پزشکیان در نقش تاریخی هاشمی؟ | هم میهن: هرکاری لازم است بکنید که مناقشه هستهای پایان یابد
رویداد۲۴| روزنامه اصلاحطلب هم میهن در تحلیلی تاریخی، به نقش مسعود پزشکیان در پایان احتمالی مناقشه هستهای پرداخته و با یادآوری تجربه هاشمی رفسنجانی در پایان جنگ ایران و عراق، هشدار داده است که مسیر او پر از ریسک و انتقادهای داخلی است.
این روزنامه در یادداشتی مفصل به بررسی نقش احتمالی مسعود پزشکیان در خاتمه مناقشه هستهای پرداخته و نوشته است: چهلوپنجمین سالگرد شروع جنگ و ۳۷ سال پس از تلاش هاشمی برای ختم آن، برخی انتظار دارند پزشکیان با بهره از اعتماد رهبری به خود، نقش مشابهی ایفا کند. این توصیه، اما به مذاق تندروها خوش نیامده و به «خوشرقصی برای ترامپ» تعبیر شده است.
جنگ هشتساله ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷) در موارد متعددی متفاوت بود. رهبر فقید انقلاب تعبیر «نوشیدن جام زهر» را در قبول آتشبس بهکار برد و امکان جشن گرفتن پایان جنگ منتفی شد.
آرایش جنگ هشتساله را میتوان به ۱-۵-۲ تقسیم کرد: دو سال اول پذیرش صلح قابل قبول نبود؛ پنج سال دوم بازپسگیری خرمشهر و صدور قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت. تلاشهای بینالمللی در این مدت نتیجه محدودی داشت و پایان جنگ بیشتر ناشی از فعالیتهای هاشمی رفسنجانی بود.
در یادداشت هم میهن به نقل از دفتر اول مجموعه تاریخ شفاهی عصر انقلاب و جنگ، هاشمی توضیح داده است: «امام شورایی تشکیل دادند که ترکیبی بود از مقامات ذیربط و نظامیان. بعداً من سخنگوی شورایعالی دفاع هم شدم، اما در آن مقطع مسئولیت اجرایی در جنگ نداشتم... وقتی فرماندهی جنگ را امام به من محول کردند، طبعاً دیگر در میدان من نفر اول بودم؛ لااقل اسمی. یعنی از سال سوم جنگ.»
هم میهن با یادآوری این تجربه تاریخی هشدار میدهد که انتظار از پزشکیان نباید به ملاقات ناگهانی و بیبرنامه با ترامپ محدود شود، چراکه ممکن است بیاثر باشد، تحقیرآمیز تلقی شود یا تندروهای داخلی را تحریک کند.
این روزنامه اصلاحطلب در پایان مینویسد: «پرونده مناقشه هستهای باید با دقت در ترازو گذاشته شود؛ همانطور که این باور در جامعه قوت گرفته که هرقدر هم بیرزد بهای آن گزاف شده و بیم آن میرود که از پنجم مهرماه که ازقضا با بازگشت رئیسجمهور از نیویورک همزمان شده کلانتر شود. به این ترازو بنگرد و اقدام متناسب با آن را انجام دهد؛ هرچه باشد...»
استمرار طلب های بدبخت که شاهد از دست رفتن بساط بخور بخور خود هستند ولی چون از ترس جرات ندارند به مخاطب خود مستقیم حرفی بزنند به در می گویند که دیوار بشنود و الا چه کسی است که نداند پزشکیان در این حکومت هیچ کاره است. 
