که خود را پشت این ارزش‌ها پنهان می‌کنند، بیش از هر ظلم دیگری است. این‌که کسانی پیدا شوند و تعبیر آتش به اختیار را به اقدامات ضدقانونی و خلاف نظم و از همه بدتر در قالب فحاشی ترجمه و عمل کنند و دوهفته بیشتر طول نکشید که منجر به ضرورت بیان تذکراتی در نماز عید سعید فطر شد که رهبر معظم انقلاب با صراحت اعلام کردند که: «آتش به اختیار به معنای کار فرهنگی خودجوش و تمیز است. معنی‌اش این است که در تمام کشور، صاحبان اندیشه، فکر و همت، کار را خودشان پیش ببرند. منافذ فرهنگی را بشناسند و در مقابل، آتش به اختیار به معنای بی‌قانونی و طلبکارکردن مدعیان پوچ‌اندیش و مدیون‌‌کردن جریان انقلابی کشور نیست؛ نیروهای انقلابی بیش از همه باید مراقب نظم کشور، مراقب آرامش کشور، مراقب عدم سوء‌استفاده دشمنان از وضع کشور، مراقب حفظ قوانین باشند. این مراقبت‌ها در درجه‌ اول متوجه نیروهای انقلاب است که دلسوزند، علاقه‌مندند و مایلند که کشور به سوی هدف‌های خود حرکت بکند.»
پرسشی که می‌توان طرح کرد، این است که چرا چنین تعبیر به غایت نادرست و مخالف منظور رهبری نظام از سخنان ایشان می‌شود، به‌طوری که پس از دو هفته به جای آن‌که گام کوچکی درجهت آن منویات برداشته شود، به تعبیر دقیق مقام معظم رهبری، این نیروها را بدهکار نیز کرده‌اند. علت چیست؟ دو علت احتمالی برای این ماجرا می‌توان ذکر کرد. اول علت بدبینانه است. به این معنا که افراد موصوف متوجه منظور رهبری هستند و خیلی خوب می‌دانند که مقصود ایشان انجام اقدامات سخیف و فحاشی نیست. آنان می‌دانند که منظور رهبری همین است که در نماز عید فطر بیان شد و نیازی به این توضیح هم نبود، در غیر این صورت این یک فاجعه مفاهمه‌ای خواهد بود که عده‌ای به خود حق دهند تا چنین بیان روشنی را به بدترین وجه ممکن تعبیر کنند. بنابراین آنان متوجه هستند ولی برای به هم‌زدن فضای عمومی جامعه دست به تحریف سخنان مقام معظم رهبری می‌زنند، آنان آگاهانه درصدد بازگرداندن فضای سیاسی و عمومی جامعه به پیش از ١٣٩٢ هستند. آنان دنبال قطبی‌کردن سیاست هستند. همان بلیّه‌ای که رهبری نظام برای پرهیز از گرفتارشدن جامعه به آن، مانع از حضور تخریبگران سیاسی در انتخابات شد. آنان چون تیرشان در انتخابات به سنگ خورد، اکنون ساز دیگری را کوک کرده‌اند که نمونه‌اش تحریف اظهارات روشن و خالی از ابهام مقام معظم رهبری و نیز حمله و شعار علیه ریاست‌جمهوری آن هم در راهپیمایی روز قدس است.
علت دوم خوشبینانه است. یعنی عده‌ای صادقانه و ساده‌لوحانه چنین برداشتی از سخنان فوق داشته‌اند. اگر چنین افرادی هستند، باید گفت که از این پس حجت بر آنان تمام است و باید در پی انجام اقدامات و فعالیت‌های فرهنگی خودجوش و تمییز باشند و مسئولیت کاستی‌ها را به گردن دیگران نیندازند. آنان باید بدانند که اصولا فرهنگ از بالا تولید و تزریق نمی‌شود. فرهنگ همان اقدامات برآمده از جوشش درون تک‌تک مردم است. اقداماتی که به تعبیر زیبای رهبری «خودجوش و تمییز» باشد و چون از دل برمی‌آید، بر دل بنشیند. فرهنگ دستوری نداریم. فرهنگ بازتاب جوشش درون کلیه آحاد جامعه است. هرکس به سهم و اندازه خود در این راه موثر است. با این توضیحات باید پرسید پس چرا این افراد به جای برداشت صحیح از دیدگاه رهبری انقلاب، صادقانه بدترین برداشت را کرده‌اند؟ پاسخ این است که برداشت‌های جامعه و افراد تا حدی تحت‌تأثیر میل و توانایی‌های آنان است. کسی که توانایی کار فرهنگی ندارد و اصولا در این سطح نیست و حتی خودش بیش از دیگران نیازمند است که روی او کار فرهنگی و تربیتی شود، کسی است که هنرش انجام کارهای اجرایی و عملیاتی است؛ از نوشتن یا حتی خواندن یک متن ساده ناتوان است (همچنان که در فهم سخن صریح رهبری دچار کژفهمی شده است)، چگونه می‌تواند به صورت خودجوش به تولید فرهنگی تمییز اقدام کند؟ حداکثر تولید فرهنگی آنان هجونامه‌ای است که در همین نماز عیدفطر قرائت کردند. همان که از انجامش منع شده بودند و حتی ستاد نمازجمعه نیز از آن تبری جست. بنابراین چاره‌ای ندارند جز این‌که به قول معروف سخن رهبری نظام و انقلاب را تفسیر به رأی کنند و براساس آن تصویری وارونه از نظام و منویات آن ارایه دهند. این تفسیر به رأی ممکن است صادقانه ولی از روی غفلت باشد ولی اکنون و با توضیح صریح مقام معظم رهبری درباره معنای آتش به اختیار، دیگر جای تفسیرهای خودسرانه نیست. متاسفانه این نیروها به جای آن‌که یار شاطر رهبری و انقلاب باشند، بار خاطر شده‌اند و جالب این‌که ضرر آنان بیشتر از ضرری است که گروه اول به جامعه می‌زند. امیدواریم که این سخنان رهبری فصل‌الخطاب برای برداشت‌های ناصواب گذشته و حال و آینده این گروه باشد.