افشاگری سایت نزدیک به سعید جلیلی علیه منتقدان علی لاریجانی

در شرایطی که برخی جریان‌ها و شخصیت‌های اصولگرا از ائتلاف تمام اصولگرا‌ها برای انتخابات استقبال کرده‌اند، در عمل هنوز اتفاق خاصی در این زمینه رخ نداده است.

از ماه‌ها پیش، جلسات چندجانبه میان جریان‌هایی مانند جبهه پایداری، جمعیت ایثارگران، جامعه اسلامی مهندسان، حزب موتلفه، جامعه روحانیت مبارز، اعضایی که پیش‌تر متعلق به جبهه متحد اصولگرایان بودند و… تشکیل شده و همه این گروه‌ها از وحدت سخن گفته‌اند اما در عمل هنوز نشانه امیدوارکننده‌ای دیده نمی‌شود.

چندی پیش مرتضی آقاتهرانی، دبیرکل جبهه پایداری درباره جلسات مشترک این جریان با مؤتلفه و ایثارگران گفته بود: «روی مواردی مثل حفظ نظام و ارزش‌های انقلاب و اطاعت از ولایت فقیه به توافق رسیده‌ایم و به تدریج همدلی خوبی ایجاد شده است که کار بهتر سامان پیدا کند.»

اظهارات آقاتهرانی بر خلاف آنچه او ادعا کرده، نشان داد که جلسات مذکور عملا نتیجه خاصی نداشته و واضح است که توافق روی اصول کلی نظام، موضوعی بدیهی است که نیازی به برگزاری ۵۰۰ ساعت جلسه نیز ندارد.

سایر جلسات وحدت اصولگرایان نیز نتیجه مشخصی نداشته و در این میان جریان‌هایی مانند جبهه پایداری، همچنان مستعد ارائه لیست‌های جداگانه محسوب می‌شوند.

اما آنچه در روزهای اخیر بیش از همه به چشم می‌خورد، خبرسازی برخی رسانه‌ها برای ائتلاف با طیف حامی علی لاریجانی است.

ابتدا اعلام شد که لاریجانی تمامی ائتلاف‌هایی را که در آن حضور داشت، منحل کرده و به ائتلاف اصولگرایان پیوسته است؛ سپس کاظم جلالی این موضوع و پیوستن جمعیت رهروان ولایت به ائتلاف مذکور را تکذیب کرد؛ اما این پایان کار نبود و سخنگوی جامعه روحانیت مبارز، بار دیگر تاکید کرد که لاریجانی به ائتلاف اصولگرایان پیوسته است.

نکته‌ای که در این گونه اخبار قابل تامل به نظر می‌رسد،‌‌ رها شدن همه گروه‌های سیاسی و تمرکز بر روی طیف علی لاریجانی است. معلوم نیست چرا در شرایطی که هنوز نه اعضای جبهه پایداری، نه جمعیت ایثارگران و نه حزب موتلفه به صراحت از توافق اصولگرایان برای ارائه لیست واحد خبر نداده‌اند، مدام نام لاریجانی به میان می‌آید.

شواهد امر نشان می‌دهد که برخی اصولگرایانی که تمایل چندانی به وحدت ندارند و صرفا برای حفظ وجهه خود دم از ائتلاف می‌زنند، تلاش دارند عدم ائتلاف را در ‌‌نهایت به گردن طیف نزدیک به رییس مجلس بیندازند. چه آنکه آن‌ها هرگز خود پیشقدم ائتلاف نشده‌اند ولی مدام نام لاریجانی را به عنوان فردی که باید به ائتلاف آن‌ها نزدیک شود، می‌برند.

لازم به یادآوری است که در انتخابات دوره گذشته مجلس، مرحوم حبیب الله عسگراولادی تلاش فراوانی برای اتحاد جبهه متحد اصولگرایان و جبهه پایداری کرد اما آن‌ها در ‌‌نهایت زیر بار این وحدت نرفتند. همین قصه در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ هم تکرار شد و در شرایطی که مرحوم آیت الله مهدوی کنی، تمام تلاش خود را برای رسیدن به وحدت انجام داده بود، هیچ یک از نامزدهای اصولگرا و گروه‌های حامی آنان حاضر به ائتلاف نشدند.

حال که این دو بزرگ اصولگرایان نیز در قید حیات نیستند چگونه می‌توان پذیرفت که‌‌ همان افراد با‌‌ همان اندیشه‌های سابق امروز به ائتلاف دست یابند؟

در انتخابات ۹۲، خبری از علی لاریجانی نبود؛ اما اکنون که به نظر می‌رسد‌‌ همان ماجرای عدم توافق در حال تکرار است عده‌ای تلاش کرده‌اند، برای این شکست، مقصر جدیدی پیدا کنند و چه کسی بهتر از لاریجانی که به گفته مخالفان اصولگرایش، با دولت روحانی بیش از حد همراهی کرده است.