بحران اسنپبک و سیگنالهای دیپلماسی | هنوز فرصت مذاکره هست؟
رویداد۲۴| فعال شدن احتمالی «مکانیزم ماشه» از سوی قدرتهای جهانی، فضای اقتصادی و سیاسی ایران را تحت فشار قرار داده است. با این حال، مقامات و چهرههای سیاسی مختلف، از علی لاریجانی و عراقچی تا حسن روحانی و کروبی، بر امکان ادامه دیپلماسی و پیشیگیری از تبعات تحریمها تأکید دارند. در مقابل، طیف رادیکال در کشور اصرار دارد که تبعات اسنپبک جدی نیست و ایران نباید از آن بترسد. در این شرایط، بررسی فرصتها و محدودیتهای مذاکرات ضروری است.
فشارهای بینالمللی و تبعات اسنپبک
فعال شدن «مکانیزم ماشه» به معنای بازگشت خودکار تحریمهای سازمان ملل علیه ایران است که میتواند دسترسی کشور به منابع مالی و صادرات نفت را محدود کند. تحلیلگران هشدار میدهند که در صورت عدم پیشگیری، قیمت دلار، تورم و کسری بودجه شدت خواهد یافت و بازارهای داخلی تحت فشار قرار خواهند گرفت. همچنین، فعال شدن این سازوکار فشار سیاسی و اقتصادی بیشتری بر تهران وارد میکند و فرصت مانور دیپلماتیک را محدود میسازد.
مواضع داخلی؛ رادیکالها و اعتدالگرایان
در داخل ایران، طیف رادیکال با تأکید بر بیاثری اسنپبک و توانایی کشور در مقاومت در برابر فشارها، از نهادهای تصمیمگیر درخواست میکند که نگرانی از تحریمها را کاهش دهند و سیاستهای «مقاومت» را ادامه دهند. مثلا روزنامه کیهان نوشته است: «مسئولین نگران عوارض فعال شدن مکانیزم ماشه نباشند؛ اثر روانی آن را تخلیه کنند!».
اما چهرههای اعتدالگرا و سیاسیون باتجربه مانند علی لاریجانی و عباس عراقچی سیگنالهایی مثبت از تمایل به مذاکره میدهند و مسیر تعامل دیپلماتیک را باز نگه داشتهاند.
توصیه سیاسیون؛ ضرورت مذاکره
حسن روحانی، رئیس جمهور سابق، در تازهترین اظهارات خود یادآور شد که هنوز فرصت برای مذاکره وجود دارد و این فرصت باید برای پیشگیری از فشارهای بیشتر و کاهش تبعات اقتصادی استفاده شود. همچنین، مهدی کروبی به ضرورت فعال کردن کانالهای دیپلماتیک و اعتماد به مذاکره تأکید کرده است. این توصیهها نشان میدهد که طیف گستردهای از سیاستمداران به جای انفعال، بر استفاده از دیپلماسی برای مدیریت بحران تأکید دارند.
راههای پیش رو
در شرایط کنونی، ایران در نقطه حساسی قرار دارد. فرصت برای پیشگیری از تبعات اسنپبک هنوز وجود دارد، اما زمان برای دیپلماسی محدود است. انتخاب میان مقاومت مطلق یا استفاده از مسیر مذاکره تعیینکننده سطح فشار اقتصادی و سیاسی در ماههای آینده خواهد بود. با توجه به سیگنالهای داخلی و خارجی، سیاستی ترکیبی که هم توان بازدارندگی و هم ظرفیت مذاکره را حفظ کند، بهترین گزینه برای مدیریت بحران است.
چرا ما باید این همه مدت مستمر مذاکره کنیم ؟
چرا برا زندگی عادی مذاکره کنیم ؟
تورو به جد توون تمومش کنید
بخدا این مملکت داری نیس
آخه چرا یه موضوع ساده رو اجازه دادید به بحران تبدیل بشه
بی خیال کشورایی مث روسیه و چین بشید
با آمریکا ببندید دهن بقیه رو سرویس کنید
یادمون نرفته همین چینی های کافر و روسیه در شورای امنیت علیه ما رای دادن و قطعنامه ها صادر شد.
بخدا خسته شدیم عمرمون به باد فنا رفت