تانک دشمن بعثی با دست مجروح سیدعلی منهدم شد

رویداد24: عادل خاطری از رزمندگان و جانبازان 70 درصد دفاع مقدس در نقل خاطره ای از دوران جنگ تحمیلی می گوید: دهم مهر سال 59، دشمن بعثی در میدان راه آهن خرمشهر شکست سنگینی از رزمندگان اسلام خورد.
دشمن که قصد داشت نیروهای ایرانی را در این میدان محاصره کند، از طرف کشتارگاه و خیابان مولوی به سمت راه آهن حمله کرد، غافل از اینکه نیروهایش در میدان شکست خورده اند.
هنوز دشمن بعثی در خیابان مولوی در حال مقاومت بود که ما پس از فراغت از میدان راه آهن به سمت آنها حرکت کردیم.
دشمن با شمار زیادی تانک وارد این خیابان شد و ما با هر سختی در مقابل آن ایستادگی و از هر روزنه و جان پناه برای دفاع استفاده کردیم.
با نزدیک شدن تانک ها، محمد سمیرمی و وهاب خاطری هر کدام یک قبضه آر پی جی به همراه داشتند که با آنها به شکار تانک ها رفتند و بیشتر آنها را منهدم کردند.
اما آنها نتوانستند یکی از تانک ها را که روی آن تیرباری نصب شده بود شکار کنند، زیرا علاوه بر اینکه در نبش خیابان مستقر بود، با آن تیربار مجال حرکت نمی داد و با هر حرکت، رگبار خود را آغاز می کرد.
محمد و وهاب هم نتوانستند آن تانک را درجا خفه کنند. مانده بودیم چگونه و با چه ترفندی آن را منهدم کنیم.
به این ترتیب در حال دفاع بودیم که با شلیک یک گلوله توپ به دیوار بلندی، آوار بر سر ایاد حلمی زاده فرو ریخت و او به شدت مجروح شد.
آجرهای فرو ریخته بر پیکر بی جان ایاد را با هر سختی و مشقت برداشته و وی را از زیر آوار خارج کردیم و یکی از برادران، ایاد را پانسمان کرد.
همچنان به فکر چاره ای برای رهایی از تانک مجهز به تیربار بودیم که در این اثنا شهید سید علی حسینی که جوانی نترس و بی باک بود و دوران نقاهت خود را پس از جراحی چسبندگی انگشتان دست طی می کرد، فکری به سرش زد و گفت: می خواهم با نارنجک تانک را منهدم کنم.
من دو نارنجک به او دادم و گفتم: کار بسیار خطرناکی است.
سید علی که مصمم به انجام این عمل بود و مجروحیت ایاد او را متاثر کرده بود، گفت: اگر تانک را از کار نیندازیم، تانک های دیگر به داخل شهر نفوذ کرده و همه را از پای در می آورند.
سیدعلی اسلحه ژ 3 خود را به کنار دیوار تکیه داد و گفت: شما تانک را متوجه خود کنید تا بتوانم از آن سمت خود را به تانک رسانده و نارنجک را داخل آن پرتاب کنم.
ما که می دانستیم این عمل سید علی بسیار سخت و خطرناک است، برای جلب توجه خدمه تانک شروع به تیراندازی کردیم و تانک هم متقابلا با شلیک پاسخ ما را می داد.
سیدعلی با سرعت خود را به تانک رساند و وهاب نیز پشت سر او حرکت کرد، برای اینکه اگر آسیبی به سید علی وارد شود؛ او کار را ادامه دهد.
سید علی پس از رسیدن به تانک، نارنجک را درون آن پرتاب کرد و پس از انفجار، تانک از کار افتاد و گلوله های داخل آن متلاشی شد.
شجاعت سید علی ما را به وجد آورد و باعث شد به سمت دیگر تانک ها برویم.
شجاعت سید علی نشان داد، فرزندان این مرز و بوم مرد عمل هستند.
شهید سید علی حسینی قبل از شروع جنگ تحمیلی علیه ایران برای عمل انگشتان به هم چسبیده خود از من که در آن زمان مسئول امور مالی سپاه شادگان بودم درخواست مساعده کرد.
مبلغی را به او دادم و سید علی برای انجام عمل به تهران عزیمت کرد.
با شروع جنگ با وجود آنکه لازم بود سید علی هنوز در بیمارستان بماند تا دوره نقاهت طی شود اما با همان وضعیت از بیمارستان فرار کرد و خود را برای دفاع از شهر به خرمشهر رساند.
سید علی شب همان روز پرکار و خسته کننده به همراه تعداد دیگری از بچه های سپاه خرمشهر در اثر گلوله باران دشمن بعثی در مدرسه دریابد رسایی به فیض شهادت نائل شد و بدین ترتیب آن پیروزی شیرین و دلچسب بر کام ما تلخ شد.
در آنجا بود که شهید جهان آرا تکلیف را از همه ساقط کرد و گفت: در صورتیکه می خواهید از شهر بیرون بروید، می توانید زیرا در صورت ماندن باید شهادتین خود را بخوانید اما با برادران در همان محل هم قسم شدیم که تا آخرین نفس در شهر بمانیم.