تاریخ انتشار: ۰۷:۱۳ - ۰۶ مهر ۱۴۰۵

هشدار «اعتماد» درباره تریبون‌های بی‌مهار و رفتار‌های خودسرانه؛ جنگ طولانی‌تر شود، ذی‌نفعان جدید وارد میدان می‌شوند

روزنامه اعتماد در گزارشی تأکید کرده که مخالفت با مذاکره و سیاست خارجی حق شهروندان است، اما «مجوز جوسازی و توهین به مسوولان، تهدید یا فشار خیابانی نیست» و با طولانی شدن جنگ، خطر شکل‌گیری ذی‌نفعان جدید و دشوارتر شدن مسیر بازگشت به شرایط عادی افزایش می‌یابد.
تجمع مقابل منزل روحانی

رویداد۲۴| همزمان با ادامه جنگ و افزایش فشار‌های خارجی، بحث درباره نحوه مواجهه با مخالفان سیاست‌های دولت و رفتار‌های خودسرانه در داخل کشور بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. روزنامه اعتماد در گزارشی با اشاره به تجمع‌های اعتراضی و حملات لفظی علیه برخی مسوولان، نسبت به انتقال میدان تصمیم‌گیری از نهاد‌های رسمی به «تریبون‌های بی‌مهار» هشدار داده است.

روزنامه اعتماد نوشت: «گروهی بدون مجوز در فرودگاه مهرآباد علیه رییس‌جمهور و وزیر خارجه شعار می‌دهند. عده‌ای مقابل خانه رییس‌جمهور اسبق تجمع می‌کنند و به او ناسزا می‌گویند و در گوشه‌وکنار، انگار رفتار‌های خودسرانه با عناوین مختلف در حال عادی شدن است.»

این روزنامه اصلاح طلب در ادامه تأکید کرده است که در شرایط فشار خارجی، تصمیم‌گیری درباره مسائل مهم کشور باید در چارچوب نهاد‌های مسوول انجام شود.

اعتماد نوشته است: «در شرایطی که با تهدید خارجی و فشار‌های فزاینده روبه‌رو هستیم، نباید اجازه داد میدان تصمیم‌گیری از نهاد‌های مسوول به تریبون‌های بی‌مهار و افراد خودسر منتقل شود.»

هشدار درباره فرسایش انسجام ملی

روزنامه اعتماد در ادامه گزارش خود نسبت به پیامد‌های قانون‌گریزی و برخورد‌های خودسرانه هشدار داده و نوشته است اگر گروه‌ها و افراد مختلف خود را مجاز بدانند قانون را نادیده بگیرند، نتیجه آن تضعیف انسجام اجتماعی خواهد بود.

این روزنامه آورده است: «اگر هر کس خود را مجاز بداند به هر عنوانی، قانون را نادیده بگیرد و دنبال حذف و تحقیر رقیب باشد، حاصل آن فرسایش انسجام ملی و شکاف بیشتر در جامعه خواهد بود.»

اعتماد در عین حال تأکید کرده است که نمی‌توان هر رفتار تندروانه داخلی را بدون ارائه شواهد به عوامل خارجی نسبت داد. با این حال، به باور این روزنامه، حتی رفتار‌هایی که منشأ داخلی دارند، می‌توانند شکاف‌هایی ایجاد کنند که طرف‌های خارجی از آنها بهره‌برداری کنند.

در این گزارش آمده است: «نگرانی اصلی آن است که رفتار‌های خودسرانه و تفرقه‌افکنانه، حتی اگر از سر باور و انگیزه داخلی صورت گرفته باشد، عملا به ایجاد همان شکاف‌هایی کمک کند که دشمن می‌تواند از آنها بهره‌برداری کند.»

مخالفت با مذاکره، مجوز رفتار خودسرانه نیست

بخش دیگری از گزارش اعتماد به موضوع مخالفت برخی جریان‌ها با مذاکره اختصاص دارد. این روزنامه تأکید کرده است که مخالفت سیاسی در چارچوب قانون، حق شهروندان است، اما این مخالفت نباید به توهین، تهدید یا فشار خیابانی تبدیل شود.

اعتماد نوشته است: «ممکن است افرادی مخالف مذاکره باشند و استدلال خود را هم داشته باشند. مخالفت سیاسی حق هر شهروندی است. اما مخالفت با سیاست خارجی، مجوز جوسازی و توهین به مسوولان، تهدید یا فشار خیابانی نیست.»

این روزنامه سپس این پرسش را مطرح کرده است که آیا برخی گروه‌ها برای خود نوعی مصونیت نانوشته قائل هستند و چرا در برخورد با رفتار‌های مشابه، قانون برای همه به یک شکل اجرا نمی‌شود.

انتقاد از حمله به رییس‌جمهور و وزیر خارجه

روزنامه اعتماد در بخش دیگری از گزارش خود به حملات برخی تریبون‌ها به دولت و مسوولان سیاست خارجی پرداخته و تأکید کرده است که تضعیف جایگاه رییس‌جمهور و وزیر خارجه می‌تواند اعتبار ساختار تصمیم‌گیری کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

در این گزارش آمده است: «وقتی در رسانه ملی، مجری یا چهره‌ای بی‌محابا به مسوولان حمله می‌کند و مرز نقد و تخریب را کنار می‌گذارد، پیام آن برای جامعه روشن است. لابد هر کس بلندتر فریاد بزند، سهم بیشتری از قدرت دارد؛ این تصور برای هر حکمرانی خطرناک است.»

اعتماد سپس با اشاره به جایگاه دولت و وزارت خارجه نوشته است: «کوچک کردن رییس‌جمهور و وزیر خارجه، اعتبار کل ساختار تصمیم‌گیری 

دیپلماسی باید یک صدای رسمی داشته باشد

این روزنامه همچنین با تأکید بر ضرورت وجود یک مسیر رسمی برای سیاست خارجی، نوشته است اختلاف درباره نتایج مذاکره یا خطوط قرمز و هزینه‌های آن قابل طرح است، اما این اختلافات نباید به ایجاد مسیر‌های موازی در سیاست خارجی منجر شود.

اعتماد نوشته است: «هیچ حکومتی از دیپلماسی بی‌نیاز نیست. ممکن است درباره نتیجه مذاکره اختلاف‌نظر وجود داشته باشد. می‌توان درباره خطوط قرمز، امتیازات، هزینه‌ها و منافع بحث کرد، اما دیپلماسی یک امر مشخص است و باید یک صدای رسمی وجود داشته باشد.»

این روزنامه در ادامه افزوده است: «نمی‌شود هم دولت را مسوول دانست و هم هر گروهی را مجاز کرد که در کوچه یا رسانه، مسیر دیگری برای سیاست خارجی تعیین کند.»

هشدار درباره طولانی شدن جنگ

روزنامه اعتماد در ادامه، طولانی شدن جنگ و پیامد‌های آن را مورد توجه قرار داده است. این روزنامه با اشاره به گذشت ۱۵ ماه از آغاز جنگ، نوشته است هنوز چشم‌انداز روشنی برای پایان آن وجود ندارد و تهدید‌های متقابل ادامه دارد.

اعتماد تأکید کرده است که در چنین شرایطی تقویت ظرفیت‌های داخلی، حفظ آمادگی دفاعی و مهم‌تر از آن، حفظ انسجام ملی اهمیت دارد.

با این حال، این روزنامه درباره پیامد‌های جنگ طولانی نیز هشدار داده است: «البته یک واقعیت تلخ درباره جنگ‌های طولانی این است که جنگ الزاما با شکست یکی از طرفین یا یک توافق سریع پایان نمی‌یابد. هر چه جنگ طولانی‌تر شود، به‌تدریج ذی‌نفعان خود را پیدا می‌کند، جامعه به شرایط جنگی عادت می‌کند، بازگشت به وضعیت پیش از جنگ دشوارتر می‌شود و فرصت‌های میانجیگری و مصالحه یکی پس از دیگری از دست می‌رود.»

اعتماد در عین حال تأکید کرده است که این وضعیت را نمی‌توان سرنوشت قطعی جنگ کنونی دانست، اما ادامه جنگ می‌تواند خطر گرفتار شدن در چنین چرخه‌ای را افزایش دهد.

در بخش پایانی این گزارش، روزنامه اعتماد به مسئله انسجام داخلی پرداخته و تأکید کرده است که وحدت ملی صرفاً با دعوت عمومی به اتحاد شکل نمی‌گیرد.

این روزنامه نوشته است: «آنچه امروز در عرصه داخلی ایران دیده می‌شود، غلبه ستیز بر همکاری، شکاف‌های عمیق سیاسی واجتماعی و فقدان یک راهبرد روشن و مورد توافق برای عبور از شرایط دشوار است. وحدت با شعار ساخته نمی‌شود.»

اعتماد سپس بر ضرورت اجرای یکسان قانون تأکید کرده و آورده است: «نمی‌توان از مردم خواست متحد باشند، اما همزمان قانون را گزینشی اجرا کرد. وحدت زمانی شکل می‌گیرد که شهروند احساس کند حکومت پناه اوست و قانون برای همه یکسان است.»

درخواست برای بازگشت اقتدار قانون

روزنامه اعتماد در پایان گزارش خود خواستار مشخص شدن مرز میان اعتراض سیاسی، نقد و رفتار‌های خودسرانه شده و بر ضرورت تقویت جایگاه قانون تأکید کرده است.

این روزنامه نوشته است: «امروز بیش از هر زمان دیگری به بازگشت اقتدار قانون نیاز داریم. کشور در شرایطی نیست که بتواند هزینه بی‌نظمی در تصمیم‌گیری و رفتار‌های خودسرانه را بپردازد.»

اعتماد در پایان تأکید کرده است: «باید با یک تصمیم روشن، مرز‌ها مشخص شود که هیچ‌کس، بکاا هر عنوان و با هر ادعایی، حق ندارد خود را جای قانون و نهاد‌های مسوول بنشاند و اختیار کشور را به افراد خودسر واگذار کند.»

خبر های مرتبط
خبر های مرتبط
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha