روایت فرهیختگان از نمادهای سرخ مراسم وداع؛ خونخواهی رهبر شهید باید در سه جبهه اطلاعاتی، نظامی و حقوقی پیگیری شود
رویداد۲۴| روزنامه فرهیختگان در یادداشتی با عنوان «انتقام خواهیم گرفت» به تحلیل نمادهای بهکاررفته در مراسم وداع با رهبر فقید جمهوری اسلامی پرداخت و نوشت که «پرچمهای قرمز بیشترین نمادی است که در مراسم وداع رهبر شهید در مصلای تهران دیده میشود.»
این یادداشت با اشاره به پرچمهای سرخ و شعار «یالثاراتالحسین (ع)» نوشته که این نمادها صرفاً نشانه عزاداری نیستند، بلکه «پیامی سیاسی و بیانیهای آرمانی را اعلام میکند.» نویسنده همچنین آورده است: «انتقام خون او هنوز گرفته نشده و صرفاً بخشی از آن محقق شده است، خونی که بهناحق ریخته شد و ملت ایران تا تحقق انتقام کامل آن، پرچم خونخواهی را بر زمین نخواهد گذاشت.»
فرهیختگان در بخش دیگری از این یادداشت، پرچم سرخ را نماد خونخواهی توصیف کرده و نوشته است: «پرچم قرمز نشانه دعوت به گریه و ماتم برای مظلوم نیست؛ وگرنه پرچم مشکی استفاده میشد، بلکه فراخوانی به ایستادگی در برابر ظلم و تلاش برای از میان برداشتن آن تا پای جان است.» به نوشته این روزنامه، در فضای معاصر نیز چنین پرچمی «یک اعلامیه سیاسی - نظامی» است که نشان میدهد جامعه، این مرگ را «یک جنایت و تجاوز» تلقی میکند.
این یادداشت همچنین درباره شعار «یالثاراتالحسین (ع)» مینویسد: «این شعار گرچه در بطن خود روح مؤمن و عبادی ملت را به نمایش میگذارد، اما یک سیاست انقلابی و یک راهبرد عملیاتی است و سوگواران را به برخاستن برای انتقام گرفتن به شکل عملی دعوت میکند.»
در ادامه، نویسنده با اشاره به شیوههای مختلف انتقام، حذف فیزیکی متقابل مقامات طرف مقابل را یکی از گزینهها دانسته، اما تأکید میکند که «بخش اصلیتر انتقام را باید در اقدامات بزرگتری دید که بتواند آمریکا را از منطقه عقب براند و در برابر نیروهای نیابتی آن، یعنی اسرائیل هم بازدارندگی ایجاد کند.»
فرهیختگان همچنین نوشته که «موضوع انتقام صرفاً یک امر عملیاتی برای فرونشاندن احساسات نیست، بلکه اتفاقاً امری برای تأثیرگذاری جدیتر در میدان و دیپلماسی است» و هدف آن باید افزایش هزینه ترور برای طرف مقابل باشد.
در پایان این یادداشت آمده است که «موضوع خونخواهی رهبر شهید و حدود ۴ هزار شهید دو جنگ سال گذشته باید در ادبیات مسئولان ایرانی به امری پرتکرار تبدیل شود.» نویسنده همچنین خواستار پیگیری همزمان این موضوع در عرصههای حقوقی و بینالمللی شده و تأکید کرده است: «موضوع انتقام خون رهبر را باید امری اطلاعاتی، نظامی، سیاسی و حقوقی دید که لازم است هر سه ضلع آن همراه با یکدیگر پیگیری شود و پیش برده شود.»
