وزیر علوم زیر آتش توپخانه رسانهای؛ جریان خاص از چه عصبانی است؟
رویداد۲۴| با نزدیک شدن به روزهای آغازین سال تحصیلی، بار دیگر نهاد دانشگاه نه به عنوان زیستبوم پژوهش و عقلانیت، بلکه به عنوان سیبل تسویهحسابهای جناحی نشانه رفته است. هجمه سنگین، همزمان و کانونداری که طی روزهای اخیر از سوی رسانهها و تشکلهای ردیف اول جریان اصولگرا علیه حسین سیمایی و مدیران ارشد وزارت علوم شکل گرفته، یک اتفاق ساده یا صیانت از قانون نیست؛ بلکه نشانه هراسی دیرینه از حاکمیت منطق گفتوگو، بازگشت رواداری به فضای آکادمیک و گشایش در پرونده استادان و دانشجویان محروم از تحصیل است.
یک نشست دانشجویی چگونه به پرونده امنیتی تبدیل شد؟
جرقه این موجسواری سیاسی از نشستی خورد که به میزبانی یک کارزار دانشجویی و با حضور رئیس سازمان امور دانشجویان برای بررسی مطالبات صنفی بیش از ۱۰ هزار دانشجو برگزار شد. در این میان، حضور چند دانشجوی زن با پوشش اختیاری کافی بود تا ماشین تخریب جریان رقیب روشن شود. رسانههایی، چون خبرگزاری فارس، مهر و روزنامه فرهیختگان، با ضریب دادن به تصاویر این نشست مدنی، اساس گفتوگو با دانشجویان را «عادیسازی بیحجابی» و «قیام علیه حکم خدا» تعبیر کردند.
نوع ادبیات به کار رفته در بیانیهها، فاصلهی عمیق نگاه جریان عصبانی را با ضوابط مدنی جامعه امروز ایران آشکار میسازد. بسیج اساتید دانشگاه علم و صنعت با صدور بیانیهای تند، حضور دانشجویانی با پوشش اختیاری را «اقدام هنجارشکنانه و مذموم» خواند و خواستار عزل فوری مدیران حاضری شد که تنها جرمشان تریبون دادن به معترضان بود. همزمان، بسیج دانشجویی ۶ دانشگاه بزرگ در نامهای تهدیدآمیز مرزهای اخلاق را جابهجا کرد و خطاب به وزیر علوم نوشت: «این بار اگر بخواهید برای بیوطنها خوشرقصی کنید، درب ورود آنها به دانشگاه و خروج شما از وزارتخانه یکی خواهد بود.» ادبیاتی که با برچسب زدن به دانشجوی معترض، نشان داد مسأله اصلی نه شرع، بلکه خطونشان کشیدن برای پایداری وفاق در دانشگاه است.
پاسخ سیمایی به پروژه تخریب
در برابر این فضاسازیهای پرحجم، واکنش وزیر علوم خط بطلانی بر سناریوی تخریبگران کشید. حسین سیمایی با اشاره به اینکه اصل جلسه برای پاسخگویی به مطالبات منطقی هزاران دانشجو شکل گرفته و مسئولان وزارتخانه صرفاً «میهمان» برنامه بودند، انتشار قطعی و تقطیعشده ویدئوها در سکوهای غیررسمی را مصداق بیاخلاقی رسانهای دانست. توضیحات صریح وزیر نشان داد که وزارت علوم، توانایی تفکیک میان «حفظ انتظام قانونی» و «حق مبرهن دانشجو برای بیان نقد» را دارد و تسلیم جوسازی جریانهایی نمیشود که دانشگاه را صرفاً یک تریبون تکصدایی میخواهند.
پشت پرده جنجال حجاب چیست؟
پرده سیاسیکاری را اگر کنار بزنیم، معلوم میشود که حقیقت ماجرا در جای دیگری نهفته است. طیف رادیکال که سالها با ابزار تعلیق، اخراج و رفتارهای حراستی دانشگاه را به سکوت کشانده بود، اکنون از بازگشت روح حیات و تکثر به صحنه علمی کشور هراسان است. ارجاع مستقیم تندروها به موضوع بازگشت دانشجویان اخراجی در لابهلای بیانیههایشان، ماهیت اصلی این فشارها را برآفتاب میافکند. آنها پوشش اختیاری چند دانشجو را بهانهای برای انسداد سیاسی کردهاند تا وزارت علوم را به عقبنشینی وادارند. امروز مدیریت وزارت علوم در برابر یک آزمون تاریخی ایستاده است؛ ایستادگی بر سر حق گفتوگو با تمام فرزندان ایران یا تسلیم شدن در برابر بولتننویسانی که دانشگاه را تنها برای همفکران خود میخواهند.
