مشخصات هواپیمایی HC-۱۳۰J Combat King II که برای نجات خلبان جنگنده آمریکایی به ایران اعزام شده چیست؟

رویداد ۲۴| در پی هدف قرار گرفتن جنگنده آمریکایی در حوزه مرکزی کشور توسط سپاه، احتمال زنده بودن خلبان بالا رفته است. همزمان که ایران در بیانیههایی از مردم، عشایر و روستاییها خواسته این خلبان را در صورت مشاهده مورد هدف قرار بدهند، آمریکا با تجهیزات جستجوی پرسنل به حریم هوایی ایران آمده است. یکی از تجهیزاتی که در آسمان ایران مشاهده شده، هواپیمای HC-۱۳۰J آمریکایی است که مأموریت آن پشتیبانی سوختگیری هوایی برای بالگردها در عملیات جستوجو و نجات رزمی (CSAR) و بازیابی نیروها، فرماندهی و کنترل تاکتیکی (C۲)، و اعزام نیروهای نجات (PJ) است. این هواپیما جایگزین مدلهای HC-۱۳۰N/P شده و بر پایه هواپیمای سوخترسان KC-۱۳۰J متعلق به تفنگداران دریایی آمریکا ساخته شده است.
این مدل دارای بال تقویتشده با عمر عملیاتی بیشتر، سیستم بهبودیافته جابهجایی بار، دریچه سوختگیری، حسگر الکترواپتیکی/مادون قرمز (EO/IR)، کنسول افسر سیستمهای رزمی در کابین پرواز و سامانه ارتباط ماهوارهای دوگانه (SATCOM) است. همچنین از ویژگیهایی مانند سامانه ناوبری یکپارچه INS/GPS، نورپردازی سازگار با دید در شب، سامانه FLIR (دید مادون قرمز رو به جلو) و آگاهی موقعیتی یکپارچه بهره میبرد.
بهتازگی سامانه هشدار تهدیدات پیشرفته و اقدامات مقابلهای فرکانس رادیویی (RF) به آن افزوده شده است. همچنین استفاده از چف و فلر، این هواپیما را به جدیدترین قابلیتهای دفاعی برای عملیات بازیابی در محیطهای پرخطر مجهز کرده است.
نیروی هوایی آمریکا برنامه دارد ارتقاهای بلوکی در مدلهای HC/AC/MC-۱۳۰J را استانداردسازی کند و تلاشهای قبلی نیز با هدف یکسانسازی پیکربندی همه هواپیماهای HC-۱۳۰J انجام شده است. توسعه سامانه اویونیک بلوک ۸.۱ (مشترک با ناوگان C-۱۳۰J) در سال مالی ۲۰۲۳ تکمیل شد و برنامههای گسترده برای بهروزرسانی این هواپیماها از سال مالی ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد.
این ناوگان در حال دریافت سامانه آگاهی میدان نبرد Airborne Mission Networking (AbMN) است، همچنین به پنجره جستوجوی عقب برای چتربازان، زره بالستیک و بهبودهای ایمنی در سال مالی ۲۰۲۵ مجهز میشود. برنامه نوسازی ارتباطات (مرحله اول)، شامل سامانه MUOS و بهروزرسانیهای رمزنگاری، به سالهای مالی ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸ موکول شده است. در مرحله دوم نوسازی ارتباطات نیز سامانههای سازگار با ناتو مانند SATURN و رادیوهای جدید UHF/VHF اضافه خواهند شد.
از جمله ارتقاهای مورد نیاز میتوان به بهروزرسانی رایانه مأموریت و افزایش عمر حسگر EO/IR اشاره کرد. نیروی هوایی آمریکا در سال ۲۰۲۴ مجموعهای از آزمایشها را با استفاده از HC-۱۳۰J بهعنوان پست فرماندهی هوابرد برای کنترل عملیات هوایی در منطقه اقیانوس آرام انجام داده است.
مشخصات فنی HC-۱۳۰J Combat King II
پیمانکار: Lockheed Martin
اولین پرواز: ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۰
تحویل: از ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰ تاکنون
آمادگی عملیاتی اولیه (IOC): ۲۵ آوریل ۲۰۱۳
تعداد تولید: ۳۹ فروند
تعداد در خدمت: ۳۹ فروند
کاربران: فرماندهی رزمی هوایی، فرماندهی آموزش و تمرین، نیروی ذخیره هوایی، گارد ملی هوایی
محل استقرار:
پایگاه دیویس-مانثان (آریزونا).
فرودگاه فرانسیس اس. گابرسکی (نیویورک).
پایگاه المشترک المندورف-ریچاردسون (آلاسکا).
پایگاه کرتلند (نیومکزیکو).
موفِت فیلد (کالیفرنیا).
پایگاه مودی (جورجیا).
پایگاه پاتریک (فلوریدا)
مدل فعال:
HC-۱۳۰J (نسخهای از C-۱۳۰J برای عملیات نجات رزمی و سوختگیری هوایی)
ابعاد:
دهانه بال: ۱۳۲.۶ فوت
طول: ۹۷.۸ فوت
ارتفاع: ۳۸.۸ فوت
وزن:
حداکثر وزن برخاست: ۱۶۴،۰۰۰ پوند
موتور:
چهار موتور توربوپراپ Rolls-Royce AE۲۱۰۰D۳، هرکدام با توان ۴۵۹۱ اسب بخار
عملکرد:
سرعت: حدود ۳۶۳ مایل بر ساعت
برد: بیش از ۴۰۰۰ مایل (با امکان افزایش از طریق سوختگیری هوایی)


