جواهرسازی ایران کپی طرح‌های غربی است

رویداد24: علی بلالی طراح و سازنده زیورآلات در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد ورود خود به این کار گفت: من دیپلم جواهرسازی دارم و در طول تحصیل در هنرستان اصول جواهرسازی را برای طراحی و تولید به همان شکلی که در بازار وجود دارد آموزش دیدم. اما زمانی که کار خود را شروع کردم قالب شکنی کرده و از طرح‌های متفاوتی در کارم استفاده کردم.

بلالی ادامه داد: از سالها قبل به طراحی حروف می‌پرداختم و پس از آن تصمیم گرفتم طراحی زیورآلات را هم بر اساس حروف فارسی انجام دهم. با سبک شخصی خودم به طراحی اسم پرداختم و انگشترهایی با چوب ساختم. از هر کار فقط یک نمونه درست می‌کنم و حتی اسمها را به شکل‌های مختلف و بر اساس دریافت سفارش از مشتری طراحی می‌کنم.

او با اشاره به علاقه‌اش به طراحی آثاری متفاوت از بازار جواهرات گفت: از دوران کودکی به متفاوت بودن علاقه داشتم و می‌خواستم کارهایی که انجام می‌دهم با دیگران فرق داشته باشد. در بازار زیورآلات همه یک راه را می‌روند و به یک سبک کار می‌کنند، اما من می‌خواستم کاری ویژه خودم انجام دهم و افکار و ایده‌های شخصی خود را بسازم.

بلالی در مورد نحوه ساخت این قطعات گفت: در جواهرسازی دو شیوه کار وجود دارد و زیور را با دستگاه یا با دست می‌سازند. من به کار با دست علاقه دارم و این شیوه دشوار را برای کارم انتخاب کردم. طرح اولیه خود را روی کاغذ پیاده می‌کنم و چندین نمونه از آن را می‌کشم تا به مرحله اجرا برسم، در حالی که بسیاری از جواهرسازان بدون طراحی اولیه پای دستگاه می‌نشینند و کار را درست می‌کنند.

او با اشاره به اینکه بیشتر مشتریان به زیورآلاتی با طراحی اسم علاقه دارند افزود: موادی که در کارم استفاده می‌کنم چوب عناب، برنز و نقره هستند. از طلا به دلیل اینکه کارهایم سنگین هستند و قیمت آن زیاد می‌شود استفاده نمی‌کنم، اما برای مشتریانی که درخواست داشتند از طلا استفاده کردم. چوب عناب هم بسیار کمیاب و تنها نوع چوب است که در مقابل آب و ضربه مقاوم است. این چوب رنگ زیبایی دارد و برای پوست بدن حساسیت ایجاد نمی‌کند.

او در مورد شرایط کار جواهرسازی گفت: این کار به میز و ابزار نیاز دارد اما در خانه قابل انجام است و کسی که آموزش جواهرسازی دیده باشد می‌تواند این کار را در خانه انجام دهد.

بلالی ادامه داد: من دیپلم جواهرسازی را در مشهد گرفتم اما آنچه درهنرستان آموختم فقط نکات تئوری بود و اصول کاربردی و عملی را به ما آموزش ندادند. بنابراین بعد از پایان تحصیلاتم به یک آموزشگاه خصوصی رفتم و در مدت 6 ماه همه اصول کار را در فضای کارگاهی یاد گرفتم.

این طراح زیورآلات در مورد ارتباط میان لباس و زیور گفت: من می‌توانم کارهایی بسازم که با یک لباس کاملا هماهنگ باشد. اگر لباس‌های زنانه و مردانه ما با ویژگی‌های ایرانی طراحی شوند می‌توان برای آنها سنجاق سینه، انگشتر و... را کاملا هماهنگ با لباس طراحی کرد. حتی من تجربه ساخت زیورآلاتی برگرفته از لباس‌های غربی را هم داشتم و برای مشتری مطابق برند لباس او طراحی زیور انجام دادم.

او در مورد وجود مد در زیورآلات گفت: مدهای گذرا در زیورآلات هم وجود دارد اما به پررنگی مد در لباس نیست، چون زیورآلات کمتر از لباس به چشم می‌آیند و اگر یک لباس بعد از دو سال قابل استفاده نیست، این زمان برای زیورآلات بیشتر است.

بلالی ادامه داد: در طراحی کارهای خود تاثیر زیادی از تخت جمشید گرفتم و کارهای زیادی با الهام از نقوش سرستون‌های آن ساختم. اما بیشتر کار من با استفاده از خوشنویسی نستعلیق است و کتاب‌های زیادی دارم که حروف مورد نظرم را از روی آنها برمی‌دارم. علاوه بر این در و پنجره‌های قدیمی را خیلی دوست دارم و بیشتر انگشترهایی که می‌سازم با قفل، کلون و پنجره ارتباط دارند.

او در مورد استقبال مشتریان از چنین زیورآلاتی گفت: این کارها مشتری خاص دارد و هرکسی برای خرید آنها اقدام نمی‌کند. خیلی از بیننده‌ها این زیورآلات را درک نمی‌کنند و حتی به آنها می خندند، اما عده دیگری به آنها علاقه دارند و تعجب می‌کنند که چرا در سطح وسیعتر کار نمی‌کنم. برخوردها کاملا متفاوت است اما مردم کم کم به سمت آنچه از فرهنگ ایران برآمده است گرایش پیدا کرده‌اند. با وجود اینکه جواهرسازی در ایران بسیار قوی است، طرح‌های موجود در بازار همگی کپی کارهای غربی هستند و ایده و طراحی نویی در آنها نیست، اما جوانانی که طرح‌های نو ارائه می‌دهند کمتر دیده می‌شوند.