دعای روز بیست و هفتم ماه رمضان؛ ۲۶ اسفند ۱۴۰۴

رویداد۲۴ | ماه ضیافت الهی، رمضان، نفس‌های آخرش را می‌کشد و شمیم وداع، دل‌های ما را بی‌قرار می‌کند. در این روز‌های پایانی، هر دعایی طعمی از حسرت و امید دارد؛ حسرت روز‌هایی که به سرعت گذشت و امید به اینکه آنچه کاشته‌ایم، در خزانه‌ی اعمالمان پذیرفته شده باشد. امروز، در بیست و هفتمین روز از این ماه مبارک، دست به دعا برمی‌داریم و با قلبی سرشار از نیاز، از پروردگاری که مهربان‌ترین است، بهترین‌ها را طلب می‌کنیم. دعای این روز، دریچه‌ای به سوی مفاهیمی عمیق از فضیلت‌های بی‌کران شب قدر، آرامش پس از سختی‌ها، و بخشش بی‌حد الهی می‌گشاید.

متن دعای روز بیست و هفتم ماه رمضان

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ فَضْلَ لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَ صَیِّرْ أُمُورِی فِیهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلَى الْیُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعَاذِیرِی وَ حُطَّ عَنِّیَ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ یَا رَءُوفاً بِعِبَادِهِ الصَّالِحِینَ

خدای من؛ در این روزفضلیت شب قدر را روزیم گردان و کار‌های سخت را برایم آسان گردان وعذرم را بپذیر و گناه و خطایم را بریز‌ای مهربان به بندگان شایسته

تمنای درک شب قدر

شروع دعای روز بیست و هفتم با «اَللّـهُمَّ ارْزُقْنى فیهِ فَضْلَ لَیْلَهِ الْقَدْرِ» یعنی درخواست فضیلت شب قدر آغاز می‌شود، فضیلتی که خداوند در قرآن کریم آن را بهتر از هزار ماه معرفی کرده است. شب قدر، نه فقط یک شب عادی، بلکه شبی است که مقدرات انسان‌ها برای یک سال رقم می‌خورد، شبی که قرآن در آن بر قلب پیامبر نازل شد و فرشتگان و روح به اذن پروردگار برای هر امر و فرمانی به زمین می‌آیند. این شب، سراسر سلام و رحمت است تا طلوع فجر.

بیشتر بخوانید: دعای جوشن کبیر به همراه ترجمه

اینکه در بیست و هفتمین روز رمضان، فضیلت شب قدر را می‌طلبیم، خود نکته‌ای قابل تامل است. با وجود اختلاف نظر میان شیعه و سنی در مورد زمان دقیق شب قدر، این دعا یادآور می‌شود که در جستجوی این شب پربرکت، باید همیشه آماده باشیم. پیامبر اسلام (ص) فرموده‌اند: «هر شب، شب قدر است اگر قدر بدانی.» این کلام نورانی، به ما می‌آموزد که آمادگی روحی و قلبی برای دریافت فیوضات الهی، مهم‌تر از دانستن تاریخ دقیق آن است. دل‌های ما باید فرودگاهی پاک و آماده برای نزول ملائک باشد؛ فرودگاهی که از محبت دنیا و تعلقات بی‌ارزش پاک شده و جایگاه نور الهی شده باشد. چه سعادتمندند کسانی که تمام طول سال را به این امید احیا می‌کنند که شاید در یکی از شب‌ها به این فضیلت عظیم دست یابند.

گشایشی در پس هر سختی

در بخش دیگر دعا داریم: «وَصَیِّرْ اُمُورى فیهِ مِنَ الْعُسْرِ اِلَى الْیُسْرِ» زندگی پر از فراز و نشیب است؛ دشواری‌ها و مشکلات، جزئی جدایی‌ناپذیر از مسیر هر انسانی هستند. اما در این دعا، ما از خداوند می‌خواهیم که امورمان را از سختی به آسانی مبدل کند. این درخواست، یادآور وعده‌ی شیرین الهی در قرآن است که دو بار تاکید می‌کند: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا»؛ همانا در کنار هر سختی، آسانی است.

این آیه، نه تنها نویدبخش آینده‌ای روشن است، بلکه درس بزرگی از صبر و پایداری به ما می‌دهد. خداوند برای بندگانش سختی نمی‌خواهد، بلکه آسایش و راحتی را می‌پسندد. گاهی اوقات، آسانی در تحمل سختی‌ها نهفته است، صبری که خداوند در برابر دشواری‌ها به انسان می‌بخشد تا بتواند از این گذرگاه‌های سخت عبور کرده و به ساحل آرامش برسد. از خداوند مهربان می‌خواهیم که گره از کارهایمان بگشاید و در میان گرفتاری‌های این جهان، راه آسانی و گشایش را به ما نشان دهد.

پناه بر مغفرت الهی

در ادامه دعا آمده «وَاقْبَلْ مَعاذیرى وَحُطَّ عَنّى الذَّنْبَ وَالْوِزْرَ»، با فروتنی تمام، از خداوند می‌خواهیم که "عذرهایمان را بپذیرد و گناهانمان را ببخشد. " همه ما انسانیم و به خطا می‌رویم. گاه از روی جهالت، گاه از روی غفلت، مرتکب گناهانی می‌شویم که بارشان بر دوشمان سنگینی می‌کند. اما درِ توبه و بازگشت به سوی خداوند همواره گشوده است.

شرط پذیرش این توبه، صداقت و سرعت در بازگشت است؛ همانطور که قرآن می‌فرماید: «ثُمَّ یتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ»؛ "سپس به زودی توبه کنند. " اگر با پشیمانی و خلوص نیت به درگاهش روی آوریم و بگوییم: «رَبِّ إِنّی ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْلِی»؛ "پروردگارا، من به خود ظلم کردم، پس مرا ببخش"، خداوند وعده داده است که توبه ما را می‌پذیرد و گناهانمان را می‌آمرزد. چه کسی جز خداوند می‌تواند گناهان ما را ببخشد؟ این بخش از دعا، اطمینانی عمیق به ما می‌بخشد که اگر در این شب‌های عزیز با قلبی شکسته و عذرخواهی صادقانه به سوی او برویم، دست رد به سینه‌مان نخواهد زد.

خطاب به رئوف‌ترین مهربان

دعای روز بیست و هفتم، با جمله‌ای سرشار از امید و مهربانی به پایان می‌رسد: «یا رَؤُفاً بِعِبادِهِ الصّالِحینَ» «ای مهربان به بندگان شایسته‌ات.» این عبارت، جوهره‌ی لطف و رحمت بی‌کران الهی را به تصویر می‌کشد. خداوند نه تنها نسبت به صالحان رئوف است، بلکه مهربانی او به اندازه‌ای وسیع است که حتی کسانی را که سال‌ها در مسیر گناه بوده‌اند، در آغوش رحمت خود می‌پذیرد، به شرط آنکه با تضرع و پشیمانی حقیقی به سوی او بازگردند.

نمونه‌های بسیاری از انسان‌هایی را می‌شناسیم که تمام عمر خود را در خطا و غفلت گذرانده بودند، اما تنها با یک جرقه از نور هدایت و توبه صادقانه، مسیر زندگی‌شان ۱۸۰ درجه تغییر کرد و عاقبت به خیر شدند. این نشان از آن دارد که خداوند "سریع الرضا" است و به سرعت عذر بندگانش را می‌پذیرد. این فراز از دعا به ما یادآوری می‌کند که هرگز نباید از رحمت الهی ناامید شد، چرا که او مهربان‌ترین مهربانان است و دستگیری از بندگانش را دوست دارد.

اعمال مخصوص برای عمیق‌تر شدن ارتباط در روز بیست و هفتم

برای اینکه این دعا تنها کلماتی بر زبان نباشد و به عمق جانمان بنشیند، شایسته است که اعمال توصیه شده برای این شب را نیز به جا آوریم:

نماز مخصوص شب بیست و هفتم

شش رکعت نماز (سه نماز دو رکعتی) که در هر رکعت پس از حمد، ده مرتبه آیة الکرسی و ده مرتبه سوره کوثر و ده مرتبه سوره توحید خوانده می‌شود و در پایان صد مرتبه صلوات. حضرت علی (ع) فرمودند که خداوند گناهان کسی که این نماز را بخواند، می‌آمرزد.

انجام غسل به نیت قربت الی الله

دعا‌های ویژه: خواندن دعاهایی، چون «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی التَّجَافِیَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ...» و دعای پرمعنای «یَا مَادَّ الظِّلِّ...» که سرشار از اسماء حسنای الهی است و طلب نام در سعادتمندان، روح با شهدا، احسان در علیین و بخشش گناهان را شامل می‌شود.

با دعای روز بیست و هفتم و اعمالی که همراه آن است، فرصتی دوباره می‌یابیم تا در این روز‌های پایانی رمضان، با قلبی مالامال از امید و پشیمانی، به سوی معبود مهربانمان بازگردیم. باشد که دعاهایمان مستجاب، گناهانمان آمرزیده و دلمان سرشار از نور الهی گردد.