بازگشت درخشان داستین هافمن؛ «تیونر» چگونه منتقدان را شگفتزده کرد؟
رویداد۲۴| مازیار وکیلی - تیونر (Tuner) فیلمی جنایی و مهیج محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی دنیل روهر و نویسندگی دنیل روهر و رابرت رمزی است. در این فیلم بازیگرانی، چون لئو وودال، هاوانا رز لیو، لیور راز، توا فلدشو، ژان رنو و داستین هافمن به ایفای نقش پرداختهاند. فیلم تیونر اولین نمایش جهانی خود را در پنجاه و دومین جشنواره فیلم تلوراید در ۳۰ آگوست ۲۰۲۵ تجربه کرد و در ۲۲ مه ۲۰۲۶ توسط بلک بیر پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با نظرات مثبتی از سوی منتقدان روبهرو شد. در ادامه نقد و بررسی این فیلم را مطالعه خواهید کرد:
دنیل روهر کارگردان کانادایی فیلم سینمایی تیونر را بیشتر به خاطر مستندهای سیاسی و بعضاً جنجالی که ساخته است به خاطر میآورند. روهر متولد سال ۱۹۹۳ است. روهر در مرکز شهر تورنتو، در یک خانواده یهودی به دنیا آمده است، پس از فارغالتحصیلی از مدرسه هنر اتوبیکوک، به مدت سه ترم در کالج هنر و طراحی ساوانا در جورجیا، ایالات متحده آمریکا تحصیل کرد. اولین مستند مهم روهر زمانی برادر بودند: رابی رابرتسون و گروه موسیقی در جشنواره فیلم ویسلر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد و برنده جایزه مستند جشنواره فیلم ویسلر شد. در سال ۲۰۲۵ روهر تصمیم گرفت اولین فیلم داستانی خود تریلری بنام تیونر را با حضور بازیگران سرشناس هالیوودی کارگردانی کند. در دسامبر ۲۰۲۵، اعلام شد که روهر به طور مشترک کارگردانی فیلم مستند دکتر هوش مصنوعی: یا چگونه من یک آپوکالوپتیمیست شدم را بر عهده خواهد داشت. این فیلم که به طور مشترک با چارلی تایرل کارگردانی شده بود، در ژانویه ۲۰۲۶ در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. در اوت ۲۰۲۴، لئو وودال و داستین هافمن به گروه بازیگران فیلم سینمایی ایونر پیوستند و بلک بیر پیکچرز و الویشن پیکچرز تهیهکنندگان آن خواهند بود. فیلمبرداری فیلم در اکتبر ۲۰۲۴ در تورنتو انجام گرفت.
خلاصه داستان فیلم سینمایی تیونر
یک کوککنندهی با استعداد پیانو که از حساسیت شدید به صدا رنج میبرد، استعداد غیرمنتظرهای در باز کردن گاوصندوقها در خود پیدا میکند و این کشف، زندگیاش را زیر و رو میکند...
داستین هافمن بازیگر فیلم سینمایی تیونر
داستین هافمن یکی از بازیگران اصلی فیلم سینمایی تیونر متولد ۸ آگوست سال ۱۹۳۷ است. هافمن به عنوان یکی از بازیگران اصلی مرد شکل دهنده هالیوود جدید یه واسطه ایفای نقشهای متنوع ضدقهرمانان و شخصیتهای آسیبپذیر از نظر احساسی شناخته میشود.
بیشتر بخوانید: بهترین فیلمهای جنایی بر اساس واقعیت
از جمله افتخارات متعدد او میتوان به دو جایزه اسکار، چهار جایزه بفتا، پنج جایزه گلدن گلوب و دو جایزه امی و همچنین نامزدی جایزه تونی اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۷ جایزه سیسیل بی. دمیل، در سال ۱۹۹۹ جایزه یک عمر دستاورد هنری AFI و در سال ۲۰۱۲ جایزه افتخاری مرکز کندی را دریافت کرد. هافمن قبل از اینکه تصمیم به بازیگری بگیرد، در هنرستان موسیقی لسآنجلس تحصیل کرد و برای این کار در تئاتر پاسادنا آموزش دید. او اولین فیلم خود یعنی کمدی سیاه ببر با تو حرف میزند را در سال ۱۹۶۷ بازی کرد. او دو جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را به واسطه بازی در نقش مردی که در حال طلاق است در فیلم کریمر علیه کریمر و یک بیمار اُتیسمی در فیلم مرد بارانی کسب کرده است. او برای فیلمهای فارغالتحصیل، کابوی نیمهشب، لنی، توتسی و سگ را بجنبان کاندیدای دریافت جایزه اُسکار شد. از دیگر فیلمهای او میتوان به سگهای پوشالی، پاپیون، بزرگ مرد کوچک، دونده ماراتون، همه مردان رئیس جمهور، ایشتار، هوک و سرآشپز اشاره کرد. در سالهای اخیر هافمن بیشتر در نقش مکمل فیلمهای در جست و جوی ناکجا آباد، من عاشق هاکابیز هستم، عجیبتر از داستان، ملاقات با فاکرها، مگاپولیس و داستانهای مایروویتز به ایفای نقش پرداخته است.
نگاهی کلی به فیلم سینمایی تیونر
تیونر در وبسایت معتبر جمع آوری نقد فیلم راتن تومیتوز از مجموع ۱۷۳ نقد امتیاز بسیار بالای ۹۴% را کسب کرده که امتیاز بسیار بالایی به حساب میآید. در جمع بندی نقدهای منتقدان درباره این فیلم آمده است: «با معرفی لئو وودال به عنوان یک ستاره جذاب، تیونر با شوخطبعی هوشمندانه و شخصیتپردازیهای دقیق، داستان متفاوت خود را تقویت میکند.» این فیلم در وبسایت متاکریک که از میانگین وزنی استفاده میکند از ۲۹ نقد امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ کسب کرده است؛ که بیانگر کیفیت به طور کلی مطلوب این فیلم است. کتکلارک از نشریه گاردین درباره این فیلم نوشته است: «تماشای وودال و هافمن در فیلمی که لحظات کمدی رمانتیک را با یک تریلر تلفیق میکند بسیار جذاب و لذت بخش است.» هری استینر از مجله امپایر درباره فیلم نوشته است: «اگر نقصی در این فیلم وجود داشته باشد این است که صحنههای تریلر آن به اندازه صحنههای درام و رمانتیک آن متقاعد کننده نیستند.» هری میلر از موسسه فیلم بریتانیا هم تونر را فیلمی زیبا درباره چیزهای زیبا مانند پیانو، ساعت و گاو صندوق توصیف کرده است.