مخاطرات پنج گانه سعودی در برابر ايران

سامی کلیب در مقاله ای برای روزنامه السفیر به تشریح مخاطرات پنج گانه سعودی پرداخته و نوشت: عربستان‌سعودي در حال حاضر با پنج خطر بزرگ مواجه است:

خطر اول داخلي است: زيرا برنامه اصلاحاتي پيشنهادي شاهزاده محمد بن سلمان قرار است نه تنها اقتصاد پسانفتي بلكه كليه حوزه‌هاي آموزشي و هنري و زنان و غيره را كه تاكنون براي مكتب وهابيت يك تابو به‌حساب مي‌آمده دربر مي‌گيرد و اين با نارضايتي‌ها و واكنش‌هايي نزد علماي وهابي رو‌به‌رو شده كه ممكن است در آينده گسترده‌تر و خطرناك‌تر شود.

خطر دوم ايراني است: زيرا تهران در انتظار ننشسته تا پروژه‌های محاصره‌سازي خود از جانب سعودي كامل شود. تهران به درجات متفاوت در سه جبهه شعله‌ور پيراموني يا نزديك به عربستان، يعني عراق و سوريه و يمن حضور دارد. تهران در ضمن به‌نوبه‌خود اقداماتي براي برقراري روابط قوي با كشورهايي كه سعودي در صدد جذب آنها مي‌باشد، به‌عمل آورده است (رزمايش نظامي مشترك ايران-پاكستان، مشاركت در اجلاس سران شانگهاي و اجلاس سران كشورهاي مشرف بر درياي خزر و روابط با ارمنستان و كشورهاي آسياي مركزي علاوه بر روابط راهبردي فعلي با روسيه و غيره مي‌تواند در اين زمينه مثال‌زدني باشد).

خطر سوم سوريه است: نبردهاي پر جوش و خروشي كه در حال حاضر در شمال سوريه جريان دارد، همه‌گونه احتمال را پيش روي مي‌گذارد. اگر سعودي جنگ در سوريه را در مقابل محور سوريه و روسيه و ايران و حزب‌الله با توجه به بي‌تفاوتي فعلي آمريكا ببازد، چه خواهد شد؟ اين پرسش نيز پرسشي بزرگ و كليدي است.

خطر چهارم اسرائيل است: روشن است كه اسرائيل در صدد آن است كه رياض را به برقراري روابط علني با خود وادارد. همچنین آشکار است كه فشار لابي صهيونيستي عليه رياض در كنگره آمريكا احتمالاً با اين هدف انجام مي‌گيرد كه دولت سعودي راه همگرايي با اسرائيل را به‌عنوان راه رهايي از خطر ايران پيشه كند. درصورتي‌كه چنين اتفاقي رخ دهد، سعودي در واقع بزرگ‌ترين هديه را تقديم ايران و محور مقاومت خواهد كرد و بر ميزان خطرات داخلي و خارجي عليه خود خواهد افزود.

خطر پنجم بين‌المللي است: زيرا تصميم پارلمان اروپا مبنی بر ‌تعليق صدور سلاح به عربستان به‌خاطر يمن و اوج‌گيري موج انتقادهاي غرب در قبال تروريسم و حقوق بشر و متقابلاً استقبال آنها از ايران، پادشاهي سعودي را در موقعيت دفاع قرار مي‌دهد.