سیل منطق، تندرو‌ها را خواهد برد

اگر بتوانیم موج گسترده انتخابات دوم خرداد ۷۶ و همین طور بیست و چهارم خرداد ۹۲ را 7 اسفند راه بیاندازیم قطعا اصلاحات به یک پیروزی بزرگ دست پیدا کرده خواهد کرد و حتما از انتخابات هفتم اسفند‌ماه در آینده به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ همچون دوم خرداد یاد می‌شود.

 

فراموش نکنیم که این انتخابات رقابت بین ۲ جریان لزوما اصولگرا یا اصلاح‌طلب نیست بلکه این دوره از انتخابات یک رقابتی بین دو جریان فکری در تاریخ انقلاب اسلامی‌است. یکی تفکر و گفتمان رادیکال یا تندرو که عمدتا شامل جبهه پایداری و اصولگرایان تندرو می‌شود و دومی تفکر اعتدالی و میانه روی است که طرفداران دولت، اصلاح‌طلبان و شماری از اصولگرایان میانه رو را در برمی‌گیرد.

 

شرکت در این انتخابات به معنای آن است که مردم برای اداره امور کشور کدامیک از دو گفتمان افراطی و اعتدالی را برمی‌گزینند. در این انتخابات مشخص می‌شود که آیا مردم خصوصا در مساله هسته‌ای رویکردی را می‌خواهند که از سال ۸۴ تا ۹۲ حاکم بود و آن همه تحریم، فشار اقتصادی، جدایی و ایزوله شدن از جهان به بار آورد یا رویکردی را می‌خواهند که با دولت یازدهم آمد؟ رویکردی که در آن احترام به دیگران، احترام به غرب، احترام به شرق و همچنین همسایگان و منطقه دنبال شد و ایران در عرصه بین‌الملل دست دوستی و شاخه زیتون به همه دراز کرد. 

من موضوع اصلی را این می‌دانم که کسر قابل توجهی از مردم خواهان جریان میانه روی و اعتدال، مهر و محبت در داخل و دوستی در عرصه خارجی هستند. بنابراین اگر و تنها اگر ۲۰ درصد از واجدین شرایط به ویژه در شهرهای بزرگ به پای صندوق‌های رای بروند، سیل و بهمنی به راه خواهد افتاد که در ‌‌نهایت افراط و افراط گرایی را با خود خواهد برد که من اسم این سیل و بهمن را اعتدال، میانه روی، احترام به یکدیگر، احترام به دنیا و جایگزین کردن منطق و عقلگرایی به جای افراط و تندروی می‌گذارم.