آیا عمارت آزادی جای مزاحمان تلفنی و جاعلان اسناد تاریخی است؟

رویداد۲۴-آیا سازمان میراث فرهنگی جای متنبه کردن «مزاحمان تلفنی» است؟ آیا ماموری که مجرمان زندانی را فرار داده، می تواند نگهبان جایی چون سازمان میراث فرهنگی باشند؟ آیا کسانی که بدون جواز شرعی نبش قبر می کنند، با ورود به سازمان میراث فرهنگی وسوسه نمی شوند تا گورستان های تاریخی و باستانی را نبش قبر کنند؟ این پرسش ها یک سوال دیگر را هم در ذهن افکارعمومی کاشته اند. آنها می پرسند مگر قرار است این مجرمان دوران محکومت خود را در سازمان میراث فرهنگی بگذارند؟

زهرا کشوری

آیا سازمان میراث فرهنگی جای متنبه کردن «مزاحمان تلفنی» است؟ آیا ماموری که مجرمان زندانی را فرار داده، می تواند نگهبان جایی چون سازمان میراث فرهنگی باشند؟ آیا کسانی که بدون جواز شرعی نبش قبر می کنند، با ورود به سازمان میراث فرهنگی وسوسه نمی شوند تا گورستان های تاریخی و باستانی را نبش قبر کنند؟ این پرسش ها یک سوال دیگر را هم در ذهن افکارعمومی کاشته اند. آنها می پرسند مگر قرار است این مجرمان دوران محکومت خود را در سازمان میراث فرهنگی بگذارند؟ نامه ای که «میرهادی قره سید رومیانی» معاون سابق  امور مجلس، حقوقی و استان‌ها می نویسد پاسخی مثبتی به این سوال  است.  هرچند او امروز دیگر رفت و آمدی به  سازمان میراث فرهنگی ندارد اما «اردشیر اروجی» کارشناس پیشکسوت به روزنامه ایران از شروع گذراندن محکومیت مجرمان در عمارت آزادی خبر می دهد تا این سوال پیش می آید با توجه به حساسیت حوزه میراث فرهنگی و وجود آثار فرهنگی، اسناد تاریخی و... حضور محکومینی چون جاعلان و افترا زنندگان از طریق اوراق چاپی و خطی تهدیدی برای حفاظت اصولی داشته های میراث فرهنگی کشور نیست؟ نکته ای که به گفته اروجی به یکی از دغدغه های اصلی کارشناسان میراث فرهنگی تبدیل شده است. او هشدار می دهد که هرچه زودتر باید جلوی این روند گرفته شود و از آغاز اعتراض دانشگاهیان به این موضوع خبر میدهد.

رومیانی 26 مهر ماه سال جاری در نامه ای به «نوذر برداره» معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم دادگستری کل استان تهران پیشنهادهایی برای پذیریش محکومین  و مجازات های جایگزین حبس موضوع ماده 79قانون مجازات اسلامی می دهد. او می نویسد:« «بازگشت به رونوشت نامه مورخ ۲۹/۶/۹۶ پیرامون «پیگیری اجرای تکالیف مقرر در آئین‌نامه موضوع ماده ۷۹ قانون مجازات اسلامی مبنی بر ارائه راهکار مناسب برای مجازات‌های جایگزین حبس»، بدینوسیله پیشنهادهای این سازمان براساس جدول ارسالی، مشتمل بر عناوین مجرمانه و مجازات‌های جایگزین حبس، که قابلیت اجرا دراین سازمان را دارند، اعلام می‌شود.»

به اعتقاد رومیانی، مجرمانی که این موارد را زیرپا گذاشته‌اند، اجازه گذراندن دوران حبس خود در سازمان میراث فرهنگی را دارند شامل «جعل گواهی پزشکی»، «مسامحه مأمور زندانی در فرار»، «استفاده غیرمجاز از البسه نظامی و انتظامی»، «توهین به مأمورین دولت در حین انجام وظیفه»، «نبش قبر بدون جواز شرعی»، «ایجاد مزاحمت تلفنی»، «اتلاف، کشتن یا ناقص کردن حیوان حلال گوشت دیگری»، «از بین بردن یا قطع اصله درخت خرما»، «اقدام به اموری که موجب تهدید بهداشت عمومی گردند»، «افترا از طریق اوراق چاپی و خطی»، «هجو دیگران با نظم و نثر»، «قماربازی»، «حمل، نگهداری و خرید وسایل قمار»، «ساختن، فروختن و در معرض فروش قراردادن یا وارد کردن وسایل قمار»، «عدم گزارش مراکز فروش مشروبات و قمارخانه توسط ضابطین»، «تکدی گردی یا کلاشی»، «قتل غیرعمدی در اثر تصادف رانندگی»، «مرض جسمی یا دماغی غیرقابل علاج یا از بین رفتن یکی از حواس یا از کار افتادن عضوی از اعضای بدن با تغییر شکل دائمی عضو یا صورت شخص یا سقط جنین در اثر تصادف رانندگی ناشی از بی‌احتیاطی»، «صدمه بدنی ناشی از تصادفات رانندگی در اثر بی‌احتیاطی که باعث نقصان یا ضعف دائم یکی از اعضای بدن شود یا باعث از بین رفتن قسمتی از عضو مصدوم گردد یا موجب حمل زن قبل موعد طبیعی گردد»، «جرم موضوع ماده ۷۱۷ قانون»، «رانندگی بدون پروانه»، «دستکاری در دستگاه ثبت سرعت خودرو» و «اعطای گواهی نامه رانندگی به افراد فاقد شرایط» است.

اروجی می گوید:«با کمال تاسف ، حرمت میراث فرهنگی را شکستند ، دیگر سازمان میراث فرهنگی محل آدم های فرهیخته و فرهنگی نیست.» خبرنگارما به رغم تماس با محمدحسن طالبیان معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی موفق به گفتگو با او درباره این موضوع نمی شود اما به گفته اروجی آنطور که طالبیان گفته است در نامه ای مخالفت خود را با حضور مجرمان در سازمان میراث فرهنگی اعلام کرده است. اروجی از طالبیان خواسته تا این نامه را در اختیار رسانه ها قرار بدهد تاکنون چنین نامه ای در هیچ رسانه ای منتشر نشده! این کارشناس پیشکسوت از گلایه بازنشسته های میراث فرهنگی و کسانی که در سازمان میراث فرهنگی فعال هستند خبر میدهد. کارکنان میراث فرهنگی می گویند:«حقوق کمی می گرفتیم اما لااقل در جای فرهنگی کار می کردیم اما با این نامه قرار است با مجرمین همکار شویم.» آنها می گویند:«لطفا سازمان میراث فرهنگی ما را سرافکنده نکند.» اروجی می گوید:« با چه استدلالی جاعل را در سازمان میراث فرهنگی به کار می گیرند اگر یکی از اسناد تاریخی را جعل کرد و اصل را برداشت، چه کسی پاسخگو است؟»

او به نکته دیگری هم اشاره می کند و می گوید:«گردشگری خانوادگی و فرهنگی برند ما است حالا قرار است که مجرمان از گردشگران خارجی پذیرایی کنند چه تصوری در ذهن آنها بوجود می آید؟» سوال های دیگری هم وجود دارد. چه تضمین دیگری وجود دارد که ماموری به فرار مجرمان از زندان کمک کرده است ، در خروج اشیا تاریخی از مخازن همکاری نکند؟