ضرورت توجه به برخی انحرافات از آرمان‎های انقلاب

آرمانی که مردمان دلیر سرزمین ایران، سال‎ها در مسیر دستیابی به آن کوشیدند تحقق «مردم سالاری» بود و اینکه بدون دخالت بیگانگان و در غیاب سلطه سلاطین، خودشان اقدام به تصمیم‎سازی برای مملکتشان نمایند و تصمیمات کشوری و لشکری، بر مبنای منافع بیگانگان و در اختیار پادشاه و سلطان نباشد و مردم و آرای آنان، محوریت داشته باشد.

با توجه به وجود عقاید دینی و مذهبی در اکثریت قریب به اتفاق مردمان ایران زمین، مسیر اکثر مبارزات در طی دهه‎های متمادی، از مسیر اعتقادات مذهبی می‎گذشت و به واسطه رهبری نهضت‎ها توسط مذهبیون، بهره‎گیری از علائم دینی رونق داشت و لذا شعارها هم در مسیر تحقق مردم‎سالاری با رعایت اصول دینی و اعتقادی بود.

در تمامی مبارزات آزادی‎خواهانه و در تمامی اقدامات انقلابی، آرمان مبارزین و فعالان این عرصه، برپایی حکومتی مردم‎سالار بود که مدیریت امور کشور را مردم برعهده داشته باشند و آنان باشند که تعیین کنند نحوه اداره حکومت، به چه نحو باشد و چه کسانی  به اداره حکومت بپردازند.

مردمی که مشاهده می‎کردند رای و نظر آنان در تصمیمات کشوری، بی‎تاثیر است و افراد حاضر در مجالس فرمایشی، توسط افراد خاصی انتخاب می‎شوند، مردمی که مشاهده می‎کردند تصمیمات مهمی که با سرنوشت آنان مرتبط است توسط پادشاه و بر اساس منافع بیگانگان، اتخاذ می‎شود، مردمی که مشاهده می‎کردند آزادی خواهان و منتقدین دولت و مبارزین، قلع و قمع می‎شوند و سیستم قضایی، به شدت فاسد بوده و به صورت دستوری عمل می‎کند، مردمی که مشاهده می‎کردند فضای امنیتی بر گستره حکومت، پرده افکنده و حق انتقاد و اعتراض به رویه‎های جاری وجود ندارد، و مردمی که روند حاکم را در تضاد با دموکراسی تشخیص داده و شاهد فراموشی دستورات دینی بودند، به صحنه آمدند تا به تغییر و تحول، دست بزنند.

تغییر و تحولی که ساختاری باشد و بر مبنای اصول مردم‎سالارانه. بر مبنای اصولی که مردم؛ مسیر حرکت کشور را تشخیص دهند، مردم؛ پیش برنده اصول تبیین شده باشند، مردم؛ انتخابگر مقامات مسئول باشند، و مردم؛ خیر و صلاح خود را تشخیص دهند.

مردم؛ خواهان تغییر و تحولی بودند که تصمیم‎سازی از یک نفر و جمع چندنفره، به تک تک مردم، محول شود، تغییر و تحولی که هیچ مقام غیرپاسخگویی را بر مسند ریاست، تحمل نکند و مردم را نامحرم، فرض ننماید، تغییر و تحولی که بر چرخش نخبگان، تاکید کند و از از مادام‎العمری ریاست، فاصله بگیرد.

حضور مردم و پای فشاری بر اهداف و آرمان‎ها با وحدت کلمه و تحت امر رهبری واحد، موجب پیروزی انقلاب اسلامی شد و شرایط تحقق ایده‎ها فراهم شد. نوع نظام به رای مردم گذاشته شد و قانون اساسی با نظر مردم، تایید شد و یکی پس از دیگری، ارکان نظام با رای و نظر مردم، مستحکم شد.

مردم ایران، نظامی را بر سر کار آوردند که با نظر و رای خودشان، مبتنی بر احکام اسلامی، استوار شد و لذا مردم بودند که تصمیم‎گیر مصالح کشور شدند. مردم بودند که بنای ساختاری نوپا را بنیان نهادند که تمام امورش، در دست آنان و بنا به تشخیصشان، بر سر کار بود. به همین دلیل است که مرحوم آیت‎الله هاشمی رفسنجانی، بارها بر نظر مردم و رای آنان تاکید می‎کرد و محوریت را آرای مردم می‎دانست و یک سال قبل و در 15 بهمن ماه 1394، خطاب به اصحاب رسانه، بیان کرد: «در هر شرایطی از مردم حمایت کنید.»

اما امروز و در طلیعه سی و هشتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، انتقادات فراوانی به رویه‎های موجود در نظام وجود دارد. انتقاداتی که ناشی از انحراف از آرمان‎های اولیه انقلاب است، آرمان‎هایی که مردم برای تحقق آنها، قیام کردند. اگر امروز در فضای عمومی جامعه و در فضای مجازی، انتقاداتی به وضعیت امور جاری کشور می‎شود و از فضای حاکم، ایراد گرفته می‎شود حاکی از اعتراض به برخي رويه هاست كه مغاير اهداف اولیه است و نشانه‎ای از مخالفت با اصل نظام نیست؛ چراکه نظام بنیان شده با اهداف اولیه، همچنان مورد خواست و آرزوی مردم است.

اگر فضای یاس و ناامیدی در اعتراضات و انتقادات وجود دارد نشانه‎ای از مقابله با نظام نیست بلکه نشان از اعتراض به بر خي ريه هاي موجود است که با انحراف از آرمان‎های انقلاب، به وجود آمده است. مردم می‎خواهند قانون اساسی، پیاده شود، مردم می‎خواهند فرمان هشت ماده‎ای امام خمینی(ره) محقق شود، مردم می‎خواهند حقوق شهروندی آنان به رسمیت شناخته شود و بسیاری از خواسته‎های دیگر که همگی از اهداف اولیه انقلاب و از آرمان‎های آن بوده است.

لذا اگر اعتراض و انتقادی وجود دارد حکایت از مخالفت با نظام نیست بلکه نشان از ناخرسندی از برخي رويه هاي موجود است که با انحراف از آرمان‎های انقلاب حاصل شده است.